บทที่ 62 ได้โปรด

"ได้ยินซินมั่วบอกว่าพวกคุณจะไปแข่งรถ หรือไปเหมาที่นั่งกัน?" จ้าวฉี่ฉิงแสร้งทำเป็นสนใจ แต่หรงเหยียนยังคงสังเกตเห็น

"อืม ตั๋วเหมาที่นั่งที่เพื่อนให้มา" หรงเหยียนตอบเบาๆ

ตั๋วเหมาที่นั่ง?

จ้าวฉี่ฉิงได้ยินมันเป็นครั้งแรก เป็นเรื่องปกติที่หรงเหยียนจะพบเพื่อนในที่ทำงาน หากเป็นเพราะการทำธุรกรรมอื่นๆ ไม่ได้อย่างแน่นอน

"แบบนี้นี่เอง การผ่อนคลายจิตใจนั้นมันก็ดีต่อร่างกาย แต่คุณไม่สามารถทำสิ่งที่ขัดกับหลักการของคุณได้"

หรงเหยียนได้ยินความหมายของคำพูดของจ้าวฉี่ฉิงมองไปที่ซินมั่วที่โบกมือให้เขาจากระยะไกล และพูดอย่างนุ่มนวล "ซินมั่วกำลังหาฉันอยู่"

"ไปเถอะ ครั้งหน้าอย่าลืมให้ฉันไปด้วย"

น้ำเสียงที่สงบของจ้าวฉี่ฉิงมีความบูดบึ้ง เหตุผลก็คือความสัมพันธ์ของเธอกับหรงเหยียนนั้นดีที่สุด

จิตใจของซินมั่วเต็มไปด้วยความคิดที่ยุ่งเหยิงอยู่เสมอ และเขาต้องไม่ปล่อยให้หรงเหยียนทำลายมัน

หรงเหยียนยื่นโทรศัพท์ให้ผู้คุ้มกันอย่างใจเย็นและพูดเบาๆว่า "ครั้งต่อไปหาที่ที่เด็กผู้หญิงเล่นได้ด้วย"

ผู้คุ้มกันตกตะลึงเมื่อได้ยินข่าวนี้ และหลังจากแน่ใจว่าได้ยินถูกต้องแล้ว เขาก็ก้มหน้าแล้วถอยกลับ

"ทำไมถึงนานจัง?"

ซินมั่วยกคิ้วขึ้นและมองไปที่หรงเหยียนและเมื่อมองแวบเดียวเขาก็สามารถบอกได้ว่าเขากำลังคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่

"พี่ฉี่ฉิงบอกว่าเราแอบเล่นกัน แล้วไม่ได้ชวนเธอมา"

หลังจากฟังคำพูดของหรงเหยียน ซินมั่วยิ้มอย่างเชื่องช้า "ครั้งต่อไปฉันจะไม่ให้เธอรู้"

แต่ซินมั่วไม่เคยปิดบังอะไรจากจ้าวฉี่ฉิง โดยเฉพาะอารมณ์ที่อยู่บนใบหน้า

"มันไม่มีโอกาสแล้วล่ะ" หรงเหยียนทิ้งประโยคที่ไม่รู้ความหมายและปล่อยให้ซินมั่วออกไป

ณ เทียนจิ่งกรุ๊ป

"ท่านประทาน ข้อมูลส่วนตัวของคุณจ้าว" ผู้ช่วยเว่ยวางเอกสารไว้ข้างหน้าฟู่ซีเสินก่อนเปิดมัน

"คุณจ้าวและอานหนิงเป็นเพื่อนร่วมห้องในมหาวิทยาลัย" หลังจากพูดจบ ผู้ช่วยเว่ยก็จากไปด้วยความสนใจ

ความสัมพันธ์ระหว่างจ้าวฉี่ฉิงและอานหนิงนั้นซับซ้อนมาก จากเพื่อนสู่ศัตรู เพียงเพราะเรื่องเดียว

อย่างแรกคือการแนะนำตัวของจ้าวฉี่ฉิง เป็นถึงดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย A

นัยน์ตาสีดำคล้ายองุ่นเผยออร่า ผมยาวเรียบลื่นพาดบ่าแบบสบายๆทำให้ดูอ่อนโยนและน่ารัก

ระหว่างเรียนมหาวิทยาลัย ฟู่ซีเสินไม่เคยให้ความสนใจกับข่าวของโรงเรียน และแทบไม่ประทับใจจ้าวฉี่ฉิงเลย

เขาจำได้แค่ว่าในงานเลี้ยง อานหนิงสารภาพรักและอธิบายการสื่อสารระหว่างทั้งสอง

พยายามนึกถึงฉากในขณะนั้น คนที่อยู่เบื้องหลังอานหนิงคือจ้าวฉี่ฉิงที่คลุมเครือ

จากข้อมูลพบว่าจ้าวฉี่ฉิงและอานหนิงเป็นรูมเมทกัน พวกเขาเคยเป็นเพื่อนที่สนิทระหว่างที่เรียนในมหาวิทยาลัย แต่หลังจากที่อานหนิงและฟู่ซีเสินได้สานสัมพันธ์กัน จ้าวฉี่ฉิงก็เหินห่างจากอานหนิง

หลังจากอ่านจบแล้ว ฟู่ซีเสินก็ขมวดคิ้ว จ้าวฉี่ฉิงรู้เรื่องที่อานหนิงมีเพื่อนที่รู้จักกันทางจดหมายไหม?

"ท่านประธาน อานหลินอยากเจอคุณ"

ผู้ช่วยเว่ยสามารถพบได้ทางโทรศัพท์ หมายความว่าอานหลินไม่มีอำนาจ และเพียงหวังว่าฟู่ซีเสินจะได้เห็นหน้ากันในอดีต

"พูดถึงเงื่อนไขอะไรไหม?" ฟู่ซีเสินวางเอกสารในมือลงแล้วมองผู้ช่วยเว่ยอย่างเกียจคร้าน

"ราคาเสนอล่าสุด"

อันหลินล่อลวงให้ติดกับอย่างมาก และความจริงใจก็ชัดเจนมาก

ฟู่ซีเสินเม้มริมฝีปากและยิ้ม กลยุทธ์ของอานหลินนั้นดีมากในการจับปลาตัวใหญ่ด้วยเหยื่อท้วม

แต่ฟู่ซีเสินไม่ได้ตั้งใจจะพบกับอานหลินง่ายๆ เขาต้องการมากกว่านั้น

"บอกเขาว่าฉันไม่ว่างและไม่มีเวลา"

ผู้ช่วยเว่ยคุ้นเคยกับกิจวัตรของฟู่ซีเสินแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่รีบตอบกลับอานหลินและไม่ได้บอกเขาจนกว่าอีกฝ่ายจะถามอีกครั้ง

ฟู่ซีเสินจำเป็นต้องยืนยันจดหมาย เมื่อมองย้อนกลับไปถึงวิธีที่ทั้งสองเข้ากันได้ การกระทำหลายอย่างของอานหนิงขัดกับเนื้อหาในจดหมายและเขาจะลืมด้วยซ้ำว่าทั้งสองตกลงกันอย่างไร

ในที่สุดเรื่องก็จะมาถึงเบื้องหน้า ฟู่ซีเสินหยิบปากกาอีกอันออกมาแล้วเช็ดดูแลมันอย่างระมัดระวัง

"พ่อ ซีเสินพูดว่าไง?" อานหนิงรอคอยคำตอบของอานหลินอย่างใจจดใจจ่อ

"ตอนนี้ไม่ว่าง"

อานหนิงปล่อยมือของอานหลินแต่ฟู่ซีเสินยังคงไม่ต้องการเห็นเธอ