บทที่ 536

มันเป็นครั้งแรกที่ยาราบอกฉันว่าเธอกลัวบางสิ่ง เธอเพิ่งจะจดทะเบียนสมรสไป…หรือว่ามันจะเป็นอาการกังวลหลังแต่งงาน?!

ฉันรับคำเชิญของเธอแล้วพูดว่า “งั้นเธอบอกซัมเมอร์แล้วกัน”

“ได้ แล้วเจอกันนะ” ยาราตอบกลับมาแล้ววางสายลง หลังจากนั้นเธอก็ส่งที่อยู่มาให้ฉัน

มันเป็นย่านเที่ยวกลางคืนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอู๋

เธอไม่ใช่นักดื่ม แต่เธอก็เป็นคนที่ชอบผจญภัยมาตลอด

ฉันบอกแม่ของฉันว่า ฉันต้องไปเนื่องจากมีเรื่องด่วน แล้วจึงตามลีโอไปที่จุดนัดพบของเรา หลังจากที่เราไปถึงที่นั่น ฉันบอกให้ลีโอคอยฉันอยู่ที่ทางเข้า เขาเตือนฉันอย่างเป็นห่วงว่าให้กดระบบสัญญาณเตือนที่มือถือ ถ้าเกิดว่าฉันพบเข้ากับอันตราย

ตั้งแต่ตอนที่ฉันประสบกับเหตุอันตรายที่เมืองอู๋ ทัคเกอร์เลยให้ทีมช่างเทคนิคติดตั้งระบบปุ่มสัญญาณเตือนภัยในมือถือของฉัน

ฉันยังไม่ได้ลองใช้งานมันเลย

ตั้งแต่ที่คริสจับตัวฉันกับบอดี้การ์ดของฉันไปตอนนั้น ทัคเกอร์เลยพัฒนาระบบเตือนภัยใหม่ที่ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหน กล้องวงจรปิดจะติดตามฉันไปตลอด และจะมีคนติดตามมาคอยคุ้มกันฉันทันที

ตอนที่ฉันนึกถึงเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นในฟินเเลนด์ ฉันก็เกิดความสงสัยขึ้นมา ฉันสงสัยว่าแซคคารี่จัดการคริสและคนที่เหลืออย่างไร จะเป็นไปได้ไหมว่าพวเขาถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินยุโรป?

“อืม ฉันจะบอกนายถ้ามีอะไรเกิดขึ้นนะ” ฉันบอกลีโอแล้วจึงเดินลงจากรถ

ฉันเดินเข้าไปในบาร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองอู๋ ข้างในนั้น ผู้คนหนาเเน่นกำลังสนุกกับเพลงที่ดังขึ้นรอบตัวพวกเขา ฉันนั่งลงเเล้วมองขึ้นไปบนชั้นสอง ครั้งล่าสุดที่ฉันมาที่นี่มันทำให้ฉันได้พบกับแซคคารี่

นั่นเป็นการพบเจอของฉันกับเขาและกลุ่มเพื่อนของเขา

ในวันนั้น เขาอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยสติเท่าไหร่ หลังจากนั้นฉันถึงรู้ได้ว่ามันเป็นวันที่เขารู้ความจริง ความจริงที่ว่าเเม่ของเขานั้นไม่ใช่เเม่ผู้ให้เกิด

วันน้ัน แซคคารี่คงจะรู้สึกเสียใจมาก

คนที่เขาห่วงใยมากที่สุดที่จริงเเล้วกลับไม่ใช่….

ฉันหยุดความคิดของฉันแล้วจึงหันไปสั่งเครื่องดื่มที่ยารากับซัมเมอร์ชอบเเทน ตอนที่พนักงานเดินมาเสิร์ฟเครื่องดื่ม พวกเธอทั้งสองคนก็มาถึงพอดี

ฉันรีบโบกมือไปให้พวกเธอ “ฉันอยู่นี่”

ซัมเมอร์สวมเสื้อเเขนยาวกับกางเกงขายาวพร้อมกับหน้ากาก เธอปกปิดร่างกายของเธออย่างระมัดระวัง ในทางกลับกัน ยาราดูสวยมาก สาวน้อยสวมชุดเดรสแบบฤดูใบไม้พลิราวกับว่าเธอไม่กลัวกับอากาศหนาวในตอนนี้เลย

พวกเธอเดินมาที่โต๊ะและนั่งลง ยาราเห็นเครื่องดื่มที่วางอยู่เเล้ว เธอจึงหยิบแก้วหนึ่งในนั้นขึ้นมาจิบ

“รสชาติดีมากเลย ฉันไม่ได้ดื่มอันนี้มานานเเล้วนะเนี่ย”

ฉันเตือนเธอ “เธอชิมได้เท่านั้น แต่ห้ามดื่ม”

เธอเมาได้จากการดื่มไปเพียงแก้วเดียวเท่านั้น เธอไม่ใช่สายดื่มเลย

เนื่องจากที่ฉันเพิ่งได้รับการผ่าตัดมา ฉันจึงดื่มกับพวกเธอไม่ได้

ในขณะเดียวกัน ซัมเมอร์ก็ยังไม่ได้ฟื้นตัวจากบาดแผลของเธอเท่าไหร่ ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถดื่มได้ด้วยเช่นกัน

มันไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับพวกเราทั้งสามคนที่ไม่สามารถมาดื่มด้วยกันได้ที่บาร์ อย่างไรก็ตาม ยารากำลังร่าเริง เธอดื่มหมดไปครึ่งแก้วอย่างรวดเร็ว ฉันเลยต้องห้ามเธอ “อย่าดื่มที่เหลือนะ”

ยาราวางแก้วไวน์ลงอย่างเชื่อฟัง

“ฉันก็เเค่ลองชิมรสชาติของมันดูเเค่นั้นเอง” เธอพูดออกมา “แล้วอีกอย่างหนึ่ง พวกเราก็ไม่ได้มาดื่มร่วมกันนานเเล้วนะ”

“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกเหรอ?” ซัมเมอร์ถามขึ้น

“พวกเราไม่ได้รวมตัวกันที่งานเเต่งของลอเรนเมื่อสองเดือนที่เเล้วหรอกเหรอ?”