บทที่ 366

“เกิดอะไรขึ้นกับแซคคารี่?”

เด็กน้อยเจดที่หลับไปเมื่อครู่สะดุ้งตื่นร้องไห้ไม่หยุด จนฉันต้องอุ้มเธอขึ้นมากอดไว้แนบอก “นายท่านแซคคารี่รู้ว่าตนไม่ใช่สายเลือดตรงของตระกูลชิคเมื่อสองเดือนก่อน และตั้งแต่ตอนนั้น เขาก็สั่งให้เลขาแยร์ตรวจสอบเรื่องพ่อแม่ที่แท้จริงของตัวเอง” ทักเกอร์พูดเสียงแผ่ว

สองเดือนที่แล้ว...

ก่อนที่นายใหญ่ตระกูลชิคคนก่อนจะเสีย

เขารู้ถึงจุดจบของตัวเองก่อนหน้านั้นแล้ว

แต่ทว่า ตั้งแต่ต้นจนถึงทุกวันนี้ เขากลับไม่เคยห้ามความรู้สึกและการกระทำของฉัน

ร่างสูงทำเพื่อคืนตระกูลชิคสู่ผู้สืบทอดที่แท้จริงอย่างฉัน

จะบอกว่าเขาไม่รักตัวเองงั้นเหรอ?

ความจริงแล้วแซคคารี่สามารถใช้วิธีอื่นที่ถนอมความรู้สึกกันกว่านี้คืนตระกูลให้ โดยไม่จำเป็นต้องเลือกวิธีที่โหดร้ายแบบนี้ มันทำให้คิดว่าเขาตั้งใจและจงใจผลักให้ฉันเข้ามาเจอกับสถานการณ์ย่ำแย่เช่นนี้!

ช่างเป็นรักที่หวานชื่น!

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมแผนที่แอบไปเจอเจ้าตัวที่ฟินแลนด์ถึงล่มทั้งสองครั้ง เพราะแซคคารี่ตัดสินใจที่จะแยกทางกับฉัน และไม่มีวันมาเจอกันอีกแล้วในชีวิต

“เลิกพูดเรื่องเขาเถอะ ตั้งแต่เดือนนี้จนถึงวันคลอด ฉันจะอยู่ที่โรงพยาบาลในเมืองเอสเพื่อดูแลรักษาสุขภาพของตัวเอง คอยส่งคนแจ้งข่าวเกี่ยวกับตระกูลมาให้ฉันไม่ขาดก็พอ” ฉันอดทนเก็บความรู้สึกส่วนตัว พร้อมบอกทักเกอร์อย่างใจเย็น

“ได้ครับ ผมจะเป็นคนไปรายงานสถานการณ์กับคุณที่เมืองเอสเอง”

“ขอบคุณที่ทำงานหนักนะ” ร่างเล็กตอบกลับ

“ทักเกอร์พูดถึงแซคคารี่ได้ แต่นายทำไม่ได้ นี่มันข้อห้ามสำหรับพวกนายเหรอ?” เมื่อวางสายจากทักเกอร์ แคโรที่อุ้มเด็กน้อยอยู่ก็หันหน้าไปถามลีโอ

“มันเป็นข้อห้ามของเรายี่สิบคนครับ”

“เป็นเพราะว่าพวกนายรู้ความลับของเขาใช่มั้ยล่ะ พวกนายคือคนกลุ่มเดียวที่คอยช่วยเหลือเขาทั้งกลางวันและกลางคืนหนิ” ริมฝีปากสวยยิ้มบาง

ลีโอยืนเงียบไม่ตอบอะไร และเจดก็ยังร้องไห้ไม่หยุด จนกระทั่งแอนดรูส่งข้อความกลับหาฉัน

“ฉันอยู่ที่เมืองเอส” เขาว่าแบบนั้น

มือเรียวรีบยื่นเด็กน้อยไปให้บอดี้การ์ดหนุ่มอุ้มไว้ ท่าทางเงอะงะของเขาทำให้กลัวว่าเด็กจะหล่นลงมาจากอ้อมแขน