บทที่ 737

โจชัวร์กำลังสนุกกับเกมส์ แล้วคำท้าของเขาก็มากเกินไป ยิ่งในตอนที่เรากำลังเล่นเกมส์นี้แล้วด้วย และฉันก็ไม่เห็นด้วยกับคำท้านี้เล็กน้อย เพราะสุดท้ายแล้ว ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างฉันตอนนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นแซคคารี่

เราทำมันได้ในพื้นที่ส่วนตัว แต่การจูบกันต่อหน้าผู้คนมันดู….

สายตาห้าคู่จับจ้องมาที่พวกเราอย่างจริงจัง โจชัวร์พูดขึ้น “พี่รองห้ามปฏิเสธนะ!”

แซคคารี่เงียบอยู่สักพักก่อนที่เขาจะถามโจชัวร์ “การลงโทษของคำท้านี้คุ้มไหม?”

โจชัวร์ครุ่นคิดก่อนแล้วนึกได้ว่าเขาไม่ควรจะเล่นเยอะเกินไป เขาเลยอธิบาย “สองอย่าง สำหรับพี่กับเบล! โถ่ พวกคุณสองคนอยากจูบกันจะตาย แต่แค่แกล้งทำเป็นเหมือนว่าโดนบังคับแค่นั้นแหละ!”

โจชัวร์กล้าพูดแบบนี้กับเราอย่างไม่เกรงกลัว! มันโอเคถ้าเกิดเขาจะตะโกนใส่ฉัน แต่เขากล้ามากที่ตะโกนใส่แซคคารี่ด้วย

ฉันเป็นห่วงโจชัวร์ แต่ว่าฉันก็รู้สึกเป็นห่วงตัวเองมากกว่า ฉันรู้ว่าถ้าเราปฏิเสธที่จะจูบกัน โจชัวร์จะไม่ปล่อยเราไปง่าย ๆ แน่นอน!

ฉันพยายามที่จะหาข้ออ้างเพื่อปฏิเสธการลงโทษนี้ ฉันเลยหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมากัด ตอนที่ฉันทำแบบนั้น จู่ ๆ แซคคารี่ก็โน้มเข้ามากัดแอปเปิ้ลซีกตรงข้ามของฉัน

การกระทำของเขาทำให้ฉันตะลึง

ท่าทางของแซคคารี่นั้นเป็นเหมือนกับปกติ เขากัดแอปเปิ้ลห่างจากปากของฉันไปนิดเดียว แล้วกลืนลงคอ โจชัวร์ถึงกับทึ่งจนตาของเขาเบิกกว้าง

“พี่รอง พี่….พี่ …. พี่โกงนี่! ผมบอกให้พี่จูบบนปากของเธอนะ!” สุดท้ายแล้วโจชัวร์ก็ทำได้แค่เก็บคำพูดเหล่านั้นเพื่อตอบรับการกระทำของแซคคารี่

แซคคารี่มองไปที่เขาอย่างเยือกเย็น

โจชัวร์กลัวเลยรีบเปลี่ยนคำพูดใหม่ “แบบนั้นก็ไม่เป็นไร แต่ผมจะไม่ปล่อยให้ตาต่อไปง่ายอีกแล้วนะ! มาเถอะ มาเริ่มตาต่อไปกัน”

โจชัวร์โยนลูกเต๋าคนแรก แล้วเขาก็ได้เลขห้า หลังจากนั้นก็เป็นตาของมาร์ตี้ เขาได้เลขสี่ ซัมเมอร์กับบลูสันได้คะแนนรวมกันเป็นห้าคะแนน

ทีมของเขารวมกันได้สิบสองคะแนน

ส่วนทีมของพวกเรา เอสันเป็นคนโยนลูกเต๋าคนแรกและได้เลขหก ในขณะที่แซคคารี่เป็นคนที่โชคดีตลอด เขาโยนได้เลขหกอีกแล้ว ฉันประทับใจกับโชคของเขามาก!

คะแนนของเขาทั้งสองคนรวมกันได้เป็นสิบสองคะแนน ซึ่งทำให้เราชนะแล้วไม่ว่าฉันจะโยนลูกเต๋าได้เลขอะไรก็ตาม แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังคงโยนลูกเต๋า แต่ก็ไม่คิดว่าฉันจะได้เลขหนึ่งอีกครั้ง

ฉันแปลกใจ “ฉันถูกเจ้าแม่แห่งความโชคร้ายเข้าสิงหรือไงนะ?”

เอสันปลอบฉัน “น้องสาวรอง ยังไงเราก็ชนะอยู่ดีใช่ไหมล่ะ?”

เราชนะในรอบที่สอง แต่มีแค่ฉันที่โยนได้เลขหนึ่ง ไม่เพียงแค่นั้น เรายังแข่งกับทีมที่มีจำนวนคนด้อยกว่าเราอีก!

จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกเศร้าแทนแซคคารี่กับเอสัน

“ขอโทษที่เป็นตัวถ่วงนะ” ฉันถอนหายใจ