บทที่ 874

ฉันไม่ต้องการทำให้คนเหล่านั้นผิดหวัง

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่สืบสวนชัค ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นลูกน้องของลูคัส มันยังเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันยังคงเชื่อใจในผู้ช่วยแยร์ นอกจากนี้ มันก็คือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเดินทางมาไกลขนาดนี้เพื่อช่วยชีวิตลูคัส

ฉันต้องตอบแทนเขา ในฐานะที่พวกเขาปฏิบัติต่อฉันเป็นอย่างดี

แซคคารี่ก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน และนั่นคือเหตุผลที่เขาไม่สอบสวนผู้ช่วยแยร์ เขายังคงให้โอกาสผู้ช่วยแยร์อยู่เสมอ

ฉันถอนใจแรง “ฉันกลัวว่าเขาจะรู้สึกไม่ดี”

ฉันกลัวว่าแซคคารี่จะไม่มีความสุข เมื่อเขารู้ในสิ่งที่ฉันทำ อย่างไรก็ตามฉันก็ต้องทำ และไม่สามารถบอกความจริงกับเขาได้ เขาจะไม่พอใจถ้าฉันบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ความเกลียดชังระหว่างเขากับลูคัสก็คงไม่สามารถคลี่คลายลงได้เพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของฉัน

ฉันไม่ได้มีอำนาจถึงขนาดนั้น ฉันจึงรู้ดีว่าฉันควรจะเงียบ

ฉันได้รับข้อความจากชัคหลังนั่งอยู่ในรถพักใหญ่ [ชัค: ท่านประธานชอว์ ผมเจอท่านประธานมอร์แล้วครับ เขาโกรธมากที่คุณมาที่นี่ มันจะดีกว่าถ้าคุณรีบเมืองไปยังเมืองอู๋ และทำเหมือนว่าคุณไม่เคยมาที่นี่]

ฉันตอบชัค [แคโรไลน์: ทุกอย่างเป็นอย่างไรบ้าง?]

[ชัค: ทั้งสองฝ่ายได้รับความสูญเสียอย่างร้ายแรง คุณไอและคุณเกร็กนั้นได้รับบาดเจ็บ แต่ในตอนนี้คุณชิคยังคงปลอดภัยครับ]

ฉันถามต่อ

[แคโรไลน์: แล้วเอ็มมี่ล่ะ?]

[ชัค: เอ็มมี่อยู่ข้าง ๆ คุณชิคครับ]

สถานการณ์บนยอดเขานั้นไม่สงบสุข

ฉันรู้จักหนักหน่วงที่หัวใจ

ฉันสั่งชัค

[แคโรไลน์: นายต้องทำให้แน่ใจนะว่าลูคัสจะมีชีวิตรอด! นอกจากนี้แล้ว ทำให้แน่ใจว่าแซคคารี่จะไม่ได้รับบาดเจ็บ พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้พวกเขาปลอดภัยล่ะ]

[ชัค: ผมจะส่งท่านประธานมอร์ลงไปเดี๋ยวนี้แหละครับ]

แซคคารี่กับบลูสันมาที่หนานจิงเพราะลูคัสกับดิกสัน พวกเขาจะถอนกำลังหลังจากที่สองคนนั้นจากไป และสงครามก็จะสิ้นสุดลง ฉันหวังว่าทุกคนคงจะปลอดภัย