บทที่ 803

แซคคารี่บาดเจ็บอยู่ เขาเลยไม่สามารถบังคับพวงมาลัยได้ ดังนั้นฉันเลยกลายเป็นคนขับรถตลอดทั้งวัน

ที่โรงพยาบาล ฉันเห็นกลุ่มคนมากมายกำลังยืนอยู่ตรงโถงชั้นสาม ฉันไม่คิดว่าดิกสันจะอยู่ที่นั่นด้วย!

ถ้าเลือกได้ ฉันก็ไม่อยากให้แซคคารี่พบกับดิกสัน แต่มันไม่มีเหตุผลให้เราต้องหลีกเลี่ยงเขาที่โรงพยาบาล แซคคารี่กับฉันเดินเข้าไปหาเฮนรี่แล้วถาม “แม่เป็นยังไงบ้างคะ?”

คนมากมายกำลังแออัดกันอยู่ตรงโถงทางเดิน มีดิกสัน, จีน่า, พี่เชอริล, แอนดรู และตำรวจอีกสองสามคนก็อยู่ที่นั่นด้วย

ฉันเดินผ่านจีน่าและพยักหน้าให้เธอ จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปในห้องอย่างเงียบ ๆ แซคคารี่เดินเคียงข้างฉันและเงียบตลอดเวลา

ตอนที่ฉันเปิดประตูเข้าไป ฉันเห็นพ่อกำลังนั่งอยู่ข้างเตียงของแม่ เขาพูดกับฉันตอนที่เขาเห็นฉัน “มาดูแม่หน่อยเร็ว บอกเธอว่าให้หยุดกังวลเรื่องควินซี่ได้แล้ว! เพราะยังไงเราก็ไม่สามารถทำอะไรได้อยู่ดี พ่อเข้าไปจัดการเรื่องนี้ไม่ได้หรอก! บอกเธอให้หยุดคิดเรื่องนี้ได้แล้ว!”

ฉันพยักหน้าแล้วถาม “แม่คะ เป็นยังไงบ้าง?”

“แม่เป็นห่วงควินซี่น่ะ”

แม่พูดถึงควินซี่อีกแล้ว

ฉันไม่ได้พูดอะไรกลับไป แต่กลับกันฉันนั่งลงแล้วกุมมือเธอเอาไว้แทน “อย่าทะเลาะกับทนายเลยค่ะ เธอรู้เรื่องกฎหมายดีกว่าแม่ สุดท้ายแล้วแม่จะพูดอะไรไม่ออกนะคะ”

แม่มองที่ฉันเป็นเวลานานก่อนจู่ ๆ เธอจะถามขึ้น “ลูกไม่พอใจอะไรควินซี่เหรอ? นั่นคือสาเหตุที่ลูกไม่ยอมช่วยเหลือเธอใช่ไหม?”

ฉันหันไปมองแซคคารี่กับพ่อของฉัน แซคคารี่เข้าใจเลยลุกขึ้นทันที “เบล ฉันจะไปรอเธอข้างนอกนะ”

หลังจากที่แซคคารี่ออกไป พ่อก็เดินตามเขาไปด้วย

ตอนที่เหลือแต่แม่กับฉันในห้องพัก ฉันบอกแม่ของฉัน “ดิกสันเป็นคนที่ต้องการเอาผิดควินซี่ค่ะ หนูไม่ต้องการจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับดิกสัน แม่เข้าใจใช่ไหมคะ?”

ฉันกุเรื่องนี้ขึ้นเพื่อหยุดแม่ของฉัน

ฉันพูดอย่างใจเย็น “ตอนนี้หนูเป็นภรรยาของแซคคารี่แล้ว หนูเข้าไปยุ่งกับเรื่องของดิกสันไม่ได้หรอกค่ะ แม่คะ เรื่องนี้มันไม่ง่ายสำหรับหนูเลยนะ แถมควินซี่… เธอย้ายไปสวิสเซอร์แลนด์เมื่อนานมานี้แล้วด้วย ตอนนั้นพวกเรายังเด็กอยู่ เราเลยไม่มีความรู้สึกดี ๆ ให้กับเธอแล้ว หนูไม่อยากช่วยเธอค่ะแม่”

ดูเหมือนว่าแม่จะเข้าใจความดื้อรั้นของฉัน เธอถอนหายใจออกมา “แต่เด็กคนนั้นขอให้แม่ช่วยตลอด เธอบอกว่าเธอไม่กลัวที่จะถูกกล่าวหาอย่างผิด ๆ แต่เธอกลัวว่าเธอต้องกลับไปอยู่ที่สวิสเซอร์แลนด์ตลอดชีวิตของเธอ”