บทที่ 862

“ฉันมีความสุขดีค่ะ” ฉันตอบ

ฉันอยากจะเตือนเขาให้รู้ว่าฉันมีความสุข

และเป็นการบอกเขาให้อยู่ห่างจากฉันไว้ด้วย

จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้น “เนบิวลาอยู่ที่เมืองอู๋นะ”

ฉันชะงัก ทำไมจู่ ๆ เขาถึงพูดถึงเนบิวลาล่ะ?

จะเป็นไปได้ไหมว่าเขากับลูคัสรู้จักกัน?

“ทำไมเหรอคะ?” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ

“เนบิวลาบอกฉันว่าเขารู้จักเธอน่ะ”

ฉันประหลาดใจเลยถามกลับไป “พวกคุณรู้จักกันด้วยเหรอคะ?”

เขาส่ายหน้าแล้วตอบ “เราเพิ่งรู้จักกันเมื่อไม่นานมานี้เอง”

งั้นลูคัสกับดิกสันก็รู้จักกันน่ะสิ

นอกจากนั้นแล้ว เฮนรี่ก็…

เฮนรี่คอยสนันสนุนดิกสันมาตลอด

มันดูเหมือนจะเป็นบางอย่างที่ถูกต้องของมัน

“อ๋อ เราก็เพิ่งรู้จักกันไม่นานเหมือนกันค่ะ”

ดิกสันขมวดคิ้วมองความไม่จริงจังของฉัน แล้วเตือนกลับมา “ทุกคนได้ยินมาว่าเนบิวลาเป็นคนแบบไหน ความเกลียดชังระหว่างเขากับแซคคารี่จะไม่ถูกสะสางง่าย ๆ ผมไม่อยากให้คุณต้องเจ็บตัวนะ คุณคุยกับพี่ชายของผมได้ถ้าเกิดว่ามีอะไรจัดการไม่ได้… ผมรู้ว่าคุณจะไม่มาหาผมหรอก แต่ถ้าคุณขอให้แลนซ์ช่วย เขาจะยอมตกลงทันที”

ดิกสันแอบหวังว่าฉันจะเข้าหาเขาในอนาคต

ตระกูลชิคยังไม่ได้แย่ และสามารถทดแทนตระกูลเกร็กได้อีกมาก

ถ้าเกิดฉันไปเจอปัญหาที่ตระกูลชิคไม่สามารถจัดการได้ ตระกูลเกร็กก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้เหมือนกัน

เพราะสุดท้ายแล้ว การตัดต้นตอก็อาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายมากขึ้น

ฉันยิ้มเบา ๆ แล้วตอบเขา “ฉันจะคิดทบทวนนะคะ”

ดิกสันตอบกลับมาด้วยเสียงในลำคอเบา ๆ แล้วมองไปข้างหลังฉัน “ฉันไปก่อนนะ”

ฉันหันกลับไปหลังจากที่เขาเดินจากไปแล้วเห็นคนที่อยู่ข้างหลังฉัน ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดแขนเขาแล้วเรียกเขาว่าพี่รองอย่างเชื่อฟัง