บทที่ 638

’เธอจะเสียเปรียบได้ง่าย’

หากฉันถูกเอาเปรียบ มันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาใช่ไหม? เขาไม่ได้ลืมฉันงั้นเหรอ?

ฉันเช็ดน้ำตา และได้ยินชายร่างสูงพูดต่อด้วยเสียงทุ้ม

“ในโลกนี้ยังมีคนอีกมากที่แข็งแกร่งกว่าหรือดีกว่าเธอ ถึงแม้ตอนนี้เธอจะเป็นคนควบคุมตระกูลชิค แต่ก็ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะไม่สามารถแย่งมันไปจากเธอได้” แซคคารี่ให้คำแนะนำ “มันจะปลอดภัยกว่าหากเธอเตรียมทางหนีทีไล่ไว้บ้างเผื่อเกิดอะไรขึ้น!”

แซคคารี่พูดโน้มน้าวฉัน!

ในคืนนั้นสายน้ำที่กำลังไหลผ่านแม่น้ำ ทำให้คลื่นของมันได้สะท้อนกับแสงจันทร์ที่ส่องประกาย พื้นน้ำกระเพื่อมไปมาอย่างนุ่มนวล ในขณะที่บทสนทนาของพวกเรากลับเยือกเย็นมากขึ้น

ฉันถามกลับ “คุณกำลังจะบอกว่าคุณมีความสามารถมากพอที่จะแย่งตระกูลชิคไปจากฉันเหรอ? ถ้าอย่างนั้น คุณก็ลองดูสิ! คุณรู้ดีอยู่แล้ว อย่างมากที่สุดมันก็จะจบลงด้วยความสูญเสียทั้งสองฝ่าย ยิ่งไปกว่านั้นทำไมฉันต้องยอมใครด้วยล่ะ? ในอดีตฉันก็ต้อยต่ำมากพออยู่แล้ว! มีคนมากมายที่คอยเหยียบย่ำและรังแกฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในตอนนี้ที่ฉันได้ควบคุมตระกูลชิค ทำไมฉันต้องยอมรับความอัปยศพวกนั้นด้วย?”

แซคคารี่ชะงักไป “เธอนี่ช่างดื้อด้าน!” เขาอุทาน

ฉันพูดขึ้นอย่างหมดความอดทน “อยากพูดอะไรก็เชิญ!”

ฉันกับแซคคารี่เจอกันครั้งแรกตอนที่เราทั้งคู่ตกลงไปในแม่น้ำ ในตอนนั้นฉันจูบเขาในแม่น้ำ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็รับฉันเข้ามาในใจ!

แม้ฉันจะยังกล่าวโทษเขาเรื่องที่เขาเอ่ยคำพูดที่ทำร้ายจิตใจออกมา แต่ฉันก็ยังมั่นคงในเป้าหมายของฉัน ฉันรู้ดีว่าฉันจะต้องไล่ตามเขาอีกครั้ง! ฉันจะเปลี่ยนความรู้สึกของเขาที่มีต่อฉัน และฟื้นฟูความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขา!

ท่าทางของฉันทำให้แซคคารี่ขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก จนเขาเริ่มมีท่าทีที่มืดมน เขาหันหน้าหนีเล็กน้อย เพราะไม่ต้องการจะมองฉัน

ฉันลุกขึ้นและเดินลงไปในน้ำด้วยความตั้งใจโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ!

ฉันจมอยู่ใต้สายน้ำที่เย็นเฉียบในทันที ฉันว่ายน้ำไม่แข็งนัก และแซคคารี่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับฉัน หากเขาปฏิเสธที่จะช่วยชีวิตฉันก็ไม่มีใครช่วยฉันได้อีกแล้ว

แน่นอนว่า ฉันมีบอดี้การ์ดอยู่รอบ ๆ ทว่า เพราะแซคคารี่อยู่ตรงนั้น พวกเขาจึงไม่ได้ทำอะไรผลีผลาม พวกเขาเพียงหวังว่าแซคคารี่จะกระโดดลงไปในแม่น้ำ และช่วยฉันเอาไว้!

ฉันเริ่มหายใจไม่ออกเพราะเหลือออกซิเจนในปอดไม่มากนัก ฉันสำลักน้ำที่เย็นเฉียบ และในตอนที่กำลังจะหมดสติ มือของแซคคารี่ก็โอบรอบเอวฉันไว้แน่นและว่ายน้ำพาฉันไปยังจุดที่ปลอดภัย!

ฉันรีบโอบรอบคอเขาและประทับริมฝีปากฉันลงบนริมฝีปากเขา ฉันไม่รู้สึกถึงอะไรเลย มันไม่รู้สึกอะไรเลยเมื่ออยู่ในน้ำ!

ถึงอย่างนั้น ฉันก็รู้ดีว่าฉันจูบเขา!

ฉันหัวเราะอย่างเงียบ ๆ อยู่ภายในใจ ก่อนจะแสร้งหมดสติไปในอ้อมแขนเขา!

ร่างสูงอุ้มฉันขึ้นมาจากน้ำ และกลับขึ้นมาบนฝั่ง

ฉันแสร้งทำเป็นลืมตาขึ้นมาอย่างอิดออด และมองไปที่เขาอย่างอ่อนแรง หลังจากนอนพักไปครู่ใหญ่ ฉันก็เรียกสติกลับมาและบ่น “ช่างเป็นร่างกายที่วุ่นวายเสียจริง ฉันมันก็แค่ผู้หญิงที่หย่าร้างมา ใช่ไหมล่ะ? แล้วทำไมคุณถึงช่วยชีวิตฉันไว้?”

แซคคารี่เปียกโชกไปทั้งตัว ไม่เพียงแค่นั้น ฉันยังคลายปมเนคไทด์สีดำของเขาออก และผมก็ดูยุ่งเหยิง ถึงแบบนั้นดวงตาคมของเขาก็ยังคงชัดเจน พร้อมด้วยท่าทางที่สง่างาม!

ร่างสูงเอามือไปแตะริมฝีปากเบา ๆ เขาคงรู้สึกอารมณ์เสียที่ฉันไปฉวยโอกาสเขา!

ยิ่งเขาอารมณ์เสียมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งสบประมาทมากขึ้นเท่านั้น

“โอ้ ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่ได้พยายามจะจูบคุณ แต่มันเป็นสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ ที่ทำให้คุณมาข้องเกี่ยวกับผู้หญิงที่หย่าร้างมาก่อน”

ฉันยอมรับไม่ได้ที่ความจริงแล้ว เขาไม่ชอบผู้หญิงที่หย่าร้างมาก่อน!