บทที่ 582

ลีโอเคยบอกฉันว่าเขาชอบคน ๆ หนึ่งที่มาจากชนชั้นสังคมที่สูงกว่าเขา เขาจึงไม่เหมาะสมกับเธอ ฉันคิดว่าเขาจะยังชอบเธอต่อไปอย่างเงียบ ๆ เเต่ฉันไม่นึกว่าจู่ ๆ เขาจะลาไปเจอเธอแบบนี้

หรือว่าอยู่ดี ๆ เขาก็คิดอะไรออกมาได้?

หรือว่ามีคนยุเขา?!

ฉันอยากรู้เรื่องนี้มากขึ้น ฉันเลยถามผู้ช่วยของฉันอย่างสงสัย “ชัค นายรู้หรือเปล่าว่าเขาชอบใคร?”

ชัคส่ายหัวเเละตอบกลับมา “ผมก็ไม่เเน่ใจครับ ลีโอคอยซ่อนความลับเรื่องนี้ของเขาเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม ผมเดาว่าเธอไม่น่าจะเป็นเเค่ผู้หญิงธรรมดา ในฐานะผู้ชายอย่างลีโอเเล้ว เขารู้สึกถึงความด้อยกว่าเเละความรู้สึกหมดหนทางในส่วนลึกของเขา ใช่ครับ ลีโอดูมีความั่นใจในตัวเองที่น้อยมาก​”

ความมั่นใจในตัวเองน้อยงั้นเหรอ…

การที่มีความมั่นใจในตัวเองน้อยนั้นดูซับซ้อนกว่าการรู้สึกต้อยต่ำ และไม่สำคัญซะอีก

ลีโอน่าจะต้องใช้เวลาอีกนานจนกว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเองให้ไปถึงจุดนั้นได้

“อืม นายหิวหรือเปล่า?” ฉันถามชัค

ผู้ช่วยของฉันตอบ “เลขาแยร์ก็อยู่ที่ฝรั่งเศสเหมือนกันครับ เขาเชิญผมไปทานอาหารกับเขาตอนสามทุ่ม ผมกำลังจะไปเจอเขาอยู่ในไม่ช้านี้”

“นายสองคนสนิทกันตั้งเเต่เมื่อไหร่เหรอ?” ฉันถามด้วยความประหลาดใจ

“เพิ่งจะไม่นานมานี้ครับ” เขาส่งยิ้มแห้ง ๆ มาให้ฉัน

พวกเขามีปฏิสัมพันธ์กันเเบบนี้ไหนนะ?

ฉันถามอย่างสบาย ๆ “แซคคารี่กำลังทำอาหารอยู่ นายอยากลองชิมฝีมือเขาไหมล่ะ?”

สีหน้าของชัคเปลี่ยนไปทันที

“ผมไม่กล้าหรอกครับ!” เขาตอบกลับมาด้วยความตื่นตระหนก

ฉันถามเขาอย่างตลก “นายกลัวอะไรเหรอ?”

“คุณชิคทำอาหารนี้ด้วยความรักให้กับประธานชอว์โดยเฉพาะเลย! ผมคงไม่กล้าที่จะชิมมื้อค่ำแสนพิเศษนี้หรอกครับ ตอนนี้ก็ได้เวลาเเล้ว ผมขอตัวลาไปพบเลขาเเยร์ก่อนนะครับ”

เลขาของฉันพูดและรีบชิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น ฉันก็เดินกลับเข้าไปในห้องครัวเพื่อบอกแซคคารี่ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาถามกลับมาอย่างรักใคร่ “ทำไมเธอถึงไปทำให้ชัคกลัวล่ะ?”