บทที่ 244

ซูอวี้เออร์ตะลึงงัน

นางไม่เคยนึกถึงคำถามนี้มาก่อนจริงๆ

แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของนางก็เร็วมาก นางหันไปดุสาวใช้ตัวเองว่า “อวิ๋นซี ก็เหมือนที่พระชายาทรงกล่าว แมงมุมบนเตียงข้าอาจจะคลานมาจากข้างนอกก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นแมงมุมแม่ม่ายดำในกล่องของพระชายา เจ้ามิควรใส่ร้ายพระชายาเช่นนั้น”

อวิ๋นซีหน้ามุ่ย “แต่จะมีเรื่องบังเอิญเช่นนี้ในโลกได้อย่างไร? พระชายาให้คนไปจับแมงมุมพิษกลับมา จากนั้นนายหญิงก็ถูกแมงมุมทำร้าย ต้องมึคนจงใจเล่นงานท่าน เพื่อแก้แค้น”

“ก็ไม่อาจกล่าวได้ว่าเกี่ยวข้องกับพระชายา”

ซูอวี้เออร์ทอดถอนใจ

นางกับอวิ๋นซี คนหนึ่งร้อง คนหนึ่งรับ แต่ทั้งหมดนั้นล้วนชี้นิ้วมาที่เซี่ยเชียนฮวัน

เซี่ยเชียนฮวันดูการแสดงของทั้งสองคนอย่างเฉยเมย “แล้วแมงมุมตัวนั้นล่ะ? พูดปากเปล่ามิได้ พวกเจ้าควรจะนำออกมาเปรียบเทียบ”

“พิษนั่นน่ากลัวจริงๆ หลังจากที่เราจับมันได้เมื่อคืนก็รีบฆ่าและเผามัน แต่ท่านอ๋องสามารถเชิญหมอจากด้านนอกมาดูได้ ว่าเป็นพิษของแมงมุมแม่ม่ายดำหรือไม่ แค่ดูก็คงทราบแล้ว”

อวิ๋นซีพูด

เมื่อคืนซูอวี้เออร์กลั้นหายใจและแอบคลานออกจากห้อง นางรู้ว่าแค่การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็จะถูกเซียวเย่หลันสังเกตเห็น ดังนั้นยังจะกล้าไปจับแมงมุมที่ไหนมาเป็นหลักฐาน

ถึงแม้พวกนางจะไม่มีหลักฐานในมือ แต่อาศัยแค่ถ้อยคำก็พอแล้ว

พิษที่ตาของซูอวี้เออร์เป็นพิษของแมงมุมแม่ม่ายดำ และในจวนอ๋องแห่งนี้ก็มีเพียงที่พักของเซี่ยเชียนฮวันซึ่งมีกล่องที่เต็มไปด้วยแมงมุมแม่ม่ายดำ สองประเด็นนี้คือความจริง และหักล้างไม่ได้

“ไม่จำเป็นต้องเรียกหมอจากข้างนอกมาหรอก” เซียวเย่หลันมองเซี่ยเชียนฮวัน และกล่าวอย่างช้าช้าว่า “เจ้าไปตรวจอวี้เออร์ ตรวจเสร็จก็มาบอกข้า ว่าพิษในตานางคือพิษอะไร”

ซูอวี้เออร์ได้ยินดังนั้น ก็เลิกกระบิดกระบวน ถอดผ้าที่พันรอบดวงตาอีกครั้ง เพื่อให้เซี่ยเชียนฮวันตรวจ

ไม่ต้องตรวจ

เซี่ยเชียนฮวันก็รู้ผลแล้ว

สิ่งที่น่าอึดอัดใจสำหรับนาง ไม่ใช่การกลับดำเป็นขาวของซูอวี้เออร์ ตัวเองไม่ทำร้ายผู้อื่นแต่กลับต้องโดนแว้งกัด

และยังความไม่เชื่อใจของเซียวเย่หลัน

“พี่สาว พิษในตาข้าเป็นพิษอะไร?” ซูอวี้เออร์ถามอย่างรู้ทัน