บทที่ 75

“โอเค งั้นคุณพักเถอะ เดี๋ยวผมทำอะไรให้กิน” เสียงเข้มบอกก่อนเอ่ยถาม “แล้วคุณอยากกินอะไร?”

“คุณทำอาหารเป็นเหรอ?” ฉันถามกลับ

ก่อนจะนึกได้ว่าเป็นคำถามที่ไม่ควรถามเสียจริง

เพราะเมื่อก่อนเขาก็เคยทำอาหารให้ฉันกิน

ดิกสันทำเมนูปูที่เกวนชอบให้ฉัน

ร่างสูงขมวดคิ้วถาม “คุณไม่เคยกินอาหารที่ผมทำเหรอ?”

“ฉันเคย แค่ถามไปงั้น ๆ แหละ”

“แล้วคุณชอบอะไร? ปูเหรอ?” ดิกสันถามเองตอบเอง

มือหนาขยี้ผมฉันพลางเอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจ “ผมจำได้ว่าคุณเคยทำเมนูปู มันเป็นเมนูโปรดของคุณใช่ไหม? งั้นผมจะทำให้กินเอง”

“คุณจะไปหาปูมาจากไหนในเวลาแบบนี้?” ฉันถามออกไปอย่างงุนงง

“ผมหาได้น่า เลขาของผมเตรียมไว้ให้แล้ว”

หญิงสาวได้แต่ตอบไป “อ๋อ” ทว่าไม่ได้บอกชายหนุ่มว่าไม่ชอบปู

ก่อนหน้านั้นเธอแค่เล่นไปตามน้ำ มันไม่จำเป็นที่จะต้องอธิบายให้ดิกสันเข้าใจ

แทบจะเรียกว่าเป็นปฏิหาริย์เลยที่เราเข้ากับได้ นั่งคุยกันแบบไม่ปากเสียงแบบนี้

พลันโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ฉันรับโทรศัพท์ต่อหน้าดิกสัน ชัคเป็นคนโทรมา “ประธานชอว์ คนที่จัดการเรื่องข่าวโคมลอยนั้นคือประธานเกร็กครับ วิดีโอก็โดนสั่งลบด้วย มีข่าวว่าประธานใช้เงินจำนวนมากในการจัดการเรื่องนี้เลยล่ะครับ”

แคโรมองไปยังร่างสูงตรงหน้า แต่ดิกสันก็ยังคงนิ่งเงียบ

พลันนึกถึงโจเซฟ เมื่อรู้ว่าตอนนี้ตระกูลคอนเนอร์คงกำลังลำบากแน่ ๆ เพราะโจเซฟพลาดในการสัญญากับตระกูลเยล

ฉันคิดก่อนถาม “เรายังมีสัญญาซื้อขายเหลืออีกไหม?”

ชัคถามกลับอย่างไม่เข้าใจ “ประธานชอว์ คุณหมายความว่า?...”