บทที่ 43

แคโรเดินไปที่ประตูพลางเปลี่ยนรองเท้าเป็นรองเท้าลำลองสีขาว ก่อนจะคว้ากุญแจรถคันโปรดออกไป คันที่ฉันเลือกสำหรับการขับไปออฟฟิศวันนี้เป็นรถสปอร์ตสีดำคันหรู และเมื่อถึงออฟฟิศก็พอกับเลขาที่มารอรับอยู่บริเวณชั้นล่าง

มือเรียวยื่นกุญแจให้เขา ก่อนเอ่ย “นายจัดการเรื่องเกวนแล้วใช่ไหม?”

เขารับกุญแจพร้อมผงกศีรษะรับ “ผมจัดการเรื่องที่สถานีตำรวจเรียบร้อยแล้ว แต่ว่า... ท่านประธานชอว์ครับ ตอนนี้กำลังมีคลิปวิดีโอที่กำลังเป็นกระแสร้อนแรงอยู่และผมคิดว่าคุณต้องดูครับ”

ผู้ช่วยคนเก่งจัดการยื่นโทรศัพท์มาให้ ฉันปรายตามองเพียงเสี้ยววิก่อนส่งมันกลับไป

พลันเอ่ยเหยียด “ยัยนั่นทำได้แค่เล่นตุกติกแบบนี้แหละ”

คลิปวีดีโอถูกถ่ายไว้เมื่อคืนในลักษณะที่ฉันกำลังคว้าแขนของเกวนไว้

พลางปล่อยแขนเธอออก ทำให้เธอลงล้มไปบนพื้นเพราะเสียสมดุล

แต่ถ้าหากมองในมุมจากคลิป จะดูเหมือนว่าเธอผลักเกวนให้ล้มลงเสียอย่างนั้น

ไม่แปลกใจที่ทำไมเมื่อคืนฉันถึงรู้สึกว่ามีคนอื่นนอกจากฉันกับเกวนอยู่ในเหตุการณ์พลางช่วยเหลือเธออย่างลับ ๆ

มันคงเป็นสิ่งที่เธอวางแผนมาเป็นอย่างดีสินะ

เลขาพยายามอธิบายต่อ “ช่างเป็นแผนลวงที่น่ารังเกียจเสียจริง วิดีโอโดนรีโพสต์มากกว่าล้านครั้ง รวมทั้งคอมเม้นมุ่งต่อคุณอีกนะครับท่านประธาน คนพวกนั้นต้องการคำอธิบายจากคุณสำหรับเรื่องนี้ และมันยังส่งผลต่อหุ้นของชอว์ คอปเปอเรชั่นตอนนี้ด้วย”

แคโรตัดสินใจทันควัน “เลขา ชัค”

“ครับท่านประธานชอว์ มีอะไรให้ผมช่วยครับ?” เขาถามอย่างเคารพ

“เขียนคำขอโทษเพื่อแสดงถึงความรับผิดชอบทุกอย่างกับสิ่งที่เกิดขึ้นโดยตรง ลงบนหน้าเว็บไซต์หลักของ ชอว์ คอปเปอเรชั่นซะ”

ชัคถามกลับ “ท่านประธานครับ แล้วคุณอยากจะให้ผมเขียนโพสต์ประมาณไหนครับ?”

“ฉันเป็นคนผลักเธอเอง ยังจะต้องเขียนแบบไหนอีก?”

เลขาคนเก่งถึงกับช็อคในสิ่งที่ได้ยิน “ท่านประธานชอว์ คุณเอาจริงเหรอครับ?”

โลกภายนอกที่แสนกว้างใหญ่นั้นมันจะมีคนประเภทนี้เสมอ คนที่ไม่รู้ถึงจัดยืนของตัวเอง และคนที่มักจะใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ

เกวนคิดเสมอว่าเธอสามารถทำลายฉันได้จากกลหลอกเด็กแบบนั้น พร้อมสร้างผลกระทบต่อหุ้นของบริษัทชอว์ได้ในเวลาเดียวกัน

เธอคิดน้อยไปแล้วว่าจะจัดการฉันจากสิ่งเรื่องพวกนี้

และเธอคงคิดใช้กระแสของคนในโลกโซเชี่ยลมากดดันให้ฉันก้มหัวขอโทษเธอสินะ

เฮ้อ เกวน เวิร์ท ก็แค่ยัยโง่ฝันเฟื่องคนหนึ่ง

ถ้าจะให้พูดแล้ว เกวนคงเหมือนคางคกตัวหนึ่ง เธอจะไม่ตบหรือกัดคุณ แต่เธอจะยืนอยู่ตรงเท้าของคุณ ทำให้คุณรู้สึกรังเกียจ ขยะแขยงเล่น ๆ

แคโรหันไปตอบเลขาเพื่อยืนยันอีกครั้ง “ทำตามอย่างที่ฉันบอกแค่นั้น”