บทที่ 204

ภายในพระราชวัง

เฉิงกุ้ยเฟยและโอรสธิดาของนางนั่งรวมตัวกันด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

"เสด็จแม่เพคะ ตอนนี้เราจะทำเช่นไรดี? เซี่ยเชียนฮวันหนีไปยังไม่เท่าไร กลับถูกมือสังหารนิรนามพบเข้าอีก หากคนผู้นั้นนำเรื่องไปฟ้องขึ้นมา พวกเราจะทำเช่นไร!"

องค์หญิงแปดเซียวหมิงเซียนเดินไปเดินมาข้างกายเฉิงกุ้ยเฟยด้วยท่าทางกระสับกระส่าย

องค์ชายรองสีหน้ามืดมนเช่นกัน แต่ค่อนข้างสงบกว่า เขากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักอึ้งว่า "หากมันผู้นั้นเป็นมือสังหารจริง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไปฟ้องต่อผู้ใด หากยังพอมีสมองอยู่บ้างก็คงจะไม่ทำตัวเป็นปรปักษ์กับข้าเพียงเพราะสตรีคนเดียว"

"ฉงเออร์กล่าวได้ถูกต้องแล้ว เราไม่ต้องสนใจมือสังหารผู้นั้นหรอก เพียงแค่เราไม่ได้ถูกจับได้คาหนังคาเขา เซี่ยเชียนฮวันก็ไร้ซึ่งหลักฐาน พูดเพียงแค่ลมปากนางก็ไม่อาจทำสิ่งใดเราได้"

เฉิงกุ้ยเฟยเดือดเนื้อร้อนใจเช่นเดียวกับธิดาของนาง แต่ยังคงไว้ซึ่งสติ

เซียวหมิงเซียนกระทืบเท้าปึงๆ "เซี่ยเชียนฮวัน นางสารเลวนั่นทำอะไรเราไม่ได้ก็จริง แต่หากนางไปบอกกับเสด็จพี่เจ็ดเล่า? ท่านแม่ก็รู้ว่านิสัยของเสด็จพี่เจ็ดเป็นเช่นไร..."

"ไม่จำเป็นต้องไปสนใจเขาว่าเป็นเช่นไร เพียงแค่พวกเจ้าเอาอกเอาใจเสด็จพ่อเขาไว้ ไม่จำเป็นต้องกลัว"

การเอาอกเอาใจฮ่องเต้ เป็นกลเม็ดเด็ดของเฉิงกุ้ยเฟยเสมอมา

บุคคลที่พวกเขากล่าวถึงได้เดินทางมาพอดิบพอดี

ขันทีผู้หนึ่งตะเบ็งเสียงขึ้นรายงาน จากนั้นฮ่องเต้ทรงเดินเข้ามาด้านใน

เฉิงกุ้ยเฟยและคนอื่นๆ รีบลุกขึ้นทำความคารวะ

ฮ่องเต้เหลือบสายตามองพวกเขา ก่อนจะยิ้มขึ้นอย่างอารมณ์ดี "อยู่กันพร้อมหน้าเลยหรือนี่ ดีเหลือเกิน ข้าจะได้กินข้าวกับครอบครัว"

"เสด็จพ่อไม่ได้เดินทางมาเนิ่นนานเลยเพคะ ลูกคิดว่าทรงไม่รักเซียนเออร์แล้วเสียอีก"

เซียวหมิงเซียนทำน้ำเสียงออดอ้อนแล้วรีบเดินตรงเข้าไป

บัดนี้ฮ่องเต้ทรงอารมณ์ดีไม่น้อย เขาจิ้มไปที่หน้าผากของนาง ยิ้มแล้วตรัสว่า "หากเจ้าศึกษาตำปราชญ์ราชบัณฑิตให้มากกว่านี้อีกสักหน่อย สร้างเรื่องให้น้อยลง ข้าคงจะรักเจ้ามากกว่านี้"

"เซียนเออร์ไม่อยากศึกษาตำปราชญ์ราชบัณฑิต อยากศึกษาเพียงความกตัญญู 24 ประการ!"

เซียวหมิงเซียนผู้โง่เขลา กลับมีความสามารถและรู้ดีว่าจะเอาอกเอาใจเสด็จพ่อเช่นไร

ขณะที่ทุกคนรู้กำลังรื่นเริงมีความสุขกันอยู่นั้น ก็มีขันทีผู้หนึ่งเดินตรงเข้ามาทูลกระซิบต่อฮ่องเต้ด้วยใบหน้าอันไม่ปกตินัก

"ทูลฝ่าบาท กุ้ยเฟย ที่ด้านนอก...จ้านอ๋องเดินทางมาพ่ะย่ะค่ะ"

เมื่อได้ยินคำว่าจ้านอ๋อง เฉิงกุ้ยเฟยและคนอื่นๆ ก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที!