บทที่ 10 การยั่วยุ

หรงเยี่ยนพยักหน้าให้ฉินฟั่งอย่างสุภาพ จากนั้นก็หันหน้าเข้าหาจ้าวฉี่ฉิง มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย: "ผมได้ยินซินมั่วบอกว่าเธอเรียนเต้นแล้ว ถ้างั้นช่วยสอนผมหน่อย？

จ้าวฉี่ฉิงอารมณ์ดีอย่างไม่คาดคิด "ไม่มีปัญหา"

ทั้งสองเดินไปที่เต้นรำด้วยกัน พอฉินฟั่งรู้สึกตัว ส่ายหัวและได้ถอนหายใจ "นายแบบคนนี้ไม่ง่ายเลยนะเนี่ย"

ถึงยังไงหรงเยี่ยนก็เป็นนางแบบที่เรียนรู้การเต้นได้อย่างสบายๆ

ให้ดีเจเปลี่ยนสีไฟตั้งนานแล้ว ทั้งสองก็เต้นกันอย่างเป็นนัยๆ บนเวทีที่มีแสงดาว

ซินมั่วผิวปากขณะดื่มเหล้า

อาจเป็นเพราะไม่ได้เต้นมาหลายปี ส้นเท้าของจ้าวฉี่ฉิงไม่มั่นคงเลย ทันใดนั้นเธอก็ได้ล้มลงไป

สายตาของหรงเยี่ยนนั้นรวดเร็วและว่องไวมาก เขาเอามือที่ใหญ่ๆของเขาโอบเธอมาจากกระเป๋าเป้สะพายข้างหลังของเธอและได้จับตัวของเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา

จ้าวฉี่ฉิงติดอยู่กับเขาจนเหมือนได้ยินเสียงหัวใจของเขา

ฟู่ซีเสินเพิ่งเข้ามาและได้เห็นฉากนี้เข้า

ผู้หญิงที่อ่อนโยนและสง่างามกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายคนอื่น ราวกับนางฟ้าที่มีเสน่ห์และเซ็กซี่ด้วย

"..."

ใบหน้าของฟู่ซีเสินแข็งในทันทีและรู้สึกกลัวด้วย

หรงเยี่ยนกระซิบที่หูของจ้าวฉี่ฉิง: "พี่สาว เขามาแล้ว"

จ้าวฉี่ฉิงเห็นชายคนนั้นในกระจกบานใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เธอยิ้มราวกับว่าเธอไม่เห็นเขามาก่อนและได้เอาผมที่ยุ่งออกจากหูของเธอ: "ฉันหิวนิดหน่อย ไปหาอะไรกินก่อน "

หรงเยี่ยนปล่อยเธอและลงไปที่เต้นรำด้วยกัน

เมื่อผ่านฟู่ซีเสินเขาหยุดลงและยกเปลือกตาขึ้น

ในสายตาของฟู่ซีเสินรูปลักษณ์นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นการยั่วยุ