บทที่ 109 ผู้ปกครอง

ไม่รู้ว่าทั้งสองคนกำลังพูดอะไรกัน ผู้ชายคนนั้นหยิบเมนูไปที่เคาน์เตอร์ และแน่นอนว่ามีรสชาติที่จ้าวฉี่ฉิงบอก

เขาพอที่จะจินตนาการได้ถึงความสำคัญของจ้าวฉี่ฉิงที่มีต่อฟู่ซีเสิน เขาจึงไม่กล้าละเลย และหาโอกาสที่จะเจรจาเรื่องการทำความร่วมมือ

“ประธานฟู่ ผมได้ยินมาว่าเทียนจิ่งกรุ๊ปมีโครงการอยู่โครงการหนึ่ง ไม่ทราบว่าพอจะเป็นไปได้ไหมที่บริษัทจี้ฉายจะมีโอกาสได้ทำความร่วมมือกับคุณ？”

“พรุ่งนี้ไปคุยกันที่บริษัท” ฟู่ซีเสินตอบเขาเบา ๆ และจ้องมองไปที่จ้าวฉี่ฉิง

“ได้ครับ ผมไม่รบกวนเวลาของคุณกับคุณนายจ้าวแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ” ผู้ชายคนนั้นก้มหน้าจากไป และไม่ลืมที่จะเช็กบิลก่อนออกไป

หลังจากที่เขาจากไป ฟู่ซีเสินก็ขยับเข้าไปใกล้จ้าวฉี่ฉิงและถามว่า “อร่อยไหม？”

จ้าวฉี่ฉิงที่กำลังจะกลืนเค้ก ตกใจกับการกระทำของฟู่ซีเสินจนสำลัก

เมื่อเห็นใบหน้าเล็ก ๆ ของจ้าวฉี่ฉิงเปลี่ยนเป็นสีแดงและมองหาน้ำ ฟู่ซีเสินยื่นแก้วน้ำให้เธอและลูบหลังเธอเบา ๆ

“คุณแน่ใจนะว่าไม่ต้องการผู้ปกครอง？”

ฟู่ซีเสินยิ้มเยาะ จ้าวฉี่ฉิงโตเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่ความสามารถดูแลตัวเองได้ ขนาดกินยังสำลักได้

จ้าวฉี่ฉิงหายสำลัก เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรีบอธิบาย “เมื่อกี้มันเป็นอุบัติเหตุ ฉันไม่ได้สำลักบ่อย ๆ”

“นี่เป็นเหตุผลที่คุณอยากกลับบ้านเหรอ？”

ฟู่ซีเสินคิดไม่ถึงเลยว่าจ้าวฉี่ฉิงจะสะกดรอยตามเหม่ยหลาน เธอไม่มีความสามารถนั้น จึงเปิดเผยตัวเองต่อหน้าคนอื่น

“ฉันก็ไม่คิดว่าคุณจะเดินมาจากทางด้านหลัง”

จ้าวฉี่ฉิงโทษฟู่ซีเสิน “ถ้าคุณไม่พูด ฉันก็คงไม่ตกใจ”

เค้กเหลือไม่เยอะแล้ว ฟู่ซีเสินชำเลืองมอง “คุณไม่ทานแล้วเหรอ？”

จ้าวฉี่ฉิงส่ายหัว อาหารเช้าของเธอยังไม่ย่อยเลย แล้วยังกินเค้กเข้าไปอีกชิ้น เธอเลียปากและพูดอย่างพึงพอใจว่า “รสมะม่วงอร่อยมาก”

“รู้แล้ว”

การพูดคุยที่ราบรื่นทำให้ใบหน้าของจ้าวฉี่ฉิงแดงก่ำ เมื่อนึกถึงความคิดแรกในหัว และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอาย

“เมื่อกี้ฉันทำให้คุณลำบากหรือเปล่า？”

จ้าวฉี่ฉิงไม่ได้โง่ เธอดูออกว่าฟู่ซีเสินตกลงที่จะทำความร่วมมือเพื่อเธอ

“เปล่าเลย ผมมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องความร่วมมือ เพียงแค่มาก่อนเวลาเท่านั้น”

เมื่อคิดว่าฟู่ซีเสินไม่มีทางยอมเสียผลประโยชน์ จ้าวฉี่ฉิงก็รู้สึกโล่งใจ “ฉันกลับก่อนนะ”

เมื่อมองดูเสื้อผ้าที่ยังไม่ได้เปลี่ยน จู่ ๆ จ้าวฉี่ฉิงก็รู้สึกเสียใจภายหลัง การทำแบบนี้จะทำให้ภาพลักษณ์ของฟู่ซีเสินดูไม่ดีหรือไม่？

“อืม” ฟู่ซีเสินตอบเบา ๆ

เขามองดูจ้าวฉี่ฉิงเดินออกไป จากนั้นก็บอกขนาดกับผู้ช่วยเว่ย เพื่อให้เขาซื้อเสื้อผ้ามาใส่ในห้องนอนของตัวเอง

เหม่ยหลานจะต้องเอาคืนเธออย่างแน่นอน จ้าวฉี่ฉิงจึงระมัดระวังตัวมากขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้เหม่ยหลานทำอะไรลับหลังเธอ

“ประธานจ้าว บริษัทได้ทำการตรวจสอบบุคคลที่ได้เลื่อนตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว และนี่เป็นรายชื่อของพวกเขา”

หลังจากได้รับรายชื่อ จ้าวฉี่ฉิงก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ทั้งหน้ากระดาษเต็มไปด้วยรายชื่อ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าหลังจากจัดการแล้ว จะส่งผลกระทบต่อบริษัทเป็นอย่างมาก

เมื่อก้มลงมอง จ้าวฉี่ฉิงก็เห็นว่าแผนกที่ตั้งขึ้นใหม่ถูกคนของเซิ่นอานต้งเข้ามาแทรกซึมด้วย แต่โชคดีที่ไม่ใช่ตำแหน่งที่สำคัญ

“ประกาศออกไปว่าทุกแผนกจะต้องทำการประเมินและตรวจสอบอย่างครอบคลุม และคนที่มีความสามารถก็จะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง”

เมื่อได้ยินที่จ้าวฉี่ฉิงพูด ตู้เซี่ยถงก็ถามด้วยความสงสัย “ประธานจ้าวคะ นี่จะเป็นการไม่ยุติธรรมกับพนักงานที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งหรือเปล่าคะ？”

“ประเด็นสำคัญคือพวกเขา” จ้าวฉี่ฉิงชี้ไปที่รายชื่อในมือ และเธอก็มุ่งเป้าไปที่พวกเขา

ส่วนเรื่องที่เหลือ จำเป็นต้องให้ตู้เซี่ยถงประสานงาน จ้าวฉี่ฉิงเชื่อว่าเธอสามารถทำได้