บทที่ 26 หาคู่ค้า

เมื่อเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของฟู่ซีเสิน จ้าวฉี่ฉิงจึงยิ้มเล็กน้อยและพูด “บริษัทเซิ่งฮุ่ยร่วมทำธุรกิจกับเทียนจิ่งกรุ๊ปก็เพื่อให้ได้ผลประโยชน์ร่วมกัน พวกเราจะลงทุนในราคาที่สูงเท่านั้น ถึงจะได้ผลตอบแทนที่เราสมควรได้รับ”

ฟู่ซีเสินพอใจกับการแสดงออกของจ้าวฉี่ฉิงมาก

มันสามารถมองเห็นความจริงใจต่อการร่วมธุรกิจในครั้งนี้ของเซิ่งฮุ่ยได้

แต่เขาไม่อยากให้จ้าวฉี่ฉิงผ่านมันไปได้ง่ายๆ

“ผมซาบซึ้งในความคิดของประธานจ้าวมาก แต่ประธานจ้าว ผมไม่จำเป็นต้องร่วมทำธุรกิจกับเทียนจิ่ง"

ใบหน้าของจ้าวฉี่ฉิงเปลี่ยนไปเมื่อเธอได้ยินคำพูดนั้น

เขาพูดถูก

มีหลายบริษัทที่ต้องการร่วมธุรกิจกับเทียนจิ่งกรุ๊ป แถมยังมีข้อเสนอที่ดีกว่า ฟู่ซีเสินไม่จำเป็นต้องร่วมธุรกิจกับเซิ่งฮุ่ย

“ประธานฟู่ คุณต้องเชื่อว่าด้วยความสามารถของเซิ่งฮุ่ยจะต้องสามารถสร้างผลกำไรให้เทียนจิ่งได้เพียงพออย่างแน่นอน”

จ้าวฉี่ฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ค่อยๆพูดออกไป

“คุณคิดว่าผมสนใจกำไรเล็กๆน้อยๆไหม”

ดวงตาเกียจคร้านของฟู่ซีเสินกวาดไปทั่วใบหน้าของจ้าวฉี่ฉิงจนเธอตัวสั่น

จ้าวฉี่ฉิงสัมผัสได้ถึงความกดดันที่ถูกส่งมาจากฟู่ซีเสิน หมายความว่าไม่เต็มใจทำธุรกิจกับเซิ่งฮุ่ยหรือเปล่า

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ฟู่ซีเสินไม่เต็มใจทำธุรกิจกับเธอ

“คุณฟู่ คุณพูดมาตรงๆเถอะค่ะ ถ้ามีอะไรไม่เหมาะสมก็พูดออกมาได้เลย” จ้าวฉี่ฉิงก็ขี้เกียจพูดอ้อมค้อมกับเขา เธอจึงพูดออกมาอย่างเปิดอก

รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมตาของฟู่ซีเสิน เขาผลักสัญญากลับไปตรงหน้าจ้าวฉี่ฉิง “สัญญายังแย่ไปหน่อย ถ้าคุณแก้เสร็จแล้ว ผมจะลองคิดเรื่องร่วมธุรกิจดูอีกที”

จ้าวฉี่ฉิงเลิกคิ้วขึ้น ในเมื่อเขาพูดแบบนี้ก็แสดงว่ายังมีหวัง

เธอหยิบสัญญาขึ้นมากอด และยืนขึ้นอย่างมั่นใจ “ไม่ต้องห่วง คุณฟู่ ฉันจะให้สัญญาที่น่าพอใจแก่คุณอย่างแน่นอน”

พูดจบเธอก็หันหลังเดินออกไป

เมื่อมองส่งจ้าวฉี่ฉิงออกไปแล้ว ผู้ช่วยเว่ยก็ถามผลลัพธ์ “ท่านประธาน เราจำเป็นต้องหาบริษัทอื่นอีกไหม”

ฟู่ซีเสินเหลือบมองผู้ช่วยเว่ยนิดๆ ผู้ช่วยเว่ยก็รีบปิดปากทันที

เขามีเซลล์สมองไหม รู้ๆอยู่ว่าประธานฟู่กำลังให้โอกาสคุณจ้าวอยู่ ยังกล้าถามไม่กลัวตาย โชคดีที่ประธานฟู่ไม่ได้ว่าอะไร อามิตตาพุทธ!

...

“คุณจ้าว เรื่องสัญญาร่วมธุรกิจเป็นยังไงบ้าง” จ้าวฉี่ฉิงถูกห้อมล้อมไปด้วยพนักงานทันทีที่เธอกลับมาที่บริษัท

จ้าวฉี่ฉิงหยิบสัญญาที่โดนตีคืนมา และพูดอย่างแผ่วเบา “ใกล้แล้วล่ะ”

เป็นแค่คำสองคำ แต่ในสายตาของคนกลุ่มหนึ่ง พวกเขากลับมีความคิดเห็นที่ต่างกัน

ผู้จัดการเฉินกล่าวอย่างตื่นเต้น “ประธานฟู่คงเห็นความจริงใจของเราแล้วแน่นอน”

และก็บางคนพูดเสียดสีผู้จัดการเฉิน “เธอหมายความว่ามันกำลังจะจบลงแล้วต่างหาก”

เธอไม่อยากฟังเสียงทะเลาะข้างนอก ตู้เซี่ยถงจึงช่วยจ้าวฉี่ฉิงปิดประตูห้องทำงานให้

“เซี่ยถง เอาสัญญาไปให้พวกเขาแก้ไขหน่อย”

จ้าวฉี่ฉิงได้ทำเครื่องหมายในจุดที่จำเป็นต้องแก้ไขแล้ว ตอนที่เธออยู่ในห้องประชุมของเทียนจิ่ง เธอสังเกตเห็นท่าทางของฟู่ซีเสินที่หยุดชะงักตอนอ่านสัญญา

หากไม่มีอะไรผิดพลาด ความผิดพลาดที่ฟู่ซีเสินพูดถึงน่าจะอยู่ตรงนั้น

หลังจากส่งสัญญาให้ตู้เซี่ยถงแล้ว จ้าวฉี่ฉิงก็คิดถึงเรื่องที่จะร่วมธุรกิจกับฉินฟั่งขึ้นมา

ในเมื่อเฉียงเวยกรุ๊ปยกเลิกทำธุรกิจกับฉินฟั่งเอง จะมาหาว่าเธอแย่งธุรกิจนี้มาไม่ได้

“เซี่ยถง เธอหาเบอร์ของฉินฟั่งให้ฉันด้วย”

ฉินฟั่งซึ่งถูกปฏิเสธจะไม่มีทางติดต่อหาเฉียงเวยกรุ๊ปอย่างแน่นอน

และในขณะนี้เซิ่งฮุ่ยต้องการโอกาส จ้าวฉี่ฉิงยิ้มอย่างสดใส และอดไม่ได้ที่จะขอบคุณฟู่ซีเสิน

ถ้าเธอไม่ได้แต่งงานเข้าคฤหาสน์ตระกูลฟู่ เธอคงไม่รู้ตัวตนที่ซ่อนอยู่ของฉินฟั่ง และยิ่งไม่มีโอกาสกลับมาต้านกระแสลมแบบนี้

ตู้เซี่ยถงได้ช่องทางติดต่อฉินฟั่งอย่างรวดเร็ว