บทที่ 619

ที่โจชัวร์พูดมาก็มีเหตุผล ดิกสันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขา ดังนั้นถ้าเกิดพวกเขาจะทำอะไรกับดิกสันก็นั้นก็เป็นเรื่องของพวกเขา!

ฉันไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น มันไม่ใช่ความผิดของโจชัวร์ แต่ฉันก็รู้สึกโมโหขึ้นมาง่าย ๆ ไม่เพียงเเค่นั้น ฉันยังเป็นห่วงเเซคคารี่ด้วย เลยจบลงด้วยการที่นอนไม่หลับ! แซคคารี่ไม่ได้กลับมาในคืนนี้ ฉันเลยไม่สามารถข่มตานอนหลับได้

คืนนั้นท่านประธานเกร็กส่งข้อความมาหาฉัน

[ท่านประธานเกร็ก: จู่ ๆ ดิกสันก็เกิดอาการไม่ปกติทางจิตขึ้น]

ฉันรู้ว่าดิกสันมีอาการทางจิตที่ไม่ปกติ หัวใจของฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความกังวล แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน! ฉันไม่จำเป็นต้องกังวลเเทนเขา

ถ้าฉันเป็นห่วงดิกสัน มันก็จะทำให้แซคคารี่เจ็บปวดเท่านั้น มันจะเป็นเหมือนว่าฉันเอามีดไปกรีดที่หัวใจของเขา ฉันรู้ว่าฉันต้องทำอะไร ฉันทำได้เเค่ว่าฉันไม่รู้เรื่องนี้!

ท่านประทานเกร็กส่งข้อความอีกอันมาให้ฉัน เพราะว่าฉันไม่ได้ตอบข้อความอันก่อนกลับไป

[ท่านประธานเกร็ก: แคโร ถึงเเม้ว่าเธอจะมีคนอื่นอยู่เคียงข้างเธอเเล้ว แต่ฉันก็ยังหวังว่าเธอจะสามารถปฏิบัติกับดิกสันเสมือนเพื่อนของเธอคนหนึ่ง ถ้าเป็นไปได้ช่วยมอบความอบอุ่นให้เขาหน่อยนะ]

ท่านประทานเกร็กหวังให้ฉันมอบความอบอุ่นให้กับดิกสันงั้นเหรอ

ดิกสันจดจำได้แค่แคโรเพียงคนเดียว ฉันเคยเป็นแคโรของเขา การที่มอบความอบอุ่นเพียงน้อยนิดให้กับเขา มันจะทำให้ความผูกพันของดิกสันต่อฉันมีมากขึ้นไปอีก

ฉันต้องขีดเส้นความสัมพันธ์ให้ชัดเจน ที่แย่ที่สุดมันคงจะเป็นเรื่องยากถ้าฉันเกิดไปติดอยู่ระหว่างสองสิ่งนั้น

ฉันควรทำอย่างไรดี? ฉันไม่อยากโหดร้ายต่อดิกสัน! แต่ฉันก็ไม่อยากทำให้แซคคารี่รู้สึกผิดหวังด้วยเหมือนกัน

ฉันไม่ได้ตอบท่านประธานเกร็กกลับไป เเละเขาก็หยุดส่งข้อความหาฉันหลังจากนั้น

หลังจากนั้นไม่นาน อยู่ดี ๆ มาร์ตี้ก็โทรมาหาฉัน