บทที่ 578

ฉันหมายถึงราฟ

ฉันถามเธออย่างเงียบ ๆ “มันจะเป็นไปได้ไหมคะ?”

“ทำไมถึงเป็นราฟแทนที่จะเป็นเบลล่าล่ะ?”

เธอรู้เกี่ยวกับเบลล่า มันดูเหมือนว่าเธอจะรู้เรื่องของฉันเยอะมาก เธอรู้ว่าฉันเกือบตายตอนสองปีที่เเล้วหรือเปล่านะ?

แล้วทำไมเธอถึงไม่ติดต่อมาถ้าเธอรู้เกี่ยวกับมันล่ะ?

ฉันตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “ราฟคือพี่ชาย เขาจะต้องเจอกับแรงกดดันและความยากลำบากในอนาคต ตำแหน่งของดยุคจะเป็นสิ่งตอบเเทนให้กับเขาค่ะ”

แซคคารี่อยากส่งราฟออกข้างนอกในอนาคต เบลล่าจะได้อยู่เคียงข้างฉัน

ราฟจะต้องลำบากมากในอนาคต

ตำแหน่งของดยุคจะเป็นสิ่งตอบเเทนให้กับเขา

แม่ตอบกลับมา “แต่มันไม่ยุติธรรมต่อเบลล่านะ”

ฉันมองไปที่เธออย่างสงบเเละบอกความคิดของฉันให้เธอฟัง “คุณจะยกตำแหน่งให้กับฉัน และฉันก็จะยกมันให้กับลูกคนหนึ่งของฉันอยู่ดีในที่สุด เมื่อพวกเขาโตขึ้นมา… ฉันบอกเรื่องในอนาคตไม่ได้มาก ฉันไม่เเน่ใจว่าเด็กทั้งสองจะเข้ากันได้ไหม ถ้าพวกเขาเข้ากันได้ ตำแหน่งนี้จะเป็นของพวกเขาคนใดคนหนึ่ง แต่ถ้าพวกเขาเข้ากันไม่ได้ ก็จะไม่มีใครได้รับตำแหน่งนี้เลย ตอนนี้มอบมันให้กับราฟก่อนเถอะนะคะ....”

รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าซีดขาวของเเม่ เธอพูดขึ้น “ถ้าเป็นเเบบนั้น ฉันจะมอบตำแหน่งนี้ให้ราฟ ไม่ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะออกมาแบบไหนในอนาคต เบลล่าก็จะโทษย่าของเธอเท่านั้น มันจะไม่เกี่ยวอะไรกับเเม่ของเธอ”

ฉันประหลาดใจขึ้นมา “คุณเห็นด้วยเหรอคะ?’

เธอไม่เพียงเเต่เห็นด้วยเท่านั้น เธอยังยอมรับโทษแทนฉันอีก!

“ใช่เเล้ว ฉันไม่อยากทำให้เธอต้องลำบาก อีกอย่าง มันก็ไม่สำคัญหรอกว่าฉันจะมอบมันให้กับใคร พวกเขาทั้งสองคนก็เป็นหลานของฉันอยู่ดี!”

“ขอบคุณนะคะ”

แม่อธิบาย “ฉันปฏิบัติกับราฟและเบลล่าเท่าเทียมกันเพราะว่าพวกเขาคือลูก ๆ ของเธอ เเต่ฉันรู้สึกว่าฉันติดค้างเบลล่า ฉันไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้เธอเลย”

“ไม่ค่ะ เบลล่าจะได้รับบางอย่าง”

ตำแหน่งของดยุคก็เป็นเเค่เพียงตำแหน่ง

แซคคารี่กับฉันมีสิ่งที่ครอบครองมากกว่านั้น