บทที่ 866

“คนเราทำผิดพลาดกันได้” เขาพูดต่อหลังจากที่หยุดไปสักพัก

“คุณกำลังปกป้องเธอเหรอคะ?” ฉันถามกลับไปตอนที่เริ่มเข้าใจความหมายแฝงของเขา

“ไม่เลย ฉันก็แค่อธิบายให้มันยุติธรรมน่ะ”

ฉันไม่คุ้นชินกับวิตนีย์สักเท่าไหร่ แต่เธอรังแกยารา

โชคดีที่แลนซ์ช่วยเธอจากสถานการณ์นั้นได้

ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ชอบวิตนีย์ที่เธอจงใจแกล้งยารา แต่เธอก็เป็นดาราอยู่ในสังกัดของแซคคารี่ ฉันเลยไม่ได้ใส่ใจจะพูดอะไรเกี่ยวกับเธออีก และโจชัวร์ยังบอกว่าเธอไม่ใช่คนไม่ดีอะไร

ถึงอย่างนั้น เธอก็อาจจะไม่ใช่คนนิสัยแย่ แค่ทำอะไรไม่คิด

มันมีความแตกต่างพอสมควรระหว่างทำอะไรไม่คิดกับนิสัยไม่ดี

แต่วิตนีย์กับยาราเป็นสมาชิกในบริษัทของแซคคารี่ทั้งคู่ สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับปัญหาของพวกเขาน่าจะเป็นแซคคารี่

โชคดีที่พวกเธอไม่กล้ามีปากเสียงกันต่อหน้าแซคคารี่

แซคคารี่ครุ่นคิดเป็นเวลานาน ตอนที่เรากำลังจะไปถึงร้านน้ำชา จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้น “สัญญาของวิตนีย์กำลังจะหมดลง ฉันจะบอกโจชัวร์ให้ไม่ต้องต่อสัญญาเธอ เพราะว่าเธอก่อปัญหาขึ้นในครั้งนี้”

การที่ทำแบบนั้น แซคคารี่กำลังอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นให้กับยารา

ระหว่างยารากับวิตนีย์ เขาเลือกคนที่มาก่อน

ความสำคัญของยารานั้นแสดงให้เห็นในตัวของมันเอง

เพราะสุดท้ายแล้ว แซคคารี่ก็ยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อส่งยาราเข้าไปในชั้นเรียนของตระกูลชิค

เขาถึงกับให้เครื่องมือตามตัวไว้เพื่อคอยปกป้องเธอ

มันเป็นเวลาค่อนข้างดึกตอนที่เราไปถึงร้านน้ำชา ฉันเปิดประตูเข้าไปเห็นซัมเมอร์กับบลูสันกำลังนั่งจิบน้ำชาตรงข้ามกันอยู่อย่างเพลิดเพลิน

ซัมเมอร์มีสีหน้าที่สงบมาก เธอรีบลุกขึ้นตอนที่เธอเห็นพวกเราเดินเข้ามาแล้วพูดกับแซคคารี่ “เราจะปล่อยให้พวกคุณคุยกันนะคะ”

ซัมเมอร์พาฉันออกไปจากร้านน้ำชา หลังจากที่เธอพูดแบบนั้น แล้วพวกเราก็นั่งลงใต้ร่มคันใหญ่ภายใต้สายฝนพรำ ๆ มันค่อนข้างหนาวตอนช่วงสิ้นเดือนพฤษภาคม ซัมเมอร์เลยเปิดไฟให้อบอุ่นแล้วชงชาให้ฉัน

ชายหนุ่มสองคนคุยกันเป็นเวลานาน ในขณะที่เราทั้งคู่ก็ซุบซิบกันอยู่นอกร้าน