บทที่ 29 เปลี่ยนเอกสาร

“เรื่องสัญญาไม่ต้องรีบ ประธานจ้าว เที่ยงแล้ว กินข้าวหรือยัง” ฟู่ซีเสินถามอย่างไม่เร่งรีบ

จ้าวฉี่ฉิงยิ้มอย่างอึดอัด หลังจากได้ยินว่าสัญญามีปัญหา เธอก็รีบมาที่เทียนจิ่งกรุ๊ปทันที จะได้กินข้าวได้ยังไง

“ยังค่ะ” จ้าวฉี่ฉิงเม้มริมฝีปากเล็กน้อย เธอพอจะเข้าใจในสิ่งฟู่ซีเสินจะสื่อ แต่เธอไม่ค่อยอยากกินข้าวกับเขา

“เพื่อชดเชยความผิดพลาดนี้ ประธานจ้าวเลี้ยงข้าวเที่ยงผมสิ”

ฟู่ซีเสินหยิบหัวข้อนี้ขึ้นมาแล้ว ดังนั้นจ้าวฉี่ฉิงก็ทำได้เพียงแค่ยอมรับเท่านั้น

“งั้นรบกวนประธานฟู่ไปกินข้าวกับฉันหน่อยนะคะ ฉันจะให้ผู้ช่วยจองร้านอาหารไว้ให้”

จ้าวฉี่ฉิงพูดพลางจะเดินออกจากห้องทำงาน แต่ก็ถูกฟู่ซีเสินขวางไว้ “กาแฟที่เตรียมไว้ให้ประธานจ้าว คุณจะไม่ชิมหน่อยหรอครับ”

เมื่อเห็นท่าทางต้องการจะหนีของจ้าวฉี่ฉิง ฟู่ซีเสินก็อยากจะให้เธออยู่รอบตัวเขา

จ้าวฉี่ฉิงหยุด และนั่งลงอีกครั้งพลางหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาชิม

แต่เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าถ้วยกาแฟในมือของเธอกับถ้วยบนโต๊ะของฟู่ซีเสินเป็นคู่กัน

ภายในห้องทำงานเต็มไปด้วยบรรยากาศน่าอึดอัดใจ โดยมีจ้าวฉี่ฉิงค่อยๆดื่มกาแฟอยู่

ผู้ช่วยเว่ยซึ่งกำลังออกไปนอกเวลาล่าช้า ก็เอนตัวไปทางสำนักงานเป็นครั้งคราว

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ทำไมคุณฟู่ยังไม่ปล่อยคนออกมา

ตอนนี้ตู้เซี่ยถงค่อนข้างร้อนใจแล้ว

ผู้ช่วยเว่ยคนนี้เชี่ยวชาญเรื่องสัญญามาก แต่ทุกประโยคที่พูดมาไม่มีความหมายอะไรเลย ต้องการถ่วงเวลาอย่างเห็นได้ชัด

“ผู้ช่วยเว่ย ฉันขอสัญญาคืนได้ไหมคะ”

ไม่รู้ว่าทางประธานจ้าวจะเป็นยังไงบ้าง ตู้เซี่ยถงเป็นห่วงสถานการณ์ของเธอมาก

แต่ปัญหาเกิดจากทางบริษัทเซิ่งฮุ่ย เธอจึงได้แต่ปฏิบัติกับผู้ช่วยเว่ยด้วยท่าทีสุภาพ

“ไม่ต้องรีบ คุณดูสิตรงนี้ก็มีปัญหา....”

เมื่อเห็นการแสดงออกที่จริงจังของผู้ช่วยเว่ย ตู้เซี่ยถงก็ทำได้เพียงอดทน และคุยกับเขาต่อไป

ในห้องทำงาน

จ้าวฉี่ฉิงวางถ้วยกาแฟเปล่าลง และมองไปที่ฟู่ซีเสิน “กาแฟรสชาติดีเลยค่ะ ประธานฟู่ไปได้หรือยังคะ”

“ได้แล้ว” ฟู่ซีเสินพูดพลางลุกขึ้น หยิบเสื้อคลุมของเขาแล้วถามว่า “จะไปกินที่ไหน”

จ้าวฉี่ฉิงเงียบและตอบ “ฉันจะให้ผู้ช่วยจัดการ คุณรอฉันนัดอีกทีนะคะ”

จ้าวฉี่ฉิงเริ่มรู้สึกเสียใจที่ได้ร่วมงานกับฟู่ซีเสิน วิธีการของอีกฝ่ายเพียงพอที่จะให้เธอเรียนรู้ไปตลอดชีวิต

“ไม่ต้องรบกวนเธอ อาหารกลางวันของเทียนจิ่งครบครันมาก ไม่ทราบว่าประธานจ้าวจะรังเกียจมั้ยถ้าจะกินในโรงอาหาร”

ฟู่ซีเสินไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้จ้าวฉี่ฉิงออกไปง่ายๆ

“ฉันไม่จุกจิกเกี่ยวกับการกิน ว่ากันว่ามีคนจำนวนมากต้องการทำงานในเทียนจิ่งกรุ๊ป ที่แท้ก็เพราะโรงอาหารของเทียนจิ่งอร่อย” จ้าวฉี่ฉิงทำท่าหยอกล้อ แต่ข้างในเธอประหม่า

โรงอาหารมีคนมากหน้าหลายตา เป็นสถานที่ที่ง่ายที่สุดที่จะได้ยินเสียงซุบซิบนินทา

“ดูเหมือนว่าประธานจ้าวจะคาดหวังกับโรงอาหารของเราไว้สูงนะครับ หวังว่าการมาครั้งนี้จะไม่เสียเที่ยวนะ” ฟู่ซีเสินกล่าวพร้อมกับนำทาง

จ้าวฉี่ฉิงเดินตามหลังเขา ในสมองก็คิดว่าใครเป็นคนเปลี่ยนสัญญากันแน่

คนที่สามารถแอบเปลี่ยนเอกสารใต้จมูกเธอได้มีน้อยมาก ตู้เซี่ยถงเป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด แต่เธอไม่เชื่อว่าเธอจะเป็นคนทำ

หลังจากมาถึงโรงอาหารพร้อมกับฟู่ซีเสิน โรงอาหารจากเดิมที่มีเสียงดังก็เงียบลงทันที เหลือเพียงเสียงภาชนะกระทบกัน

เกือบทุกย่างก้าวของจ้าวฉี่ฉิงก็จะได้ยินเสียงทักทาย “สวัสดี ประธานฟู่”

จนกระทั่งพนักงานคนหนึ่งพูด โรงอาหารก็เงียบยิ่งขึ้น “สวัสดีค่ะท่านประธาน สวัสดีค่ะภรรยาท่านประธาน”

จ้าวฉี่ฉิงยิ้มอย่างขมขื่น และพูดด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน “คนในบริษัทของคุณดูเหมือนจะไม่รู้จักความสัมพันธ์ของเรานะ”