บทที่ 851

ฉันไม่ได้มีเจตนาที่จะปิดบังเขา ในตอนแรก ฉันไม่อยากให้เขาเป็นกังวลเรื่องที่ฉันไปซีเรีย ทว่าในตอนนี้ ฉันก็แค่ขี้เกียจเกินกว่าจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา และฉันก็เชื่อว่าลูคัสที่ฉันรู้จักนั้นแตกต่างจากลูคัสที่เขารู้จักโดยสิ้นเชิง

หากฉันบอกว่าลูคัสไม่มีเจตนาที่จะทำร้ายฉัน เขาจะต้องเก็บเอามันไปใส่ใจอย่างแน่นอน

มันคงทำให้เขารู้สึกว่าฉันพยายามพูดเอาดีเข้าลูคัส

นั่นต้องทำให้เขารำคาญเป็นแน่

แม้เป็นเช่นนั้น แซคคารี่ก็รู้ว่าพวกเราติดต่อกัน

ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติ และพูดขึ้น “ค่ะ ฉันเจอเขา แต่ว่าในตอนนั้นฉันไม่อยากให้คุณเป็นห่วง หลังจากนั้น ฉันก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ฉันก็เลยไม่ได้พูดถึงมัน ทำไมคุณถึงทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ?”

แววตาแซคคารี่เย็นยะเยือก หลังจากที่เขาได้ยินคำอธิบายที่ไม่สมเหตุสมผลของฉัน เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ กลับกันเขากลับแนะนำฉันด้วยเสียงนุ่มนวล “ไม่ว่าลูคัสจะพูดอะไร เธอก็อย่าไปเชื่อเขาล่ะ!”

ฉันถามอย่างฉงน “ทำไมเหรอคะ?”

แซคคารี่เปลี่ยนเรื่องในทันที และถาม “เขาพูดว่าอะไรบ้าง?”

ฉันตามน้ำไป และตอบเขา “เขาบอกว่าเขามีบางอย่างที่ต้องจัดการในเมืองอู๋ และจะไม่ลุกขึ้นมาต่อกรกับพวกคุณ คุณเชื่อเขาหรือเปล่าคะ?”

ฉันทดสอบแซคคารี่ และดูว่าเขาจะให้ความน่าเชื่อถือกับคำพูดของลูคัสหรือไม่

เขาปฏิเสธทันที “ไม่เลย!”

หลังจากเงียบไปสักพัก ใบหน้าอันหล่อเหลาของแซคคารี่ยังคงเยือกเย็น ในขณะที่เขาพูดขึ้นอย่างสงบ “ก่อนที่ลูคัสจะถูกดึงลงมาจากจุดสูงสุดของโลกใบนี้ เขาก็ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาแล้ว หลังจากนั้น เขาใช้เวลาอีกกว่าเก้าปีในการเรียนรู้เพิ่มเติม เขาสามารถเข้าใจสิ่งที่เธอคิดได้อย่างถ่องแท้จากท่าทางของเธอ และสามารถบอกได้ว่าเธอระมัดระวังตัวอยู่หรือไม่ แม้ว่าเธอจะระวังตัว เขาก็ยังสามารถทำลายกำแพงของเธอลงจนได้!”

ลูคัสเคยบอกว่าเขาเรียนจิตวิทยา

อย่างไรก็ตาม ฉันไม่รู้ว่าเขามาอยู่ในจุดที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้!

ยิ่งกว่านั้น ฉันก็รู้สึกว่ามันแปลก ๆ ที่เขาปฏิบัติต่อฉันดีเป็นพิเศษ!

มันเป็นเพราะฉันคือภรรยาของแซคคารี่งั้นเหรอ?

หากเป็นเช่นนั้น เขายิ่งไม่ควรปล่อยฉันไปง่าย ๆ แบบนี้!

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะอ่านความคิดลูคัสออก!

“โอเค ฉันจะจำไว้ให้ขึ้นใจค่ะ”

ท้ายที่สุดแล้ว แซคคารี่ก็ยังคงเป็นห่วงฉัน

ครั้งหน้าหากเจอลูคัสอีก ฉันคงต้องระวังตัวมากกว่านี้

ฉันถูปลายจมูกเข้ากับคางแซคคารี่ ก่อนพูดเกลี้ยกล่อมเขา “ฉันแค่ไม่อยากให้คุณเป็นห่วง”

แซคคารี่ขมวดคิ้ว และดูเหมือนยังโมโหอยู่เล็กน้อย

ฉันรู้ว่าเขาโกรธ