ตอนที่ 859
บทที่ 860
October 22, 2026
เอฟวาเนสรีบปฏิเสธทันควัน “ไม่มีทาง! ฉันก็แค่ล้อเล่น จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างฉันกับเขาหรอกค่ะ”
ยาราถาม “ไม่ใช่ว่าเอสันกำลังจะหย่าหรอกเหรอ?”
“เขาหย่าหรือยังคะ? คุณคิดว่าเขาหย่าก็เพราะเขาพูดว่าจะหย่าน่ะเหรอ? มันยังคงต้องผ่านเรื่องที่วุ่นวายอะไรอีกมากมาย เขายังไม่ได้ผ่านขั้นตอนต่าง ๆ แล้วจะมาพูดมาตัวเองหย่าแล้วเนี่ยนะ! ทำไมฉันจะต้องไปยอมรับเขาเพียงเพราะว่าเขาหย่าแล้วด้วยล่ะ?”
ยาราสวนกลับ “ได้โปรดตื่นเถอะ! เธอก็เป็นแค่แฟนคลับเองนะ!”
ดูเหมือนว่าสติจะเริ่มกลับเข้าสู่เอฟวาเนสอีกครั้ง ในตอนที่เธอพูดกลับมา “ฉันกำลังพูดอะไรอยู่เนี่ย? ฉันก็เป็นแค่แฟนคลับ จะไปคิดเรื่องความสัมพันธ์กับเขาได้ยังไงกัน? ให้ตายเถอะ เจสันยังไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ!”
ยารากับฉันถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก
เอฟวาเนสเปลี่ยนการกระทำทุกอย่างอย่างรวดเร็ว
ยิ่งตอนที่เธอขอให้ฉันช่วยแนะนำคู่ที่เหมาะสมให้ก่อนหน้านี้ด้วย
มันดูเหมือนว่าเธออยากจะอยู่ห่างจากเอสัน
“เข้าไปข้างในกันก่อนเถอะ” ฉันพูด
ตอนที่พวกเราเดินเข้าไปในห้องโถง มันกำลังจะมีคอนเสิร์ตโดยเหล่าคนดังเกิดขึ้นในภายหลัง และหลังจากที่พวกเขาแสดงเสร็จแล้ว พวกเขาก็จะเข้าร่วมงานเลี้ยงต่อไป ในตอนนี้คนดังทั้งหมดอยู่ที่หลังเวลา ส่วนคนดังที่ไม่ต้องแสดงอะไรก็นั่งอยู่ที่ที่นั่งเรียบร้อยแล้ว พวกเราเลยเดินเข้าไปนั่งลงที่แถวหน้าที่สุด
และแน่นอนว่าที่นั่งเหล่านั้นไม่ได้ถูกสำรองไว้ เอฟวาเนสเลยต้องโทรเพื่อจัดการเรื่องนี้ และหลังจากก็ไม่มีใครกล้ากันเราอีกต่อไป
พวกเราทั้งสามคนนั่งอยู่ที่แถวหน้าสุด ถ้าเกิดเหล่าคนดังมีการแสดงที่อยากโต้ตอบ เราก็จะเป็นคนที่ได้รับผลประโยชน์นั้น
คอนเสิร์ตกำลังจะเริ่มขึ้นและแลนซ์ก็เป็นคนแรกที่แสดง การบรรเลงเปียโนจากเขาคือการเปิดตัวคอนเสิร์ต และในสถานการณ์แบบนั้น มันก็จะไม่ใช่เพลง ‘ถนนที่สายลมมาบรรจบกัน’ อีกต่อไป แต่จะเป็นบทเพลงสบาย ๆ แทน
หลังจากที่การแสดงของเขาจบลง เขาก็ยืนขึ้นแล้วเห็นพวกเราที่นั่งอยู่ที่แถวหน้าเลยส่งยิ้มมาให้ก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปหลังเวที
การแสดงของเจสันน่าจะต่อจากอีกสองการแสดง
มันเป็นการร้องเพลงพร้อมเต้น
เขาสวมชุดง่าย ๆ ที่มีเสื้อยืดสีขาวอยู่ด้านใน ภายนอกนั้นเป็นแค่ชุดสูทลายขาวดำ และถึงแม้ว่าเขาจะยังอายุน้อยอยู่ แต่เขาก็แต่งตัวได้อย่างรู้งาน ในขณะที่ทรงผมของเขาเป็นแบบสไตล์ญี่ปุ่นที่ถูกหวีรวบไว้ข้างหลัง ผมของเขาหยิกเล็กน้อยและยาวลงมาตรงปลาย ซี่งมันทำให้เขาดูเด็กลงอีกมาก
และที่สำคัญคือ เขาหล่อมากด้วย
ความหล่อนั้นเป็นสิ่งที่คนอายุรุ่นนั้นจะมีได้เท่านั้น
เอฟวาเนสถอนหายใจ “หล่อมาก ๆ เลย!”
มันเป็นครั้งแรกที่ฉันชมการแสดงสดของเจสัน มันเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมมาก และเสียงของเขาช่างไพเราะจริง ๆ
แต่ว่าท่าทางของเขาดูจะเย็นชาไปเล็กน้อย
ตอนที่เขายิ้มออกมานั้น มันเต็มไปด้วยความอบอุ่น เขาดูเป็นเด็กผู้ชายที่มองโลกในแง่ดี และสำหรับคนที่เติบโตมาในวงการบังเทิงอย่างเขาแล้ว เขาก็คงจะต้องคอยเก็บอารมณ์ของเขาไว้ตลอดเวลาแน่
หลังจากที่เขาแสดงจบ ทางทีมจัดงานก็ส่งช่อดอกไม้มาให้เขา มันเป็นดอกกุหลาบแดงแสนสะดุดตา และตอนที่เขากำลังจะเดินลงเวทีไป เขาก็ตัดสินใจจะมอบมันให้กับคนที่นั่งแถวหน้า
ฉันเคยถูกเป็นที่พูดถึงติดอันดับบนเว่ยป๋อมาก่อน เลยทำให้ฉันเป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตา และเอฟวาเนสก็คอยพลักฉันขึ้นไป ฉันเลยยืนขึ้นแล้วถามเขา “ให้ฉันได้ไหมคะ?”
เจสันชะงักครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา “พี่ดูหน้าคุ้นมากเลยนะครับ!”
พิธีกรพูดต่อ “คุณดูคุ้นมากจริงด้วย ๆ!”
“ฉันคือแคโรไลน์ ชอว์ และฉันอยากจะขอดอกไม้ช่อนี้เพื่อน้องสาวของฉัน พอดีวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ แล้วฉันก็ยังไม่ได้ให้ของขวัญเธอเลยน่ะค่ะ”
เพื่อดอกไม้ช่อนั้นแล้ว ฉันถึงกับต้องหาเรื่องวันเกิดมาอ้าง!
ฉันรีบดึงเอฟวาเนสขึ้นมา แล้วแนะนำเธอกับรอยยิ้ม “นี่คือเอฟวาเนสค่ะ คุณจะยอมมอบดอกไม้ช่อนี้ให้เธอได้ไหมคะ?”
กล้องฉายภาพเข้าไปที่ฉันทันที จนทำให้ฉันหน้าแดง
เจสันยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นแล้วส่งข่อดอกไม้มาให้พร้อมกับพูดว่า “สุขสันต์วันเกิดนะครับ!”
เอฟวาเนสรีบรับแล้วพูดกลับไป “ขอบคุณนะคะ”
เจสันหันกลับไปแล้วเดินลงจากเวที หลังจากนั้นเอฟวาเนสก็ยิ้มจบหุบไม่ได้ “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รับดอกกุหลาบจากผู้ชาย ฉันรู้สึก...แคโรไลน์ มันรู้สึกดีจังเลย”
ฉันพูดอย่างสิ้นหวัง “ฉันเพิ่งจะออกกล้องนะ”