บทที่ 718

ฉันออกมาเวลาเดียวกันกับยารา แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะถึงบ้านเร็วขนาดนี้

ฉันครุ่นคิด ในขณะที่เรียบเรียงข้อความของฉัน

[แคโรไลน์: ลูกพี่ลูกน้องของเอ็มมี่เป็นคนทำ ฉันคิดว่าจะแก้แค้นให้เขา แต่ตอนนี้ฉันเป็นภรรยาของแซคคารี่แล้ว ฉันเลยไม่ควรจะยุ่งเรื่องนี้ แลนซ์ควรจะเป็นคนที่จัดการเรื่องนี้แทน]

ฉันยืนอยู่ตรงโถงของโรงพยาบาลในขณะที่รอคำตอบของยารา และแน่นอนว่าเธอก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวังเลย

[ยารา: เธอไม่ควรจะยุ่งเกี่ยวเรื่องนี้ แต่มันก็ไม่มีเหตุผลให้ฉันไม่ต้องยุ่งเกี่ยวด้วย มีคนทำร้ายพี่เขยของฉัน ฉันต้องเอาความยุติธรรมคืนมาให้เขา รอฉันอยู่ที่โรงพยาบาลนะ ฉันกำลังไปที่นั่น แล้วเราค่อยมาคุยเรื่องนี้กัน!]

[แคโรไลน์: โอเค ฉันจะรอเธออยู่ที่นี่]

หลังจากนั้น แลนซ์กับยาราก็มาถึงที่โรงพยาบาล ฉันทำได้แค่ให้ยาราเป็นคนจัดการเรื่องการเรียกร้องความยุติธรรมของดิกสัน ฉันคอยให้การสนับสนุนเธอได้ แต่ฉันไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้

ฉันคิดอย่างรอบคอบก่อนที่จะส่งข้อความไปหาแซคคารี่

[แคโรไลน์: ฉันจะกลับบ้านดึกนะคะ]

[แซคคารี่: โอเค]

ผู้ชายคนนี้ไม่เคยถามคำถามฉันเลย เขาเชื่อในตัวฉันเหมือนกับเมื่อก่อน

ฉันเลยตัดสินใจที่จะบอกเรื่องนี้กับแซคคารี่

[แคโรไลน์: ดิกสันถูกรุมซ้อม ยารากำลังช่วยแก้แค้นให้กับเขา เธอเลยอยากให้ฉันช่วย…]

มันคงไม่ใช่เรื่องยากที่จะรับมือกับคนในตระกูลฮูล ไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรก็ตาม หรือรุมซ้อมลูกพี่ลูกน้องของเอ็มมี่ คนของตระกูลฮูลคงจะไม่ยอมนั่งนิ่ง ๆ หรอก สุดท้ายแล้วแซคคารี่ต้องรู้เรื่องนี้แน่นอน! มันเป็นตัวเลือกที่ฉลาดที่บอกเขาเรื่องนี้ก่อน อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ปิดบังเรื่องอะไรจากเขา

[แซคคารี่: ดีมาก เธอรู้ว่าควรจะบอกฉันเรื่องไหน]

แซคคารี่เป็นคนที่มีไหวพริบดีมาตลอด เขาสามารถรับรู้ความแค้นของฉันได้ ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ไปกับยาราหรอก!

นอกเหนือจากนั้น เขาก็ไม่ได้คิดมากเลยสักนิด เขาแค่ชมฉันที่บอกเขาเรื่องนี้