ตอนที่ 3 มึงจะทำอะไรหลานกู!

-------

ร้าน คาราโอเกะ

"วู้วว สนุกจัง"

พราวที่ถือขวดเบียร์ยืนเต้นไปมาอยู่หน้าทีวีจนเพื่อนๆ ต้องช่วยกันห้ามปราม

"พอเเล้วพราวเดี๋ยวแกก็กลับบ้านไม่ได้หรอก"

"ฮ่าาๆ ไม่เป็นไรเดี๋ยวให้อามารับ"

"พราวอยู่กับอาหรอ"

ชายหนุ่มอีกคนเอ่ยถามขึ้นมา

"ใช่ๆ เเต่เขาไม่กลับบ้านมา 2 วันเเล้วล่ะสงสัยคงเกลียดขี้หน้าฉันล่ะมั้ง"

"ไม่หรอก พราวออกจะน่ารัก"

ชายหนุ่มเอ่ยชมเธอ

"ใช่ไหมล่ะ"

เธอเดินมานั่งข้างๆ ก่อนจะยกเเขนขึ้นมากอดคอเขา จนชายข้างๆ ถึงกับหน้าเเดงด้วยความเขิน

"ฮ่าๆ พราวแกอย่าไปล้อเล่นกับโดมนักสิ หมอนั้นมันชอบแกอยู่นะ"

"งั้นหรอโดม"

"อะ...อื้ม"

"ฮ่าๆ คนอย่างฉันมีคนชอบด้วยหรอเนี้ยไม่อยากจะเชื่อเลย"

พราววางขวดเบียร์ลงที่โต๊ะ

"โทรศัพท์ฉันอยู่ไหนอ่ะ"

"พวกฉันเก็บไว้ให้ ขืนคืนแกไปก็ไลฟ์อีก"

"เอามาเถอะหน่า ฉันจะกลับบ้านเเล้ว"

"เเต่แกเมานะเว้ย ให้อาแกมารับไม่ดีกว่าหรอ"

"เขาไม่มาหรอก ฉันบอกไปแล้วไง เอาคืนมาได้เเล้ว"

"งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งเอง"

โดมรีบออกตัวอาสาไปส่งเธอเพราะระหว่างทางกลับบ้านกลัวเธอจะไม่ปลอดภัย

"เออ งั้นฝากพราวหน่อยนะ"

"อื้ม"

ทั้งสองเดินออกมาจากร้านโดยที่มีโดมค่อยประคองพราวไม่ห่าง

"เอิ้กก"

"ไหวไหมพราว"

"อือๆ ไหว ว่าเเต่นายชอบฉันเมื่อไหร่"

"ครั้งแรกที่เจอ ตอนที่อาจารย์นัดรวมเด็กทีี่ได้ทุน"

"อ่าา เเต่ฉันว่ายนายคิดผิดเเล้วล่ะที่มาชอบคนแบบฉัน"

"ทำไมล่ะ"

"เพราะฉันไม่ใช่คนดีอย่างที่นายคิดน่ะสิ"

"!!! "

"เเถมยังหื่นมากด้วย จุ๊บ"

"พะ...พราว! "

เธอผลักเขาให้หลังชิดกำเเพงก่อนจะเขย่งเท้าทั้งสองขึึ้นมาจูบที่ปากของเขาเบาๆ ทำเอาโดมใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

"ฮ่าาๆ โทษทีสงสัยจะเมาด้วยจริงๆ แหละพอดีไม่เคยเมาหนักแบบนี้มากะ.... อืออ!! "

"อืมม"

โดมไม่อยากปล่อยโอกาสครั้งนี้ออกไปเขาจะต้องได้เป็นเจ้าของเเละครอบครองเธอให้ได้ เขารีบเปลี่ยนเป็นฝ่ายผลักเธอให้หลังชิดกำเเพงก่อนจะจูบปิดปากเธอ ก่อนทั้งคู่จะเริ่มใช้ลิ้นโต้ตอบกันไปมาอย่างเร่าร้อน

"อือออ"

"อ่าส์ อื้มม"

ดีที่โดมพาเธอเดินลัดซอยเเคบมาจึงไม่ค่อยมีคนผ่านเท่าไหร่โดยฉะเพราะช่วงค่ำๆ แบบนี้ ทั้งสองต่างไม่มีใครยอมใคร ตอนนี้เขาทั้งสองไม่สนใจสายตาของคนอื่นปล่อยให้อารมณ์มันพาไปเพียงเท่านั้น

"ขอจับหน่อยได้ไหม"