บทที่ 476

ผู้หญิงคนนั้นแสดงท่าทางที่ไม่เหมาะสมต่อหน้าชาร์ลส อย่างไรก็ตาม ชาร์ลสก็ไม่รู้สึกโกรธและอธิบายเบา ๆ กลับไปว่า “ผมจะอธิบายให้คุณฟังทีหลัง ให้ผมส่งคุณกลับไปสวิตเซอร์แลนด์ก่อนเถอะนะ”

“คุณรอไม่ไหวที่จะส่งฉันกลับไปแล้วเหรอ?”

ชาร์ลสขมวดคิ้ว “มีอา ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจผมนะ”

ชาร์ลสต้องการความเข้าใจจากเธอ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้พบกับซัมเมอร์มาเป็นเวลานาน เธอนั่งกลับลงไปที่ที่นั่งของเธอ

“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ ฉันกลับสวิตเซอร์แลนด์ได้ด้วยตัวของฉันเอง”

ทางเข้าเงียบลง ซัมเมอร์ฟุบหน้าลงบนโต๊ะหลังจากที่พวกเขาจากไป และร้องไห้อย่างใจสลายราวกับว่าเธอเพิ่งจะได้รับความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง

ฉันเดินเข้าไปและนั่งลงตรงข้ามกับเธอ “เข้าใจผิดอะไรกันหรือเปล่า?”

ชาร์ลสเป็นผู้ชายเหมือนแซคคารี่ พวกเขาเปิดกว้างและไม่นินทาลับหลัง จึงอาจมีการเข้าใจผิดบางอย่าง

ซัมเมอร์เงยหน้าขึ้นและพูดอย่างช่วยไม่ได้ด้วยน้ำตาบนใบหน้าของเธอ “ฉันไม่เคยเห็นเขาตามใจผู้หญิงแบบนี้มาก่อนเลย เธอกล้าที่จะเตะเขาเลยเหรอ?”

สิ่งที่ซัมเมอร์พูดมีเหตุผล

ฉันเคลื่นเข้าไปกอดเธอและปลอบโยนเธอ ฉันบอกกับเธอว่า “ถามเขาตอนที่เธอถึงบ้าน เรื่องนี้อาจจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ได้”

ฉันรู้สึกว่าชาร์ลสไม่ใช่ผู้ชายแบบนั้น

ซัมเมอร์ปาดน้ำตาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นว่า “ค่อยว่ากันทีหลัง เพราะฉันไม่อยากจะสนใจเรื่องนี้แล้ว ไปซื้อเสื้อผ้าเป็นเพื่อนฉันหน่อยซิ”

ฉันถามด้วยความสงสัย “ทำไมเธอถึงอยากซื้อเสื้อผ้าล่ะ?”

“พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบ 20 ปีของครอบครัวเกร็ก และพวกเขาเชิญหลายครอบครัวจากทุกเมือง ดิกสันตั้งใจเชิญฉันร่วมงานนี้ด้วย”

มันจะเป็นวันครบรอบ 20 ปีของตระกูลเกร็ก ในเร็ว ๆนี้

พวกเขาเป็นบริษัทเทคโนโลยีขนาดเล็ก ฉันต้องชื่นชมดิกสันที่พัฒนาบริษัทให้อยู่ในสภาพที่มั่นคงได้ขนาดนี้

เขาเก่งมากในการใช้ประโยชน์จากโอกาสที่มีทั้งหมด

ฉันไปเป็นเพื่อนซัมเมอร์ที่ห้าง และเลือกชุดที่มีราคาเหมาะสม เธอต้องการให้ฉันไปกับเธอที่งานนั่นในวันพรุ่งนี้ ดังนั้นเธอจึงเลือกชุดเดรสให้ฉันด้วย ราคาของชุดที่สองนั้นเป็นมิตรมาก

ราคามันไม่ได้ถึงครึ่งหนึ่งของชุดเธอ