บทที่ 409

ครั้งแรกที่เราเจอกัน ฉันเคยคิดว่าเขาคงไม่มีที่ไปในเมืองอู๋หรอก เลยชวนอีกฝ่ายมานอนค้างที่บ้านตัวเอง

และตอนนั้นทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกว่าตัวเองก็มีที่พักส่วนตัวล่ะ? หรือตอนนั้นเขาเริ่มคิดเกินเลยกับฉันแล้ว?!

หญิงสาวนั่งคิดคิ้วพันกัน ก่อนเอ่ยถาม “แซคคารี่ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม?”

“อาจจะเป็นดอกไลเซนทรัสมั้งครับ?” ลีโอเองก็ไม่แน่ใจ

“ถ้างั้น คุณชิคของนายเคยรับช่อดอกกุหลาบจากผู้หญิงคนไหนบ้างหรือเปล่า?”

ลีโอตอบเสียงเรียบ “ไม่เคยครับ”

“ลีโอ ถ้าขับผ่านร้านขายดอกไม้ ช่วยเตือนฉันด้วยนะ!”

เมื่อเช้าที่ผ่านมา มาร์ตี้ได้พูดคุยเกี่ยวกับการวางแผนรับมือตระกูลฌองในห้องทำงานของแซคคารี่ และหลังจากนั้นก็มีเบอร์แปลกโทรเข้ามา ปกติแล้วชายหนุ่มจะไม่รับสายแปลกแบบนี้ ทว่าเลขรหัสปลายทางจากเมืองอู๋ของเบอร์ที่โทรเข้านั้นเริ่มทำให้เขาลังเล

เมืองอู๋ เมืองที่แคโรไลน์เกิดและเติบโตมา เขาจึงมักจะใส่ใจรายละเอียดของเธอกับเมือง ๆ นี้

ห้านาทีเศษของการลังเลจบลง เมื่อนิ้วเรียวขาวกดรับสาย

เสียงทุ้มเอ่ยถาม “คุณคือ?”

“แซคคารี่ ฉันเป็นแม่ของแคโรไลน์”

ซึ่งคนหัวไวอย่างแซคคารี่ย่อมเข้าใจจุดประสงค์ของการโทรครั้งนี้ของผู้ใหญ่อีกด้าน

เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงความกังวลออกมานิดหน่อย แต่ก็พยายามปิดมันไว้แล้วเอ่ยทักทาย “สวัสดีครับ คุณน้า”

เมื่อมาร์ตี้ได้เห็นท่าทีของเพื่อนตัวเองก็ตกใจตาค้างไปเลยทีเดียว อย่างน้อย เท่าที่จำได้ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ยินร่างสูงใหญ่ตรงหน้าเรียกใครบางคนว่า ‘คุณน้า’

ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับพวกผู้หญิงของพ่อตนหรือแม้กระทั่งแม่ของเอ็มมี่ แซคคารี่ก็จะเรียกพวกเธอว่า ‘คุณผู้หญิง’ เขาไม่เคยให้ความสนิทสนมจนถึงขั้นเรียกว่า ‘คุณน้า’ หรือ ‘คุณป้า’ เลยซักครั้ง แต่ที่หน้าตกใจที่สุดคือ เขาหัดทักทายคนอื่นว่า ‘สวัสดีครับ’ แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

เมื่อก่อน ไม่ว่าแซคคารี่จะดูแลเอาใจเขามาใส่ใจแคโรไลน์ขนาดไหน เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนพฤติกรรมให้ผิดแปลกไปจากเดิม แม้กระทั่งครั้งที่ชายหนุ่มเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องเธอ มาร์ตี้ก็คิดเพียงว่ามันเป็นหน้าที่ที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งต้องทำเท่านั้น!

สิ่งที่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้หมายถึงรักที่มีต่อเธอเสมอไป!

นั่นคือสิ่งที่มาร์ตี้เคยคิดจนกระทั่งมาได้ยินแซคคารี่รับสายเมื่อครู่ และในที่สุดมาร์ตี้ก็เข้าใจความรักซึ้งไร้ข้อโต้แย้งของแซคคารี่ที่มีต่อแคโรไลน์ นี่คือวิธีที่เขาแสดงออกให้เห็น เขาให้เกียรติเธอ และครอบครัวของเธอมากกว่าของตัวเองเสียอีก!

เขารักเธอ และรักโลกของเธอด้วยเช่นกัน

“แซคคารี่ ฉันเหมือนมากเลยกว่าจะหาเบอร์ติดต่อของเธอได้”

แม่ของแคโรไลน์เริ่มพูด ก่อนจะหยุดไปนิด เพื่อเริ่มบอกจุดประสงค์ที่แท้จริงออกมา