บทที่ 652

“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?”

ฉันพันผ้าเช็ดตัวรอบตัวเเล้วเดินเข้าไปในห้องของฉัน ชายหนุ่มเดินตามหลังฉันมาอย่างเชื่องช้า ฉันรู้สึกแปลกใจเพราะมันเป็นเวลาเเค่ประมาณสองสามชั่วโมงตอนที่ชาร์ลสโทรหาเขา เเละเขาก็มาโผล่ที่ไอซ์เเลนด์เเล้ว!

นั่นหมายความว่าเขาน่าจะกำลังอยู่ระหว่างทางมาไอซ์แลนด์ตอนที่ชาร์ลสโทรหาเขา เขารู้ตำแหน่งของฉันราวกับพลอกฝ่ามือของเขา

ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม สถานการ์ณก่อนหน้านี้มันเป็นอย่างไรนะ?

เขาแกล้งทำเป็นความจำเสื่อมรึไง?!

เขาคิดว่าฉันจะไม่รู้ว่าเขากำลังเเสดงละครอยู่งั้นเหรอ?

เขาวางแผนจะแสดงเป็นคนความจำเสื่อมเเบบนี้ต่อไปหรือเปล่านะ?

ฉันเดินเข้าไปในห้องแล้วหันกลับไปมองสายตาของชายหนุ่มก่อนที่จะพูดอย่างสบาย ๆ “มันดูไม่เหมาะสมสำหรับชายหญิงที่จะอยู่ห้องเดียวกันค่ะ”

แซคคารี่ลังเลเเล้วรีบปิดประตูทันที

เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำตั้งเเต่เขามาถึงที่นี่ สายตาของเขาเลื่อนมาสบกับฉันอย่างอ่อนโยนราวกับว่าเขากำลังศึกษาสิ่งทดลองบางอย่างอยู่!

ฉันสวมชุดก่อนที่จะนอนลงไปบนเตียง บางทีอาการหวัดของฉันน่าจะยังไม่หายดี เลยเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงรู้สึกมึนหัว ตอนที่สติของฉันเริ่มกลับคืนมา ฉันนึกถึงแซคคารี่ขึ้นมาอีกครั้งเเล้วจึงรีบมองไปที่ประตู!

ประตูทำมาจากกระดาษผ้าสีขาว ทำให้สามารถเห็นเเสงที่ส่องผ่านมาได้ ฉันเห็นเงาของแซคคารี่อย่างชัดเจน เป็นเงาร่างหนาที่แข็งแรงกำลังยืนเฝ้าหน้าประตูนิ่งไม่ขยับไปไหน มันทำให้หัวใจของฉันสั่นไหว!

ฉันไม่อยากโกรธเขา!

แต่ฉันรู้สึกเจ็บปวดจากการกระทำของเขา!

และฉันก็ไม่ได้อยากเหวี่ยงหรือสร้างปัญหาอะไร แต่ใจของฉันยังคงไม่ยอมปล่อยมันไปสักที ฉันไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่!

เขามอบความรู้สึกมั่นคงให้กับฉัน เเต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่

ฉันเข้าใจที่ลีโอพูดถึงโลกของเเซคคารี่ที่มีความรุ่งเรือง เเละความโหดร้ายอยู่ด้วยกัน แต่ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกพลักออกจากโลกของเขา!

ฉันไม่เคยเดินเข้าไปในโลกของเขา เเละเขาก็ไม่เคยปล่อยให้ฉันทำความเข้าใจกับมันเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างเราเเล้ว…