บทที่ 794

ตราบใดที่คุณแม่ไม่รู้ว่าฉันเป็นคนกล่าวโทษควินซี่ ท่านก็คงไม่รู้สึกผิดหวัง และไม่โทษฉัน แต่ท่านน่าจะอารมณ์เสีย!

ฉันถามเข้าประเด็นหลัก “เธอไปที่สถานีตำรวจมาด้วยเหรอ?”

“ฉันไปหารุ่นพี่ แล้วก็ไปดูพวกเขาด้วย! อย่างไรก็ตาม คดีของรุ่นพี่ฉันนั้นยุ่งยากมาก มันเป็นการยากที่จะลบล้างคดีนี้ และนำเธอออกจากข้อกล่าวหา”

ฉันถามด้วยความสงสัย “จีน่าพูดว่าอะไรบ้าง?”

“เธอกำลังสืบสวนเรื่องคดีอยู่”

หลังจากที่ยาราพูดเช่นนั้น ทันใดนั้นเธอก็ถามฉันด้วยคำถามที่น่าอาย “แคโรไลน์ ปกติคนอื่นเขาเลือดออกในครั้งแรกหรือเปล่า?”

ด้วยความฉงนฉันจึงถาม “อะไรนะ?”

“เมื่อคืนนี้ฉันไม่มีเลือดออกเลย” ยารากล่าว

“มันมีสถานการณ์พิเศษที่จะทำให้ไม่มีเลือดออกอยู่นะ”

เดี๋ยวก่อน! เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้ยาราเพิ่งพูดว่าอะไรนะ?

ในที่สุดยาราก็หลับนอนกับแลนซ์!! ฉันดีใจกับพวกเขาเหลือเกิน!

“ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็โล่งใจ! เมื่อวานนี้แลนซ์ต้องปลอบฉันอยู่นานเพราะเลือดฉันไม่ไหล ฉันอารมณ์เสียไปทั้งคืนเลย!”

ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าแลนซ์จะปลอบใจภรรยาของเขาอย่างไรในสถานการณ์เช่นนี้ มันช่างยากที่จะจินตนาการได้ เหมือนกับที่ทุกคนจินตนาการไม่ออกว่าแซคคารี่จะเป็นอย่างไรตอนที่เขาพูดจาหวาน ๆ กับฉัน

ผู้ชายนี่ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าเหลือเชื่ออย่างแท้จริง ไม่ว่าปกติแล้วพวกเขาจะดูเย็นชาและห่างเหินแค่ไหน แต่เมื่อพวกเขาได้เจอกับผู้หญิงที่ใช่ พวกเขาจะซ่อนกรงเล็บและปฏิบัติต่อผู้หญิงอย่างอ่อนโยนด้วยความอดทน และพร้อมที่จะปลอบโยนพวกเธอ

ฉันพูดอย่างมีความสุข “ดีจังเลย”

ยาราถามฉันด้วยความสับสน “อะไรดีเหรอ?”

“ที่พวกเราทั้งคู่ถูกรักไง” ฉันเอ่ย

ไม่ว่าในอดีตพวกเราจะต้องทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดมามากแค่ไหน ไม่ว่าอดีตของฉันจะเลวร้ายเพียงใด อย่างน้อยในท้ายที่สุดพวกเราก็ได้รับความรัก!

ไม่เพียงเท่านั้น ฉันยังมีลูกสาวกับลูกชายที่แข็งแรง

“ฉันใช้ชีวิตอย่างราบลื่นมาโดยตลอด” ยาราพูดด้วยความพึงพอใจ “ฉันไม่มีปัญหาเรื่องงาน และทุกอย่างก็ง่ายดายไปหมด กระทั่งชายที่ฉันเจอก็... ราบรื่น ตั้งแต่เกิด ฉันก็มีชีวิตที่ดีมาตลอด”