บทที่ 791

ก่อนยาราจะจากไปในคืนนั้น ฉันได้ชวนเธอให้มาเจอกันในวันรุ่งขึ้น ฉันบอกเธอสั้น ๆ ถึงความตั้งใจที่จะจัดการกับควินซี่!

เธอตอบรับคำชวน และพูดขึ้น “เจอกันพรุ่งนี้นะ”

หลังจากนั้น ยาราก็รอไม่ไหวที่จะรีบกลับบ้าน เมื่อฉันเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่นและหยิบโทรศัพท์ออกมา ฉันก็ได้รับข้อความจากแลนซ์

[แลนซ์: ทุกอย่างสำเร็จไปได้ด้วยดี]

ดูเหมือนแลนซ์สามารถรับมือกับแม่ยายเขาได้

พูดตามตรง ฉันสามารถเดาสถานการณ์ทั้งหมดได้คร่าว ๆ ท้ายที่สุด แลนซ์ก็ไม่มีจุดอ่อนและข้อเสียอื่นใดนอกจากการเป็นชายที่อายุเยอะเล็กน้อย ไม่เพียงเท่านั้น เขายังดีกับผู้อื่นอีกด้วย

เนื่องจากปัญหาของแลนซ์ได้ถูกแก้ไขแล้ว ฉันจึงรู้สึกโล่งใจ

[แคโรไลน์: ดีเลย ฉันไม่คาดคิดเลยว่า... จะพูดอย่างไรดี? ฉันจำได้ดีเลยว่าเรนนี่นั้นรักคุณมาก แต่สุดท้ายแล้วคุณก็เลือกยารา]

เมื่อฉันเอ่ยถึงลอเรน ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าฉันไม่ได้ติดต่อหาเธอมานานแล้ว ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง

ฉันจำได้ว่าครั้งสุดท้ายเธอบอกว่าเธอท้อง มันคงใกล้ถึงวันกำหนดคลอดของเธอในเร็ว ๆ นี้แล้ว

แลนซ์ไม่ได้ตอบข้อความฉัน ฉันจึงวางโทรศัพท์ลงและเล่นกับเจด หลังจากนั้นผู้ช่วยแยร์ก็วิดีโอคอลมา

เบลล่ากับราฟอยู่ในอ้อมแขนของเขา

ฉันยิ้มและถามเขา “เด็กทั้งสองคนเสียงดังหรือเปล่า?”

“นายน้อยกับคุณหนูว่าง่ายมากครับ”

ฉันยิ้มและถามอีกครั้ง “เบลล่าก็เงียบกับเขาด้วยเหรอ?”

ผู้ช่วยแยร์พูดอย่างช่วยไม่ได้ “คุณหนูซนมากกว่าครับ”

“วันนี้เบลล่าร้องไห้หรือเปล่า?” ฉันถาม

“ไม่ร้องครับ วันนี้คุณหนูพลังเหลือล้นเหลือเกิน เธออยากเล่นอยู่ตลอดเวลา ผมกับลีโอต้องพาพวกเขาไปเล่นที่สนามใกล้ ๆ”

ลีโอนั้นได้รับบาดเจ็บ เขาจึงต้องอยู่ฟินแลนด์เป็นการชั่วคราว

ฉันถามด้วยความเป็นห่วง “แผลลีโอเป็นอย่างไรบ้าง?”

“มันเป็นบาดแผลถูกแทง การฝื้นตัวของเขาเป็นไปได้ด้วยดี วันนี้คุณฮูลตามพวกเราไปที่สวนสาธารณะด้วย เธอนั้นใจดีกับเด็ก ๆ”

เอ็มมี่ตามพวกเขาไปที่สวนสาธารณะ!!