บทที่ 31 ผมช่วยคุณ.

"เซี่ยถงเกิดอะไรขึ้น?" จ้าวฉี่ฉิงมองไปที่แขนเสื้อที่ตู้เซี่ยถงปิดบังไว้อย่างสงสัย

เธอจำได้ว่าแขนเสื้อของตู้เซี่ยถงถูกม้วนขึ้นก่อนที่เธอจะจากไป และตอนนั้นยังไม่มีร่องรอยใดๆ

เห็นได้ชัดว่าร่องรอยนั้นถูกรัดด้วยเชือก

“ไม่มีอะไรบังเอิญชนโดนโต๊ะ” ตู้เซี่ยถงเลี่ยงสายตาของจ้าวฉี่ฉิงขณะเดียวกันก็รีบดึงแขนเสื้อด้วยมืออีกข้างเพื่อปกปิดรอยแดง

ใบหน้าของจ้าวฉี่ฉิงจมลงเมื่อได้ยินคำตอบของตู้เซี่ยถงที่เหมือนกำลังโกหก

"เรื่องเอกสาร คุณได้ตรวจสอบมันหรือยัง" จ้าวฉี่ฉิงเปลี่ยนเรื่อง แต่สายตาของเธอยังมองไปที่ตู้เซี่ยถง

“หืม? ยังไม่ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

นี้เป็นครั้งแรกที่ตู้เซี่ยถงทำงานไม่สำเร็จ โดยเฉพาะเรื่องสำคัญแบบนี้

ดวงตาของจ้าวฉี่ฉิงหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อปิดกั้นไม่ให้เกิดขอสงสัย

“งั่นไปเถอะ ถ้ามีอะไรคืบหน้าก็รีบแจ้งมา”

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาจะฉีกหน้าใคร

หลังเข้าร่วมมือ จ้าวฉี่ฉิงพึ่งได้มีวันหยุดครั้งแรก

“พี่ฉี่ฉิง ยังไม่เสร็จอีกหรือ หรงเยี่ยนวิ่งมาเร่งถามจ้าวฉี่ฉิง”

“ทันที” จ้าวฉี่ฉิงรีบตอบ

หรงเยี่ยนวางเสื้อที่เตรียมไว้ข้างๆ และจ้องมองไปที่ จ้าวฉี่ฉิงอย่างตั้งใจ

“เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ” ครึ่งชั่วโมงต่อมา จ้าวฉี่ฉิงวางเอกสารลงและยิ้มอย่างสบายใจ

เพื่อจะได้มีวันหยุดกับเขาหนึ่งวัน เธอต้องทำงานล่วงเวลาถึงสามวันเต็ม

“เดี๋ยว นี่เสื้อของคุณ” หรงเยี่ยนหยิบเสื้อที่เตรียมไว้ให้จ้าวฉี่ฉิง

"ของฉัน?" จ้าวฉี่ฉิงชี้ไปที่ตัวเอง

เธอมองลงไปเสื้อที่เธอสวมใส่ มันคงไม่ได้น่าเกลียดจนออกไปข้างนอกไม่ได้มั่ง

“ทุกคนที่ได้รับเชิญการประกวดนายแบบจะต้องสวมเสื้อแบรนด์เนม ดังนั้น…” หรงเยี่ยนพูดยังไม่ทันจบ

จ้าวฉี่ฉิงเข้าใจ รีบหยิบเสื้อในมือหรงเยี่ยนแล้วเดินเข้าไปในห้องรับรองเพื่อเปลี่ยนชุด

ในอีกด้านหนึ่ง ฟู่ซีเสินมาถึงบ้านตระกูลอาน

“ซีเสินมาแล้วหรือ อานหนิงจะลงมาในไม่ช้า”

อานหลินไม่เสียแรงเปล่าที่พยายามใช้ทุกวิถีทาง ในที่สุด ฟู่ซีเสินตกลงที่จะพาอานหนิงไปดูสถานที่หมั้น

“สวัสดีครับคุณป้า” ฟู่ซีเสินทักทายอย่างสุภาพ แต่สายตาของเขากลับมองไปที่นอกประตู

ผู้ช่วยเว่ยรู้ได้อย่างรวดเร็ว ถ้าไม่ใช่เพราะต้องทำตามสัญญาก่อนหน้าฟู่ซีเสินคงไม่มีทางอยู่ตรงนี้

คุณนายอานยิ้มเล็กน้อยเพื่อปกปิดความอับอายนั้น

เมื่อได้ยินว่าฟู่ซีเสินมารับเธอ อานหนิงรีบวิ่งลงมาข้างล่างและอยู่หน้าฟู่ซีเสินด้วยความดีใจบนใบหน้าของเธอ: "ซีเสิน ทำไมคุณมาแต่เช้าเลย"

ฟู่ซีเสินเหลือบมองเธอโดยไม่ตอบ

“ผู้จัดการสถานที่โทรมาบอกถ้าพลาดการนัดหมายครั้งนี้ สถานที่จัดงานอาจถูกคนอื่นจองได้”

ผู้ช่วยเว่ยที่ยืนด้านข้างอธิบาย

“คุณอาน เราไปกันเลยไหม” ผู้ช่วยเว่ยยิ้ม

ประธานฟู่ เขามันเป็นแค่ผู้ช่วย เขาจะช่วยแก้ปัญหาเรื่องผู้หญิงและเรื่องส่วนตัวได้อย่างไร? ไม่ใช่ว่าจะได้เงินเดือนเพิ่ม?

แม้ว่าเขาจะไม่พอใจ ผู้ช่วยเว่ยจัดการทุกอย่างอย่างเหมาะสม

เมื่อเห็นอานหนิงพยักหน้า เขาจึงรีบขับรถเข้ามาทันที

"ขอโทษที่รบกวนนะ."

หลังขึ้นรถ อานหนิงขอบคุณผู้ช่วยเว่ย เธอต้องการคุยกับฟู่ซีเสินแต่ฟู่ซีเสินหลับตาและพักผ่อนบนพนักพิง เธอทำได้เพียงนั่งตัวตรงและมองดูเขาเป็นครั้งคราว