บทที่ 76 อับอายอย่างอธิบายไม่ถูก

และข้อความเสียงนี้ถูกส่งไปยังโทรศัพท์มือถือของชายคนนั้นแล้ว เขากดฟัง และเสียงบ่นเล็กน้อยของจ้าวฉี่ฉิงก็ดังขึ้นในหูของเขา

การเล่นเสียงเพิ่งสิ้นสุด และหน้าจอแสดงว่าอีกฝ่ายยกเลิกข้อความไปแล้ว

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนปากที่ไม่แยแสของฟู่ซีเสินและพูดด้วยเสียงต่ำ

"ไม่ทราบว่าประธานจ้าวอยากให้ผมใช้น้ำเสียงแบบไหนพูดครับ?"

ฟู่ซีเสินไม่ได้วางแผนที่จะยกเลิกข้อความ เขานึกถึงใบหน้าที่น่ารักของจ้าวฉี่ฉิงแล้วเมื่อเธอข้อความ

เธออายุเท่าเด็กผู้หญิง ดังนั้นเธอจึงต้องแสร้งทำเป็นเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งเพื่อเจรจาต่อรองกับเขา แต่สำหรับเขา เธอเป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็กๆที่ไม่ค่อยรู้เรื่องโลกมากนัก

จ้าวฉี่ฉิงยังไม่ทันเห็นข้อความของฟู่ซีเสินเพราะเหม่ยหลานปรากฏตัวนอกห้องของเธอพร้อมกับจ้าวหลิงหลิง

"จ้าวฉี่ฉิง ฉันรู้ว่าเธอกลับมาแล้ว รีบเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ"

เหม่ยหลานตบประตูของจ้าวฉี่ฉิงโดยไม่มีภาพใดๆ และแม้แต่ทำให้เสียงแตก

"แม่ เบาๆหน่อย เธออาจจะนอนหลับอยู่" จ้าวหลิงหลิงรู้สึกได้ถึงความอ่อนล้าของจ้าวฉี่ฉิงเมื่อเธอกลับบ้าน

"เธอหลับแล้วมันเกี่ยวอะไรกับแก? มันมีความกล้ามากที่จะแอบโอนหุ้นของบริษัท"

เหม่ยหลานมองไปที่จ้าวหลิงหลิงอย่างมั่นใจ เธอมีหลักฐานอยู่แล้ว

หากจ้าวฉี่ฉิงแอบโอนหุ้นเมื่อ 5 ปีที่แล้ว มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกี่ยวข้องกับคดีใส่ร้ายของสามีเธอ

ทนไม่ไหวกับเสียงโวยวายของเหม่ยหลาน จ้าวฉี่ฉิงเลยเปิดประตูอย่างใจร้อน

เธอปิดประตูด้วยแขนของเธอเพื่อป้องกันไม่ให้ทั้งสองคนเข้ามา "มีเรื่องอะไร?"

จ้าวฉี่ฉิงมองเหม่ยหลานอย่างเย็นชาซึ่งมีรูปลักษณ์ที่เย็นชาและหยิ่ง

"ถ้าเธอบอกที่มาของหุ้นตอนนี้ ฉันไม่ต้องไปฟ้องเธอที่ศาล" เหม่ยหลานยื่นข้อเสนอโดยตรง

เธอใช้เงินออมทั้งหมดของเธอเพื่อตรวจสอบแหล่งที่มาของหุ้นของจ้าวฉี่ฉิง และพบว่ามันถูกโอนไปยังชื่อของเธอเมื่อสามเดือนก่อน

"เหม่ยหลาน คุณจะจบไม่จบ? ไม่ใช่ของคุณ มันไม่ใช่ของคุณ"

จ้าวฉี่ฉิงไม่ต้องการอธิบายเรื่องหุ้น เธอเชื่อว่าคุณตาของเธอจะไม่โกหกเธอ

"โอ้โห เธอนี่เก่งนะ"

เหม่ยหลานหยิบเอกสารมาจากไหนก็ไม่รู้ และโยนมันใส่จ้าวฉี่ฉิงอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่จ้าวฉี่ฉิงหวนคืนความคิดของเธอ เธอรู้สึกว่ามีเงาดำวาบอยู่ข้างหน้าเธอ แต่มันก็สายเกินไปที่เธอจะตอบสนอง

เอกสารกระจายออกไปในท้องฟ้า และเกาคางของจ้าวฉี่ฉิงโดยไม่ได้ตั้งใจ และคราบเลือดก็ปรากฏขึ้นในทันที

ไม่สนใจความเจ็บปวดในขากรรไกรบนและขากรรไกรล่างของเธอ จ้าวฉี่ฉิงก้มลงหยิบเอกสารที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น

เธออยากรู้ว่าหลักฐานที่เธอพูดออกมาจากปากของเธอคืออะไร

"นี่คือหลักฐานของคุณเหรอ?" จ้าวฉี่ฉิงยักคิ้ว พลิกดูเนื้อหาทีละหน้า

ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่ข้อมูล เอกสารดังกล่าวแสดงให้เห็นชัดเจนว่าผู้ถือหุ้นรายแรกไม่ใช่ของจ้าวฉี่ฉิง แต่ได้โอนย้ายไปยังชื่อของเธอเมื่อสามเดือนที่แล้ว

จ้าวฉี่ฉิงพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา ดูเหมือนว่าเหม่ยหลานจะใช้เวลามากในการสืบสวนเธอ และยังพบเวลาที่แน่นอนอีกด้วย

แต่แล้วไง?

"เธอเริ่มตื่นตระหนกแล้วสินะ ต้องการโทรหานายการเงินที่อยู่ข้างหลังเธอไหม?"

เหม่ยหลานเฝ้าสังเกตการแสดงออกของจ้าวฉี่ฉิงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเห็นการแสดงออกที่เคร่งขรึมของเธอ เธอก็เยาะเย้ยอย่างภาคภูมิใจ

หลังจากปิดเอกสารจ้าวฉี่ฉิงวางมันไว้ข้างหน้าเหม่ยหลานและพูดอย่างเย็นชา

"คิดว่าจะขู่ฉันด้วยเรื่องพวกนี้เหรอ?"

จ้าวฉี่ฉิงพูดต่อโดยไม่เปิดโอกาสให้เหม่ยหลานพูด

"คุณหมายถึงที่จะบอกว่าหุ้นไม่ใช่ของฉัน แต่ถูกคนอื่นโอนมาให้ฉันเหรอ โปรดใช้สมองของคุณ ขั้นตอนการโอนนั้นถูกกฎหมาย ตอนนี้เป็นของฉันแล้ว มันเกี่ยวอะไรกับคุณเหรอ?"

เธอพูดแบบนี้มากกว่าหนึ่งครั้ง แต่เหม่ยหลานแค่คิดว่ามันเป็นพลังของเธอ

เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวฉี่ฉิง เหม่ยหลานก็สูญเสียคำพูดและเธอไม่สามารถพูดคำที่เธอคิดมาก่อนได้