บทที่ 358

“ท่านอ๋อง ท่านคิดว่าข้าควรสวมชุดแต่งงานแบบไหนดี?”

ซูอวี้เออร์เขี่ยเสื้อคลุมสีแดงบนชั้นวางของเล่น แล้วหันมายิ้มให้กับเซียวเย่หลันที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง

เซียวเย่หลันเหลือบมองอย่างสบายๆ แล้วพูดว่า “เพียงแค่สวมสิ่งที่เจ้าชอบ”

“ข้าชอบรึไม่ ไม่สำคัญ สิ่งสําคัญที่สุดคือท่านอ๋องชอบมัน”

ซูอวี้เออร์เดินไปอยู่ข้างๆ เซียวเย่หลัน และจับแขนเสื้อเขาเบาๆ

เซียวเย่หลันสุ่มชี้ไปที่สิ่งหนึ่ง “งั้นก็อันนี้”

“ตกลง ข้าเชื่อที่ท่านอ๋องพูด”

ซูอวี้เออร์หันไปเลือกมงกุฎหงส์อย่างมีความสุขต่อ

เซียวเย่หลันจ้องมองดอกไม้ในสวนด้วยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทั้งยังรู้สึกระเคืองที่ตาเล็กน้อย

เมื่อวันมงคลใกล้เข้ามา พระสนมหมิงก็บังคับให้เขาไปเข้าเฝ้า

รอบตัวนางห้อมล้อมไปด้วยกุลสตรีที่มีชื่อเสียงหลายคน

ถ้าเขาต้องการรับซูอวี้เออร์เป็นพระชายารอง เขาก็ต้องเลือกผู้หญิงอีกคนจากหมู่กุลสตรีเหล่านั้น เพื่อเติมเต็มตำแหน่งพระชายาอีกตำแหน่ง

ตอนนี้เอง เซียวเย่หลันหวังจริงๆ ว่าเซี่ยเชียนฮวันจะออกมาสร้างปัญหา

นางไม่ชอบที่เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นไม่ใช่หรือ?

แล้วทําไมตอนนี้ถึงสงบสุขจัง ยอมเห็นเขาแต่งพระชายาสองคนอย่างเชื่อฟังและไม่พูดอะไรสักคำ...

ตอนนี้เอง

เซี่ยเชียนฮวันออกจากจวนอ๋อง เพื่อไปรักษาคนป่วยในโรงหมอที่เมืองตะวันตก

นางเงยหน้าขึ้นเป็นบางครั้ง และมองไปยังถงซ่านถังที่อยู่อีกฟากหนึ่งซึ่งปิดไปแล้ว

ครั้งแรกที่นางกับเซี่ยเหยียนไปเยือนถงซ่านถังของท่านหญิงหยวนหลี่ ก็ได้พบกับชายขี้เมาคนนั้น

แต่ตอนนี้นางนั่งแช่อยู่ที่นี่มาหลายชั่วยามแล้ว ก็ยังไม่พบเงาที่คุ้นเคยเลย