บทที่ 701

ฉันไม่เคยมีสุขภาพที่ดีเลย มันเป็นเรื่องปาฏิหารย์ที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ในช่วงสองปีที่ผ่านมา

เมื่อเรามาถึงปราสาท แซคคารี่ลูบแก้มฉันอย่างแผ่วเบาเพื่อปลุกให้ฉันตื่น ฉันลืมตาขึ้นและถาม “ถึงแล้วเหรอคะ?”

ฉันยังงุนงงอยู่

“ใช่ แต่วอลเลซไม่ได้อยู่ในปราสาท”

ฉันเอนตัวพิงไหล่แซคคารี่ ก่อนจะถาม “เขาไปไหน?”

“ผู้ช่วยแยร์บอกว่าเขาเพิ่งจะออกเดินทางไปไอร์แลนด์” ร่างสูงอธิบาย

วอลเลซจงใจทำให้พวกเราเดินทางไปมา เด็ก ๆ ต้องอยู่กับเขาแน่!

เขาต้องรู้แล้วแน่นอนว่าสเตลล่าเป็นคนฆ่าคุณแม่! ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ตกลงกับโนเอลเรื่องการลักพาตัวเหล่าเด็ก ๆ!

วอลเลซต้องการจะทำอะไรกัน?

ฉันโทรหาวอลเลซ แต่เขาก็ไม่รับสาย แซคคารี่จึงถามฉัน “เธออยากนอนพักสักเดี๋ยวไหม?”

ฉันส่ายหน้า “ไปตามหาวอลเลซกันก่อนดีกว่าค่ะ!”

“อืม” เสียงทุ้มตอบ “เด็ก ๆ ต้องอยู่กับเขาอย่างแน่นอน ตอนนี้เขาพยายามหลบหน้าเรา ดังนั้นพวกเราคงหาเขาไม่เจอในเร็ว ๆ นี้หรอก เธอควรเข้าไปนอนพักผ่อนในปราสาทก่อน แล้ววันพรุ่งนี้เราจะไปไอร์แลนด์กัน นอกจากนั้นฉันก็ต้องเตรียมการบางอย่างด้วย”

ฉันถามด้วยความฉงน “เตรียมการอะไรคะ?”

“ส่งคนของเราไปล้อมไอร์แลนด์”

แซคคารี่ได้วางแผนจับกุมเอาไว้แล้ว

“ก็ได้ค่ะ ถ้างั้นฉันกลับไปที่ปราสาทก่อนนะคะ”

เด็กทั้งสองอยู่กับวอลเลซ และเขาก็คงไม่ทำร้ายพวกเขา อย่างมากที่สุด เขาก็คงซ่อนเด็ก ๆ จากฉัน นี่คือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงไม่เป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของพวกเขาอีกแล้ว ฉันคิดว่ามันคงไม่เป็นไรหากฉันจะนอนพักผ่อนในปราสาทสักคืน!

ฉันเดินเข้ามาในปราสาท แต่แซคคารี่กลับไม่ได้เดินตามมาด้วย คนเดียวที่เดินตามฉันมาก็คือลีโอ ทว่า จู่ ๆ ลีโอก็มีสายเรียกเข้าดังขึ้น!