บทที่ 695

“ใช่แล้วครับ แต่ในตอนนี้อดีตนายหญิงจะไม่มีวันรู้เลย” ลีโอกล่าว

ใช่แล้ว เธอตายไปแล้ว!!

ทันใดนั้น ความสงสัยมากมายก็เกิดขึ้นภายในใจฉัน!

ฉันรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา และต้องการจะโทรหาเวล...

ดูเหมือนฉันจะลบเบอร์ของเขาออกไปได้พักหนึ่งแล้ว ฉันใช้โทรศัพท์ของลีโอเพื่อโทรหาเวล

เมื่อเวลรับสาย ฉันก็ถามอย่างตรงไปตรงมา “ทำไมอดีตนายท่านถึงใช้วันเกิดของสเตลล่าเป็นรหัสผ่านบนกำแพง?”

เวลชะงักไปกับคำถามของฉัน หลังผ่านไปสักพัก เขาถาม “นายท่าน คุณหมายถึงห้องลับในห้องอดีตนายท่านเหรอครับ?”

ฉันตอบอย่างใจเย็น “ใช่ รหัสผ่านคือวันเกิดของสเตลล่า”

“ผมก็ไม่แน่ใจนัก อดีตนายท่านไม่ได้เปิดห้องนั้นมาเป็นเวลายี่สิบเจ็ดปีแล้วครับ” เวลอธิบาย

พ่อผู้ให้กำเนิดฉันไม่ได้เข้าไปในห้องลับมาเป็นเวลายี่สิบเจ็ดปี!”

ยี่สิบเจ็ดปี...

ในตอนนั้น ฉันยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ!

ในตอนนั้น เขาเพิ่งจะรู้จักคุณแม่ของฉัน!

ฉันรู้สึกได้ถึงความลับอันใหญ่หลวงที่ถูกซ่อนไว้เบื้องหลัง!

ฉันผลักประตูและเดินเข้าไปช้า ๆ ขณะเดียวกัน ลีโอก็เดินตามหลังฉันมา ช่วงเวลาที่ฉันเข้ามาในห้อง ฉันก็เห็นทั้งห้องเต็มไปด้วยดอกกัลซัง! ทั้งหมดเป็นดอกกัลซังแห้ง ซึ่งเป็นประเภทที่พวกเขาทำไว้เป็นดอกไม้ตัวอย่าง พวกมันถูกเก็บไว้ที่นี่มามากกว่าสิบปี!

ไม่เพียงแค่นั้น มันยังมีรูปภาพมากมายที่อยู่ในทุกส่วนของห้องลับ มันเป็นผู้หญิงคนเดียวกัน ในรูปขาวดำ เธอแต่งหน้าอย่างทันสมัย ซึ่งมีเสน่ห์มาตั้งแต่สมัยก่อน!

ฉันจำใบหน้าของเธอได้ มันจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสเตลล่า กันดี้!

ห้องลับของพ่อฉันเต็มไปด้วยรูปของสเตลล่า!

มันหมายความว่ายังไง?!

ฉันกลัวว่าคุณแม่ของฉันจะใช้ชีวิตราวกับเป็นเรื่องตลก!

ฉันเดินไปรอบ ๆ ห้องลับ และสังเกตเห็นว่าของทุกอย่างนั้นมาจากในอดีต และพวกมันก็มีเครื่องหมายที่สเตลล่าทิ้งเอาไว้ บนโต๊ะเรียนที่มุมห้อง ลีโอก็เจอกับซองจดหมายที่มีฝุ่นหนาปกคลุมไปทั่ว!

เขายื่นซองจดหมายให้ฉัน ฉันเปิดมันและพบกับจดหมายนับไม่ถ้วนที่อยู่ภายใน!