บทที่ 111

เซียวเย่หลันมาที่เรือนจิ่นซิ่วพร้อมโทสะเต็มท้อง

ซูอวี้เออร์ชื่นชอบความสง่างาม เรือนของนางจึงเต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ และสะพานน้อยพร้อมธารา ดูเปี่ยมไปด้วยอารมณ์สุนทรีย์ เมื่อใดก็ตามที่เซียวเย่หลันอารมณ์ไม่ดี เขาจะมาที่นี่สักพักเพื่อผ่อนคลาย

“ปลาคาร์ปสองตัวนี้ ให้เลี้ยงไว้ในเรือนเจ้า”

เซียวเย่หลันมอบปลาคาร์ปหางทองสองตัวให้กับซูอวี้เออร์

ซูอวี้เออร์ที่ได้รับความโปรดปรานโดยไม่คาดฝัน จึงกล่าวตอบไปว่า “ขอบพระทัยท่านอ๋อง! ข้าจะเลี้ยงดูเป็นอย่างดี”

ในใจนางแอบรู้สึกดีใจ มิรู้ว่าเซี่ยเชียนฮวันได้รับของขวัญแบบเดียวกันหรือไม่?

ดังนั้น ซูอวี้เออร์จึงแอบเหลือบมองสาวใช้อวิ๋นซี อวิ๋นซีที่เข้าใจความนัยของเจ้านายจึงรีบถอยออกไป นางวิ่งไปสืบข่าวที่หอหลันเซียง

“มาดื่มเป็นเพื่อนข้าสักสองแก้วเถอะ”

เซียวเย่หลันนั่งบนเก้าอี้ใต้ร่มไม้

ซูอวี้เออร์ก็เอาอกเอาใจอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก รีบอุ่นเหล้า และเตรียมเครื่องเคียงด้วยตัวเอง ทุกอย่างถูกจัดเรียงเป็นอย่างดี

ไม่นานนักอวิ๋นซีก็กลับเข้ามา แล้วกระซิบที่ข้างหูซูอวี้เออร์ “พระชายาไม่ได้รับปลาคาร์ปแม้แต่ตัวเดียว”

เซี่ยเชียนฮวันไม่ได้ปลาเลยสักตัว!

พอได้ฟังข่าวนี้แล้ว ซูอวี้เออร์ก็อดยิ้มไม่ได้

แน่นอนในใจของจ้านอ๋องนางคืออันดับหนึ่ง จะเซี่ยเชียนฮวันก็ดี หรือหลี่จิ่้งหย่าก็ช่าง ล้วนต้องหลีกทาง!

“แต่ดูเหมือนว่าวันนี้ พระชายาจะทำอาหารด้วยตัวเอง แล้วให้ท่านอ๋องไปอาหารด้วยกัน” อวิ๋นซีกระซิบอีกครั้ง

“อะไรนะ”

ทันใดนั้นใบหน้าอันงดงามของซูอวี้เออร์ก็พลันบิดเบี้ยว

นางหญิงสารเลวนั่น รู้จักหาผลประโยชน์ใส่ตัวเสียจริง!

อย่าให้โอกาสนางได้รับใช้ท่านอ๋องโดยเด็ดขาด!

ผ่านไปครู่หนึ่ง ขณะที่ซูอวี้เออร์รินเหล้าให้เซียวเย่หลัน นางก็กล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “ท่านอ๋อง วันนี้มื้อเย็นที่นี่ดีหรือไม่ อวี้เออร์จะเข้าครัวทำอาหารให้ท่านเอง”

เซียวเย่หลันกำลังจะตอบตกลง แต่ทันใดนั้นก็จําได้ว่าเซี่ยเชียนฮวันได้กล่าวบางอย่างกับเขา

ดูเหมือนนางอยากให้เขาไปปลาต้มเปรี้ยวเผ็ดอะไรสักอย่าง?

เหอะ

ดูท่าทางเงอะงะของนางแล้ว ทักษะการทําอาหารต้องแย่มากแน่ๆ

ไปอาหารที่นั่นคงเสียเวลาเปล่า

“อืม ข้าอยากชิมฝีมือเจ้าอยู่พอดี” เซียวเย่หลันพยักหน้า