บทที่ 348

“องค์รัชทายาทได้ยินหรือไม่? นางหมายความว่าจะพาท่านลงหลุม"

องค์ชายรองหัวเราะขึ้นด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

องค์รัชทายาทเห็นแววตาท่าทางของเซี่ยเชียนฮวันที่ดูตื่นเต้นกระตือรือร้น ไม่เหมือนกับว่ากำลังพูดปด ในใจจึงรู้สึกสงสัย

หรือเจ้าเจ็ดจะยังไม่ตาย...

“ทหาร พาตัวนางไป!"

ในขณะที่องค์รัชทายาทกำลังสับสนลังเลอยู่นั้น องค์ชายรองก็ได้เริ่มออกคำสั่ง!

คนกลุ่มหนึ่งพุ่งกายเข้ามากดบ่าของเซี่ยเชียนฮวันเอาไว้ ดึงดันกันไปมาเพื่อต้องการลากตัวนางออกไป

“พวกเจ้าอย่าลงไม้ลงมือ นางกำลังตั้งครรภ์!”

องค์รัชทายาทไม่อาจทนดูต่อไปได้อีก จึงตั้งใจจะเข้าห้าม

แต่คนเหล่านั้นกลับฟังคำพูดขององค์ชายรองเพียงคนเดียว แสร้งทำหูทวนลมกับคำสั่งขององค์รัชทายาท

องค์ชายรองหรี่ตาลง

สู้ตนใช้โอกาสนี้ทำลายเลือดเนื้อเชื้อไขของเซียวเย่หลันทิ้งเสียดีหรือไม่?

จากนั้นเพียงแค่บอกว่าเซี่ยเชียนฮวันเข้ามารั้งเอาไว้เอง ไม่ทันระวังจึงทำให้นางตกเลือด

ผลักความผิดไปยังตัวนางเอง

“ไม่ได้ยินคำที่องค์รัชทายาทสั่งหรือ พระชายาอ๋องตั้งครรภ์อยู่ พวกเจ้าระมัดระวังด้วย” องค์ชายรองจงใจเอ่ยขึ้นเสียงดัง

คนเหล่านั้นรับรู้ได้ทันทีถึงความหมายขององค์ชายรองทันที

พวกเขาหันมาขยิบตาให้กัน จากนั้นเข้าไปล้อมรอบเซี่ยเชียนฮวันไว้ไม่ให้ใครเห็นถึงการกระทำของพวกเขา แล้วดึงนางให้ร่างไปกระแทกกับเสาด้านข้าง!

“หยุดนะ เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้..."

เซี่ยเชียนฮวันพยายามดิ้นรนสุดชีวิต!

มือทั้งสองข้างของนางยังคงถูกมัดไว้จึงไม่อาจพยุงท้องของตนได้ ทำได้เพียงพยายามทรงตัวไม่ให้โซเซล้มลง

เมื่อนางเห็นว่าร่างของตนเขาใกล้เสานั้นขึ้นไปทุกที หากเป็นเช่นนี้ต่อไปนางคงจะกระแทกเข้ากับเสาแน่นอน!

องค์ชายรองต้องการชีวิตของลูกน้อยในครรภ์นาง!