บทที่ 778

ฉันจงใจหาเรื่องเธองั้นเหรอ?!

เอ็มมี่ไม่ใช่คนที่คอยหาเรื่องฉันมาตลอดต่างหากหรือไง?

ฉันเจ็บใจเลยตะโกนใส่เธอกลับไป “เธอกล้าพูดมากนะ!”

เอ็มมี่กรอกตาใส่ฉัน “ฉันก็พูดไปตามอารมณ์ของฉันนั่นแหละ!”

ตอนที่เอ็มมี่พูดออกมา ฉันก็รู้ได้ว่าเธอเปลี่ยนไปแล้ว!

อย่างน้อยเธอก็เกลียดฉันน้อยลงกว่าแต่ก่อน!

ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่มาร่วมบทสนทนาที่น่ารำคาญกับฉันหรอก เธอคงจะหันหลังกลับแล้วเมินฉันไปแล้ว!

ฉันเดินเข้าไปในทุ่งดอกลิลลี่กับสุนัขทั้งสอง เอ็มมี่เดินตามฉันมาด้วยแต่จู่ ๆ เธอก็หยุดฉัน “หยุดก่อน!”

ฉันเลิกคิ้วแล้วมองไปที่เธอ “อะไร?”

“เธอจะทำให้ทุ่งดอกลิลลี่พังนะ”

“...”

ฉันเมินเธอแล้วเดินเข้าไปในทุ่งดอกไม้เรื่อย ๆ สุนัขทั้งสองวิ่งเข้าไปยังตรงกลางของทุ่งแล้วจู่ ๆ พวกมันก็หยุดลงแล้วเห่าราวกับว่ามีอะไรอยู่ตรงนั้น ฉันเลยระวังตัวทันที

ฉันนึกถึงคำเตือนของเอ็มมี่!

ฉันรีบเดินกลับออกมา แต่ก็มีกลุ่มคนกระโจนออกมาตอนที่ฉันเริ่มวิ่งหนี ฉันได้ยินเอ็มมี่ตะโกน “อย่าทำล้ายเธอนะ!”

พวกเขาเป็นคนของตระกูลฮูลหรือเปล่านะ?!

ฉันรีบวิ่งเข้าไปหาเอ็มมี่โดยมีลีโอวิ่งมาที่ฉัน แต่ฉันก็ถูกคว้าตัวโดยใครสักคนตอนที่ฉันกำลังไปถึงตรงนั้น ลีโอรีบกระโจนหาฉัน เอ็มมี่พูดอย่างกังวล “อย่าทำร้ายพวกเขานะ!”

“แต่คุณฮูล นี่เป็นคำสั่งของนายท่านฮูล....”

“หุบปาก! อย่าทำร้ายพวกเขาไง!”

ฉันไม่คิดว่าเอ็มมี่จะช่วยพวกเรา

“ขอโทษครับคุณฮูล!”