บทที่ 42 หลอกลวง

ด้านนอกห้องรับรอง ตู้เซี่ยถงกำลังรอให้พวกเขาออกมาเขาไม่ได้คาดหวังว่าประตูจะเปิดออกและมีเพียงฟู่ซีเสินเท่านั้น เขาพูดเบา ๆ : "จ้าวฉี่ฉิงให้คุณเข้าไป"

ตู้เซี่ยถงไม่ได้ถามอะไรและเข้าไปโดยตรง

“ประธานจ้าว เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”

ใบหน้าของจ้าวฉี่ฉิงแดง บนเสื้อยังมีคราบเลือดติดอยู่

“ไม่เป็นไร คุณช่วยฉันถอดเสื้อหน่อย ทายาทำแผลไม่สะดวก” จ้าวฉี่ฉิงยืนขึ้นขณะที่เธอพูด

ตู้เซี่ยถงรีบไปข้างหน้าเพื่อช่วยเธอถอดเสื้อและทายา

ด้านนอกห้องรับรอง ผู้ช่วยเว่ยเห็น ฟู่ซีเสินกำลังเดินออกไป เขาถาม "ประธานฟู่เราจะกลับบริษัทเมื่อไรครับ"

การประชุมสิ้นสุดนานแล้ว ยังมีงานในบริษัทที่ยังไม่ได้ดำเนินการ

“คุณไปรอผมที่ลานจอดรถก่อน” ฟู่ซีตอบอย่างเย็นชา

ผู้ช่วยเว่ยพยักหน้าและเดินออกจากสำนักงาน

“ประธานจ้าว ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหมคะ” ตู้เซี่ยถงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อช่วยจ้าวฉี่ฉิงทำแผลเสร็จ

เมื่อนึกถึงบาดแผลจ้าวฉี่ฉิงตอนนี้ ตู้เซี่ยถงรู้สึกถึงเหงื่อเย็นเต็มหลังของเธอ

แม้ว่ามันจะมีแผลขนาดเท่าแส้ แต่มองเห็นถึงกระดูกได้ชัดเจนจากบาดแผล

"อืม"

จ้าวฉี่ฉิงรู้สึกชินชากับความเจ็บปวดนั้นแล้ว

“ประธานจ้าว” ตู้เซี่ยถงรู้สึกลำบากใจ: “ฉันคิดว่าคุณเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลดีกว่า”

จ้าวฉี่ฉิงส่ายหัว "ไม่เป็นไรมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่"

"แต่."

จ้าวฉี่ฉิงโบกมือเพื่อขัดจังหวะเธอ

“ฟู่ซีเสินยังคงรออยู่ข้างนอก คุณช่วยเก็บของพวกนี้ให้ด้วยนะ”

ด้วยเหตุนี้ จ้าวฉี่ฉิงจึงลุกขึ้นและเดินออกจากห้อง

ทันทีที่ออกจากห้อง ก็เห็น ฟู่ซีเสิน

“ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า?” แววตาที่เย็นชาของ ฟู่ซีเสินตกลงไปที่บาดแผลจ้าวฉี่ฉิง

“ไม่เจ็บแล้ว” จ้าวฉี่ฉิงยิ้ม ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ แต่เมื่อมองเข้าไปใกล้ๆ เผยให้เห็นว่าใบหน้าของเธอดูซีด

ฟู่ซีเสินกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง โทรศัพท์กลับสั่นและเขาก็รับสาย: "แม่ เกิดอะไรขึ้น?"

สำนักงานเงียบมาก ดังนั้นการสนทนาของพวกเขา จ้าวฉี่ฉิงจึงได้ยินชัดเจน

"ฟู่ซีเสิน อานหนิงมาหาที่คฤหาสน์ตระกูลฟู่พอมีเวลากลับบ้านเพื่อทานอาหารเย็นวันนี้ไหม"

“วันนี้ยุ่งนิดหน่อย พวกคุณทานกันเถอะ”

เมื่อคิดถึง อานหนิงฟู่ซีเสินขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวและน้ำเสียงของเขาก็เย็นชามากขึ้น

เมื่อคิดได้ว่าจ้าวฉี่ฉิงยังคงอยู่ที่นั่น ฟู่ซีเสินก็หันหลังและเดินออกไป

“นั่นสินะ” หลี่ซูหรงพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังเล็กน้อย และพูดอย่างช่วยไม่ได้: “ถ้าอย่างนั้นไปยุ่งก่อนเถอะ”

หลี่ซูหรงวางสายมองอานหนิงด้วยความเขิน: “ซีเสินบอกว่าช่วงนี้บริษัทยุ่งมาก คุยกับป้าก่อนได้ กำลังอยากถามเรื่องห้องแต่งงาน”

บนโซฟา อานหนิงยิ้มอย่างสุภาพ ระยะห่างในดวงตาของเธอถูกซ่อนไว้

เมื่อเห็น ฟู่ซีเสินวางโทรศัพท์ จ้าวฉี่ฉิงก็อดไม่ได้ที่จะพูด: "ในเมื่อประธานมีเรื่องยุ่งต้องทำ ฉันก็ไม่รบกวนแล้ว"

ฟู่ซีเสินมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นอย่างมีความหมาย: "เอาล่ะ ผมกลับไปที่บริษัทก่อน"

ฟู่ซีเสินกำลังบอก จ้าวฉี่ฉิงว่าเขาไม่มีแผนที่จะกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลฟู่

ในเวลานี้ ตู้เซี่ยถงออกมาจากห้องรับรอง: "ประธานจ้าว คุณฉิน โทรมาและบอกว่าเขามีเรื่องจะคุยกับคุณ เขาจองร้านอาหารไว้แล้ว"

จ้าวฉี่ฉิงพยักหน้าและบอกว่าเธอรับทราบ

“เข้าใจแล้ว คุณออกไปก่อน”