บทที่ 220

"เมื่อครู่บ่าวแอบไปที่เรือนจิ่นซิ่วมา..."

ท่าทีของเสี่ยวตง นอกจากความตึงเครียดแล้วยังดูตื่นเต้นเล็กน้อย นางแทบรอไม่ไหวที่จะบอกความลับนี้กับเซี่ยเชียนฮวัน

เซี่ยเชียนฮวันหยิกแก้มน้อยๆ ของเสี่ยวตงแล้วตำหนิว่า "จู่ๆ เจ้าไปที่เรือนจิ่นซิ่วทำไมกัน ตอนนี้มือของเจ้าบาดเจ็บอยู่ หากซูอวี้เออร์หาเรื่องลงโทษเจ้าอีกละก็ คราวนี้มือของเจ้าคงใช้การไม่ได้อีกต่อไปแน่นอน"

"ขอโทษเพคะเหนียงเหนียง บ่าวผิดไปแล้ว" เสี่ยวตงก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด

เซี่ยเชียนฮวันมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครแล้วนางจึงได้ดึงเสี่ยวตงเข้าไปในห้อง กระซิบถามว่า "เจ้าได้ยินอะไรมา?"

"เหนียงเหนียงเพคะ ก่อนหน้านี้เหนียงเหนียงกล่าวว่าแม่นางซูและท่านหญิงหยวนหลี่มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาต่อกันใช่หรือไม่ วันนี้บ่าวรู้สึกว่าไม่มีอะไรทำจึงได้เดินเที่ยวไปรอบๆ ปรากฏว่าเจอกับผู้ที่มาส่งจดหมายให้แม่นางสู้แทนท่านหญิงหยวนหลี่!"

เสี่ยวตงกระซิบแล้วพูดขึ้น

ด้วยความสงสัย นางจึงแอบไปบริเวณใกล้เคียงกับเรือนจิ่นซิ่ว และได้ยินบทสนทนาของซูอวี้เออร์กับสาวรับใช้อวิ๋นซีเข้าพอดี

หากไม่ได้แอบฟังคงไม่รู้ว่าที่แท้ซูอวี้เออร์และท่านหญิงหยวนหลี่แอบร่วมวางแผนสร้างกาฬโรคครั้งนี้ขึ้นมา!

ทางด้านของท่านหญิงจัดการแพร่เชื้อโรคออกไปให้กระจายทั่ว

ทางด้านของซูอวี้เออร์ มีหน้าที่คอยขัดขวางไม่ให้เซี่ยเชียนฮวันปรุงยารักษาโรคระบาดออกมาได้

ความร่วมมือของทั้งสอง เพื่อทำลายชื่อเสียงของเซี่ยเชียนฮวันที่เป็นหมอเทวดา

พวกนางได้จัดเตรียมยารักษาโรคไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว รอเพียงแค่ระยะเวลาที่เหมาะสม ถอดป้าย "ยอดหมอเทวดา” ออกจากฮัวเยว่ถังเท่านั้น

"ดูเหมือนสิ่งที่คาดเดาไว้จะเป็นจริง สิ่งที่เจ้าได้แอบฟังมาตรงกับที่ข้าคาดเดาไว้ก่อนหน้านี้”

เซี่ยเชียนฮวันครุ่นคิด

เสี่ยวตงยิ่งพูดยิ่งรู้สึกตื่นเต้นขึ้นกว่าเดิม นางกล่าวว่า "เหนียงเหนียงเพคะ บ่าวยังได้ยินมาอีกเรื่องหนึ่งนั่นก็คือ สูตรการปรุงยาแม่นาง ซูและท่านหญิงหยวนหลี่มีคนละหนึ่งฉบับ ซึ่งในเรือนจิ่นซิ่วต้องมีวิธีการกลั่นยารักษากาฬโรคซ่อนเอาไว้แน่นอน!"

"จริงหรือ?"

เซี่ยเชียนฮวันตกตะลึง