บทที่ 12

ดังนั้นคลาสของเอวาจึงต้อนรับเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ในวันนั้น

"สวัสดีทุกคน ฉันชื่อแดนนี่ คาร่าเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ของคุณ”

แดนนี่ฉายรอยยิ้มไร้เดียงสาขณะที่เขายืนอยู่บนเวที หว่านเสน่ห์นักเรียนหญิงหลายคนในชั้นเรียนด้วยตัวคนเดียว

"ว้าว! เขาคือแดนนี่จากคลาส 12เอ ไม่ใช่หรือ?”

เด็กผู้หญิงในชั้นเรียนต่างถกเถียงกันในทันที แม้แต่ นิโคล สไนเดอร์ นักเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนก็ยังตะลึงและเรียกเขาว่าหล่อ

เอวากำลังนอนคว่ำหน้าอยู่ที่โต๊ะ แต่เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ความไม่พอใจเต็มตาของเธอในทันที โชคไม่ดี! ฉันไม่สามารถกำจัดเขาได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

“นี่เธอฉันจะนั่งตรงนี้” แดนนี่เริ่มเดินไปข้างหน้าทันทีหลังจากนั้น สาวๆทุกคนจ้องมาที่เขาอย่างตื่นเต้น จนในที่สุดสายตาก็จับจ้องไปที่ที่นั่งว่างข้างเอวา

เป็นไปได้ไง? ทำไมต้องเป็นเธอ? แดนนี่ขอย้ายชั้นเรียนเพียงเพราะเธอคนเดียวหรือเปล่า? ทุกคนอยากไม่เชื่อ

“ยินดีที่ได้รู้จัก เพื่อนร่วมโต๊ะคนใหม่ของฉัน” แดนนี่ผงกหัวด้วยรอยยิ้มซุกซนบนใบหน้า

เอวารู้สึกกระวนกระวายใจกับปากกาและกระดาษในมือ รู้สึกรำคาญใจเต็มทน

“เฮ้ เอวา ! เป็นใบ้ไปแล้วเหรอ!” แดนนี่โกรธที่ถูกเอวาเมิน

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เอวาก็ไม่มีช่วงเวลาสงบสุขในชั้นเรียนอีกต่อไป

“เฮ้ เธอเข้าใจทุกอย่างที่ครูพูดหรือเปล่า”

“เอวา พูดกับฉันสิ!”

เอวาเฝ้าดูขณะที่แดนนี่ยังคงโบกมือต่อหน้าเธอ คำตอบเดียวของเธอคือความเงียบ มันทำให้เขาโกรธมากจนเขาไม่สามารถนั่งนิ่งได้

พฤติกรรมที่น่ารำคาญของเขาดำเนินต่อไปจนกระทั่งวันหนึ่งพวกเขากำลังเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ครูประกาศว่า “ปีนี้มีใครสนใจสมัครแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิกไหม”

แดนนี่หมุนปากการะหว่างนิ้วแล้วถามว่า “คุณรู้จักคณิตศาสตร์โอลิมปิกรู้จักไหม เอวา?”

เอวาตอบอย่างกระวนกระวายว่า “แค่นิดหน่อย”

“อ๋อ อย่างนั้นเหรอ” ดวงตาของแดนนี่กวาดไปรอบๆในขณะที่เขาจมอยู่ในความคิด จากนั้นความคิดก็ผุดขึ้นในหัวของเขา เขาขึ้นเสียงทันทีในขณะที่เขาพูดว่า “คุณเอวา บอกว่าเธอต้องการเข้าร่วมการแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิก!”

ห้องเรียนระเบิดเป็นเสียงพึมพำทันทีที่คำพูดออกจากปากของเขา