บทที่ 631

มาร์ตี้คือคนที่กล้าหาญที่สุด เขากล้าที่จะหยอกล้อกับแซคคารี่!

แซคคารี่เงียบใส่มาร์ตี้แทนคำตอบ

มาร์ตี้ที่ยังไม่ยอมแพ้ เขาเชียร์ฉันต่อ

“เจ้าหญิงชอว์ของพวกเรากำลังจะกลายเป็นคนสำคัญแห่งเมืองถง มีผู้คนมากมายที่ต้องการจะใกล้ชิดกับเธอ ไม่เพียงแค่นั้นเธอยังเป็นคนสวยอีกด้วย!”

เนื่องจากเรากำลังอยู่บนเรือ แซคคารี่จึงไม่ได้สวมชุดสูททางการของเขา เขาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตบาง ๆ ซึ่งทำให้ชายที่ปกติแล้วดูเป็นคนเท่ห์ ๆ กลายเป็นชายที่ดูสบาย ๆ และไร้กังวล เขาช่างมีเสน่ห์ดึงดูดเหลือเกินในลุคนั้น!

มาร์ตี้ยังคงยกยอฉันต่อหน้าแซคคารี่ โจชัวร์ที่อยู่ข้างกายเขาก็เห็นด้วย “เบลนั้นงดงามอย่างแท้จริง”

คำพูดนั่นไปสะกิดต่อมแซคคารี่ เขาหันไปมองโจชัวร์ทันที “นายเรียกเธอว่าอะไรนะ?”

“เบล ชื่อเล่นของเธอ!”

ท่าทางแซคคารี่มืดมนลงทันที

เขาขมวดคิ้วและพูดอย่างเฉยเมย “นายทั้งคู่เลิกพาเธอมาเจอฉันได้แล้ว”

เขารับรู้ได้ว่ามาร์ตี้และโจชัวร์มีเจตนาบางอย่างแอบแฝง เขาคงคิดว่าฉันชอบเขา เช่นเดียวกันกับผู้หญิงอีกหลายคน ดังนั้นเขาจึงห้ามมาร์ตี้และคนอื่น ๆ ไม่ให้พาฉันมาเจอเขาอีก!

แซคคารี่นี่มันแซคคารี่จริง ๆ เลย

ในช่วงเวลานั้น ฉันไม่รู้จะบ่นเขาอย่างไรดี ฉันเข้าใจได้อย่างชัดเจนว่าเขาคงไม่ใส่ใจฉัน หากฉันยังคงทำตัวเช่นนี้อยู่

ฉันยิ้มเล็กน้อย และเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

ฉันแกะมือของมาร์ตี้ที่จับฉันไว้ออก และลงมาจากเรือ ในตอนที่ฉันทำเช่นนั้น ฉันก็ไม่ได้หันกลับไปมองร่างสูงที่อยู่เบื้องหลังอีกเลย เมื่อฉันกลับเข้ามานั่งในรถ โจชัวร์ก็ส่งข้อความมาหา

[โจชัวร์: ในตอนนี้เขาทำตามวิธีของเขา แต่อีกไม่นานเขาจะต้องเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป!]

ฉันเม้มปากและเรียบเรียงข้อความ

[แคโรไลน์: ฉันจะจำเอาไว้ค่ะ]

ฉันเปิดแอพเตือนความจำ และจดบันทึกสิ่งที่แซคคารี่ปฏิบัติต่อฉันในวันและเวลานั้น ๆ ในตอนที่เขาหายดี ฉันจะได้ชำระความกับเขา