บทที่ 716

“ถ้ามันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน แล้วมันจะเกี่ยวกับใคร?” ชาร์ลสถามกลับมาอย่างเย็นชา

ซัมเมอร์เรียบเรียงคำตอบของเธอ แล้วย้ำเตือนความจริงที่แสนเจ็บปวดให้เขา

“ชาร์ลส ตอนนี้ฉันเป็นของคุณไอแล้ว ฉันเป็นภรรยาของบลูสัน และถึงแม้จะมีอะไรเกิดขึ้น บลูสันก็ควรจะเป็นคนที่เป็นห่วงฉัน คุณก็เป็นแค่สามีเก่าของฉัน คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?”

คำพูดแต่ละคำของซัมเมอร์ทิ่มแทงเข้าไปที่หัวใจของชาร์ลส เขาเป็นคนที่อารมณ์ร้อน แต่นิสัยของเขานั้นเย็นชา เขาเงียบไปสักพักก่อนที่จะวางสายใส่เธอ!

บรรยากาศเริ่มมาคุขึ้น ยาราเลยพยายามทำให้ทุกอย่างผ่อนคลายลง

“ดูสิ ฉันพูดถูกใช่ไหมล่ะ? ชาร์ลสไม่ทำตัวไม่ดีใส่เธอ เพราะสุดท้ายแล้ว เขาก็กลัวว่าจะผลักไสเธอออกไป แล้วทำให้เธอต้องห่างไกลจากเขาไปเรื่อย ๆ!”

ซัมเมอร์ถอนหายใจแล้วสารภาพความรู้สึกของเธอ

“ฉันอยากจะแก้แค้นเขา แต่ตอนที่เขาแสดงความอ่อนแอออกมา ฉันก็… ฉันก็ไม่อยากจะแก้แค้นใครอีกแล้ว ฉันก็แค่อยากจะอยู่ในเมืองอู๋อย่างสงบสุขแค่นั้น”

“ตอนที่เธอแต่งงานกับบลูสัน นั่นก็เป็นการแก้แค้นเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้วนะ ตอนนี้เธอกลายเป็นภรรยาของคนอื่นแล้วก็ไม่ได้มีอะไรผูดมัดกับเขาอีกต่อไป!” ยาราพูดได้ตรงจุดจริง ๆ

ฉันหัวเราะ “ทำไมเธอถึงเข้าใจทุกอย่างได้ดีจริง ๆ เลยล่ะ?”

ยารายกยิ้มพอใจ “เพราะว่าฉันฉลาดมากใช่ไหมล่ะ?”

จู่ ๆ ซัมเมอร์ก็บอกลา แล้วเธอก็ดูมีความสุขขึ้นมาก

“พวกเธอสองคนคุยกันต่อได้เลยนะ ตอนนี้ฉันต้องไปแล้วล่ะ!”

ดวงตาของเธอเป็นประกายตอนที่เธอกำลังจะออกไป ฉันเลยถามเธอ “ใครบางคนกำลังรอเธออยู่ที่บ้านงั้นเหรอ?”

ซัมเมอร์ตอบกลับมาอย่างคลุมเครือ “ลองเดาดูสิ!”

ฉันหัวเราะออกมาแล้วทาย “บลูสันอยู่ที่เมืองอู๋เหรอ?”

ซัมเมอร์เผยยิ้มอันอ่อนโยน “ใช่แล้ว เขาจะมาถึงที่นี่เร็ว ๆ นี้ ฉันเลยจะไปรับเขาที่สนามบินน่ะ”

“งั้นฉันจะไม่ลุกออกไปส่งคุณนายไอแล้วกัน” ฉันหัวเราะ