บทที่ 2

เอวาแทบจะหลุดขำเมื่อเห็นสีหน้าของทุกคน ถึงกระนั้นเธอก็ถือมันไว้และแสร้งทำเป็นบาดเจ็บขณะเดินตามพี่น้องเข้าไปในคฤหาสน์ คนรับใช้คนหนึ่งพาเธอไปที่ห้องนอนซึ่งจัดไว้ให้เธอโดยเฉพาะโดยโจชาญ คาร่า ปู่ของพี่น้องคาร่า เห็นได้ชัดจากการตกแต่งห้องด้วยสีฟ้าแบบเด็กผู้หญิงและตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยกระเป๋าถือ เสื้อผ้า และเครื่องประดับจากดีไซเนอร์ที่ใส่ใจเป็นอย่างดี

ขณะที่พี่น้องคาร่าทั้งสี่คนนั่งลงข้างล่าง ก็ได้ยินเสียงอุทานของเอวาอีกครั้ง “ว้าว ห้องนี้ใหญ่และสวยมาก! เสื้อผ้า กระเป๋า และเครื่องประดับเหล่านี้เป็นของฉันทั้งหมดหรือเปล่าคะ”

……

ทั้งสี่คนดูอย่างสิ้นหวัง แจ็คพูดว่า “เธอคงไม่คิดอะไรกับฉันใช่ไหม? ฉันหล่อที่สุดในหมู่พวกเรา แต่วันนี้ฉันรู้สึกว่ามันผิดที่จะหล่อ”

“คุณหล่อที่สุด? คุณไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรอ”

เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น เอวาและพี่น้องคาร่าทั้งสี่คนรวมถึงปู่โจชาญ คาร่า เนื่องจากพ่อและแม่ของพวกเขาไปเที่ยวต่างประเทศ ขณะที่อเล็ก คาร่า ลูกชายคนโตของครอบครัวคาร่า อยู่ที่บริษัทเขาเป็นประธานของคาร่ากรุ๊ป รวมถึงบุคคลสำคัญในตระกูลคาร่า พี่น้องทั้งสองมีที่พักของตัวเอง แต่พวกเขาถูกบังคับให้ย้ายกลับมาอยู่ที่นี่ตามคำขอของปู่โจชาญเนื่องจากการมาที่นี้ของเอวา

ทุกคนดูลำบากตาเมื่อเห็นเอวายังคงสวมเสื้อผ้าปักสีแดงขณะที่เธอลงมาชั้นล่าง ซีโน่นักออกแบบแฟชั่นชื่อดังระดับโลกอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณเอวา กู๊ด ข้างบนมีเสื้อผ้าเยอะมาก ไปเปลี่ยนชุดมาใหม่ได้ไหม?”

เอวาชำเลืองมองเสื้อผ้าของเธอก่อนจะตอบอย่างฉงน “แต่ฉันดูสวยในชุดนี้นะ คุณยายของฉันปักสิ่งนี้ให้ฉันด้วยงานฝีมือ”

ชายทั้งสี่ถึงกับพูดไม่ออก ใครจะรู้ว่าทุกวันนี้ยังมีคนทำปักเสื้อผ้าด้วยงงานฝีมือ?

“พอได้แล้วไอ้พวกบ้า! บอกเลยว่าเราสี่คนจะไม่มีวันหมั้นกับเธอ และอเล็กก็ไม่มีวันชอบเธอด้วย ตั้งสติให้ดีและออกไปจากที่นี่ด้วยตัวคนเดียว” แดนนี่ผู้ที่มีลิ้นที่แหลมคมที่สุดในตระกูลคาร่ากล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เอวาก็กัดริมฝีปากของเธอและตอบว่า “แต่ฉันยังไม่มีเหตุผลที่จะอธิบายเรื่องนี้ให้กับคุณปู่ของฉันเลย”

“ฉันคิดว่าคุณสนใจครอบครัวเราแค่เงินของ ฉันบอกเลยว่า คุณจะต้องเสียใจมากที่คุณมาอยู่ที่บ้านของเรา”