บทที่ 552

ริมฝีปากของแซคคารี่ยกยิ้มขึ้นอย่างไม่มีคำพูด

สายตาที่อ่อนโยนของนายท่านฮูลสำรวจมาที่ฉัน ถึงเเม้ว่าเขาจะไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดี เเต่ฉันก็ช่วยไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจ

หลังจากนั้นได้สักพัก นายท่านฮูลก็พูดขึ้นมาว่า “เป็นสาวน้อยที่งดงามจริง ๆ”

แซคคารี่ตอบกลับ “ใช่ครับ งดงามมาก”

“แซค แกได้วางแผนว่าจะเเต่งงานเมื่อไหร่หรือยัง?”

แซคคารี่ตอบกลับอย่างเชื่อฟัง “ในภายหลังนี้ครับ”

“โอเค จัดให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้เเล้วกัน”

คำถามของนายท่านฮูลและคำตอบของเเซคคารี่ราวกับทำให้ฉันรับรู้ทุกอย่าง น้ำเสียงเหล่านั้นทำให้ฉันรู้สึกเกร็งเล็กน้อย

และด้วยเหตุผลบางประการ บางทีอาจจะเป็นสัญชาตญาณของผู้หญิง ฉันรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับนายท่านฮูลคนนี้เลย

ถึงเเม้ว่าเขาจะเป็นคนที่เเซคคารี่เคารพมากที่สุดก็ตาม

ไม่นานหลังจากนั้น โจชัวร์ก็พบกับห้องรับรองเเขก เขาบอกว่าใครสำคัญคนหนึ่งกำลังมองหาแซคคารี่อยู่ เขาจึงจากห้องออกไปอย่างเงียบ ๆ

ก่อนที่เขาจะจากไป เขาสั่งฉันว่า “รอฉันอยู่ที่นี่นะ”

ฉันพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “โอเคค่ะ”

แซคคารี่เดินตามโจชัวร์ออกไปจากห้อง ฉันไม่แน่ใจว่าคนสำคัญที่พวกเขากำลังไปพบคือใคร ในห้องเลยเหลือเเต่ฉันกับนายท่านฮูลอยู่สองคน ซึ่งบอกตามตรงเเล้ว ฉันรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก

เห็นความไม่สบายใจของฉัน นายท่านฮูลจึงหัวเราะเเล้วถามฉัน “เธอรู้สึกกลัวหรือ?”

จู่ ๆ เขาก็พูดออกมา “แซครักเธอมากนะ”