บทที่ 10

หลังจากกลับมาที่บ้านคาร่า เอวาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก มีอะไรเกิดขึ้นมากมายในวันนี้ และเธอก็ยังมีปัญหาในการทำความเข้าใจกับมันทั้งหมด

ขณะที่เธออยู่บนรถเมื่อกี้ เธอสังเกตใบหน้าของอเล็กผ่านกระจกมองหลังอย่างใกล้ชิด แต่ในรถมืดมากจนเธอไม่เห็นสีหน้าของเขาชัดเจน เธอคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ระหว่างทางกลับบ้าน แต่เธอก็ยังคิดไม่ออกว่าทำไมจู่ๆ เขาก็ก้าวเข้ามา มันคงจะดีกว่าสำหรับเขาที่จะยืนดูอยู่เฉยๆ เขาอาจจะไม่ใช่คนที่ตัดสินคนจากลักษณะของพวกเขา? อาจจะเป็นคนดีจริง ๆ?

เธอกลับไปที่ห้องของเธอและเปลี่ยนชุดราตรีโดยไม่คิดอะไรมาก หลังจากจงใจใส่ชุดนอนเชยๆแล้ว เธอก็เดินเข้าไปในห้องของอเล็ก วางบนโต๊ะเป็นกองเอกสารสูงและรูปถ่ายหลายใบกระจัดกระจายที่นี่และที่นั่น “นี่คือเสื้อสูทของคุณ ขอบคุณที่ช่วยฉันในตอนนั้น”

อเล็กเหลือบมองผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา จากนั้นเขาก็ตอบอย่างไร้อารมณ์ว่า “คุณไม่จำเป็นต้องคืนมันให้ฉัน”

เอวาตอบว่า “ถ้าคุณคิดว่ามันสกปรก ฉันส่งมันไปร้านซักแห้งก็ได้”

อเล็กเงยหน้ามองเธอ “ฉันไม่ต้องการมันแล้ว” เขาตอบช้าๆ

เอวารู้สึกขาดอากาศหายใจไปชั่ววินาทีก่อนที่เธอจะตอบกลับด้วยเสียงเย้ยหยัน “คุณทิ้งสิ่งนี้ให้ฉันเหรอ? แล้วฉันจะโยนมันทิ้งไป” จากนั้นเธอก็โยนเสื้อสูทลงถังขยะ

หลังจากโยนเสื้อสูททิ้งแล้วเธอก็เลื่อนสายตาไปที่เล็กซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาและอ่านเอกสารที่เขาถืออยู่โดยไม่พูดอะไรสักคำ เมื่อเห็นสิ่งนี้ เธอรู้สึกเหมือนถูกดูแคลน ในตอนแรก เธอต้องการซักเสื้อสูท ส่งคืน และแสดงความขอบคุณ แต่ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจการกระทำของเขามากเกินไป เธอหันหลังกลับเพื่อจากไป เพียงพบว่าแดนนี่ยืนนิ่งสนิทอยู่ที่ประตู “ขอโทษค่ะ” เธอพูดอย่างหัวเสีย

แดนนี่เปลี่ยนสายตาอย่างโกรธจัดไปที่เอวาเมื่อเห็นเสื้อสูทอยู่ในถังขยะ “นี่คุณทำเหรอ”

เมื่อต้องเจอกับคำถามแปลกๆ เอวาก็ตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “ใช่ ทำไมล่ะ”

คนที่อยู่ตรงหน้าเธอเป่าเสื้อของเขาในทันที “เป็นไปตามคาดของชนจากชนบท! คุณเป็นใครไปลอกเลียนแบบการแต่งตัวของแอชลิน? ฮะ! ฉันเกือบจะหัวเราะตัวเองตายกลับไปที่นั่น คุณไม่รู้จักตัวเองเหรอ? แม้แต่เสื้อผ้าที่สวยที่สุดก็ไม่ทำให้คุณดูดีขึ้น วันนี้เล็กช่วยคุณจากความลำบากใจ แต่คุณยังโยนเสื้อผ้าของเขาลงถังขยะหลังจากกลับมา คุณรู้หรือไม่ว่าเสื้อสูทราคาเท่าไหร่? จ่ายเดี๋ยวนี้!”

เมื่อมีวันสำคัญ เอวาไม่มีแรงจะทะเลาะกับแดนนี่ในตอนแรก แต่เธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไปเมื่อเขาเอาแต่เรียกเธอว่า 'คนตัวตลก' เธอผลักแดนนี่ออกไป หยิบสมุดเช็คออกจากห้องนอนของเธอ และฉีกสมุดเช็คออก จากนั้นเธอก็ยื่นเช็คให้แดนนี่ พูดว่า “รับไปเลย เพียงพอหรือไม่”

แดนนี่เอาเช็คมาตรวจซ้ำแล้วซ้ำเล่า “เช็คเงินสด นี้ไม่ใช่ของปลอมใช่ไหม”