บทที่ 872

โชคร้ายที่พวกเรามีมุมมองความคิดต่างกัน

ฉะนั้น ฉันจึงทำได้แค่ตอบแทนเขา

นอกจากนี้ แซคคารี่ก็ไม่สามารถรู้เรื่องนี้ได้

กว่าเราจะมาถึงหนานจิงก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว จีน่าแยกจากฉันไปหลังเธอโทรหาดิกสัน ฉันสั่งให้ชัคตรวจสอบตำแหน่งของลูคัสด้วย GPS ชัคเร่งรีบและได้ตำแหน่งของลูคัสมาภายในสิบนาที

ฉันมีความคิดเล็ก ๆ อยู่ที่ก้นบึ้งภายในใจ

ตำแหน่งของลูคัสอยู่ห่างไกลจากพวกเรา และอยู่ลึกเข้าไปในภูเขา เขาคงกำลังหลบซ่อนเพื่อไม่ให้แซคคารี่หาตำแหน่งเขาเจอ

ถึงอย่างนั้น ชัคก็รู้ตำแหน่งของเขาภายในสิบนาที

ฉันนึกขึ้นได้ถึงสิ่งต่าง ๆ มากมายในรถ ฉันอ้าปากค้างและควบคุมตัวเองไม่ได้ จึงถามเขา “นายกับลูคัสรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า?”

ชัคเรียกฉันและเงียบไปหลังจากนั้น

“ฉันเพียงแค่เดา เพราะฉันขอให้นายอยู่ที่เมืองอู๋ แต่นายกลับละทิ้งหน้าที่มา ยิ่งกว่านั้น นายก็หาตำแหน่งของลูคัสเจอได้อย่างรวดเร็ว นายยังรู้อีกว่าเขาไม่ได้ไปยุโรปตอนที่นายบอกฉันว่าเขากำลังเดินทางไปหนานจิง นอกจากว่านายรู้ตำแหน่งของเขามาโดยตลอด”

ชัคไม่ค่อยโกหก โดยเฉพาะตอนที่ฉันจับได้ว่าเขาโกหก เขาเงียบไปนานก่อนจะยอมรับ “ใช่ครับ ผมรู้จักเขา”

ฉันถามเขาด้วยเสียงนิ่ง ๆ “นายเกี่ยวข้องยังไงกับเขา?”

ฉันไม่โกรธ เพราะฉันเชื่อใจชัค

เพราะสุดท้ายแล้ว เขาก็อยู่เคียงข้างฉันด้วยความจริงใจมาตลอดหลายปี ฉันรู้ดีว่าเขาไม่มีเจตนาร้ายต่อฉัน

“เจ้านายคนก่อนที่ผมเคยรับใช้คือลูคัสครับ”

นั่นอธิบายสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างง่ายดาย

ฉันไม่ได้ถามอะไรชัคต่อ กลับกัน เขากลับถามฉันด้วยท่าทีแปลก ๆ “ทำไมท่านประธานชอว์ถึงไม่ถามล่ะครับว่าผมเป็นศัตรูหรือเปล่า?”

ฉันกล่าว “นายรับใช้ฉันด้วยความจริงใจมาตลอดหลายปี”

ดังนั้นฉันจึงเชื่อใจเขา

ทันใดนั้นฉันก็เข้าใจว่าทำไมแซคคารี่ถึงไม่จัดการกับคนทรยศ เป็นเพราะเขาได้เห็นถึงความพยายามของเขามาตลอดหลายปี

ฉันเหลือบมองชัค และทันใดนั้นก็นึกถึงผู้ช่วยแยร์ได้

หรือว่าคนทรยศที่อยู่ข้างแซคคารี่จะเป็นผู้ช่วยแยร์?