บทที่ 3

เอวาคาดเดาในใจคร่าวๆ ผู้ชายคนนี้น่าจะเป็นอเล็ก ลูกชายคนโตของตระกูลคาร่า ก่อนที่เธอจะทันได้พูด ชายคนนั้นก็พูดต่อว่า “เปิดตาของคุณแล้วดูว่านี่คือห้องของใคร”

เอวาสะดุ้งเฮือก จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นด้วยแสงจางๆ ว่านี่ไม่ใช่ห้องของเธอหรอ ไม่รู้สึกแปลกใจเลยที่ฉันจากที่เตียงนอนก่อนหน้านี้ว่ามันแตกต่าง นี่ฉันเข้าผิดห้องจริงๆหรอเนี่ย?! เธอลุกขึ้นจากเตียงและขอโทษด้วยความลำบากใจ “เอ่อ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ระวังฉันเลย เลยเข้าห้องผิด เธอรีบวิ่งออกไป”

“ออกไป” ชายคนนี้ตอบเสียงเข้ม

และเอวาก็จากไปด้วยความละอายใจ

วันที่สอง เอวายังคงรู้สึกง่วงเมื่อลงไปข้างล่างและได้ยินแดนนี่พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผู้หญิงคนนั้นน่าเกลียด อเล็ก ฉันได้ยินจากคนรับใช้ว่าเธอเข้ามาในห้องของคุณเมื่อคืนนี้ นายไม่ได้ถูกข่มขู่ใช่ไหม”

เอวาขมวดคิ้วกับคำพูดของแดนนี่ ตามที่เธอคาดไว้ ผู้ชายที่เธอพบเมื่อคืนคืออเล็ก

อเล็กไม่พูดอะไรสักคำเขากำลังคิด น่าเกลียด? เขาไม่ได้เห็นใบหน้าของเอวาอย่างชัดๆ เพราะเมื่อคืนที่ไม่ได้ปิดไฟ แต่เขาจำได้รางๆ ถึงผิวสวยไร้ที่ติของผู้หญิงที่สวมชุดนอนที่มีผมยาวสลวย

ขณะที่พวกเขาพูด อเล็กสังเกตเห็นเอวาลงมาจากบันได แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว แต่ผิวของเธอก็ดำราวกับถ่าน และไฝบนใบหน้าของเธอทำให้เธอดูน่าเกลียดราวกับคนบาป เขาเม้มริมฝีปาก คิดว่าตาของเขาต้องหลอกเขาเมื่อคืนนี้แน่ๆ

เอวายังมองไปที่อเล็กซึ่งดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติในชุดสูทสีดำของเขา ลักษณะของเขาละเอียดอ่อนมากราวกับว่าพวกมันถูกแกะสลักอย่างประณีตโดยพระเจ้าเอง และเขาก็ส่งออร่าที่ทรงพลังออกมาซึ่งทำให้เขาดูน่าเกรงขาม

เธอได้ยินเขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบเสน่ห์ว่า “ฉันจะไปที่ทำงานแล้ว” จากนั้นเขาก็จากไปโดยไม่เหลียวแลเธออีกเลย

แดนนี่เหลือบมองอาวาก่อนจะเยาะเย้ย “ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อวานคุณทำตัวธรรมดาต่อหน้าพวกเราสี่คน กลายเป็นว่าคุณกำลังโดน อเล็ก ! จุ๊ จุ๊ จุ๊ ไม่คิดว่าคุณจะอ่านยากขนาดนี้ เอวา!”

ริมฝีปากของเอวากระตุกเมื่อได้ยินเช่นนี้ ทั้งหมดที่ฉันทำคือเข้าห้องผิด นั่นทำให้ฉันเป็นคนแบบนี้ยังไง? เธอคิดว่า แทนที่จะอธิบายตัวเอง เธอนั่งลงในห้องรับประทานอาหารและกินอาหารเช้าด้วยตัวเธอเอง

แดนนี่โกรธที่เฉย เดินมาหาเธอ “ฉันบอกแล้วไง เอวา อเล็กจะไม่มีวันชอบเธอ เขามีคนที่ชอบแล้ว หยุดฝันดีกว่า”