บทที่ 679

[ซัมเมอร์: ได้เลย สตีเฟนส่งคนมาคอยคุ้มกันฉันแล้วล่ะ]

ฉันวางโทรศัพท์แล้วเดินกลับไปที่ห้องนอนของฉัน แซคคารี่กำลังหลับอยู่ แต่ก็มีความกังวลอยู่บนใบหน้าของเขา ฉันเลยเดินเข้าไปนั่งลงข้างเขา

มือถือของเเซคคารี่วางไว้อยู่ข้างหมอน ฉันเลยหยิบมันออกเเล้วนอนลงข้าง ๆ เขา

ในตอนที่ฉันกำลังจะสวมกอดเขา จู่ ๆ ฉันก็เห็นแสงที่หน้าจอโทรศัพท์ของเเซคคารี่เเล้วเกิดสงสัยจึงหยิบมันขึ้นมาดู

เเม่ของเขาส่งข้อความมาหาเขา

[เเซคคารี่ แม่อยากพบลูก]

เธอส่งข้อความมาประมาณสี่ห้าข้อความก่อนหน้านั้น

เเต่เเซคคารี่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

ฉันกดออกจากหน้าข้อความเเล้วก็นึกขึ้นได้ตอนที่เเซคคารี่รับสายจากใครบางคนที่สนามบิน ฉันเกิดสงสัยเลยอยากรู้ว่าใครโทรหาเขา!

เขารีบมุ่งหน้าออกไปตอนที่ได้รับสายนั้น และฉันก็ไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหนเเละไปทำอะไร!

ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องไม่ดีที่ไปรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของเขา เเต่ฉันรู้สึกสงสัยมาก ฉันเปิดการบันทึกโทรเข้าเเล้วดูช่วงเวลาโทรเข้าตอนนั้น ฉันพบว่าสเตลล่าเป็นคนเดียวที่โทรหาเขา

มันไม่มีอะไรแปลกที่สเตลล่าจะโทรหาเเซคคารี่

แต่มันเเปลกตรงที่เเซคคารี่รีบจากไปทันที!

เเซคคารี่ไปหาใครกันนะ?!

จะเป็นสเตลล่าหรือเปล่า?

สเตลล่าอยู่ที่ฝรั่งเศสด้วยเหรอ?

จู่ ๆ ฉันก็นึกถึงสิ่งที่คนรับใช้พูดขึ้น

เขาบอกว่าเเม่ของฉันออกไปพบเพื่อนเก่าครึ่งชั่วโมงหลังจากที่เธอกลับมา แล้วเธอก็… นอกเหนือจากนั้น สภาพร่างกายเธอก็ปกติดีทุกอย่าง!

เเม่ไปพบสเตลล่าหรือเปล่านะ?

สเตลล่าเป็นเพื่อนเก่าของเเม่ได้อย่างไรกัน?!