บทที่ 365

"ท่านต้องตรวจสอบให้แน่ใจนะขอรับ อย่าให้เรื่องไร้สาระอย่างการตายแล้วฟื้นคืนชีพนั้นเกิดขึ้นได้ล่ะ"

ขันทีเฒ่าโน้มตัวลง ท่าทีไม่ถ่อมแต่ก็ไม่ถ่อย

เขารับใช้อยู่ข้างกายไทเฮามานานหลายปี

ไม่มีลมฝนใดที่เขาไม่เคยพานพบ

ดังนั้น เขาจึงระมัดระวังในทุกเรื่องที่ทำ เป็นคนน่าเชื่อถือเป็นอย่างมาก

เชี่ยเหยียนพูดอย่างอดไม่ได้ “ถึงแม้นางจะยังไม่ตายทันทีในตอนแรก แต่ตอนนี้นางถูกฝังอยู่ในดินและขาดอากาศหายใจตายไปนานแล้ว หรือเจ้ายังกังวลว่านางจะเปิดโลงศพแล้วคลานออกไปด้วยตัวนางเอง?”

“การระมัดระวังรอบคอบย่อมทำให้มีชีวิตยืนยาว”

“พวกเจ้าไม่เชื่อใจข้าเกินไปแล้ว แม้ว่าปกติข้าจะเป็นคนเสเพลเล็กน้อย แต่หากมีภารกิจใดข้าก็ไม่เคยทำผิดพลาดเลย” เซี่ยยเหยียนตะคอก

ขันทีเฒ่ายิ้มแล้วถามอีกครั้งว่า “ก่อนตาย หญิงแก่นั่นได้พูดอะไรหรือไม่?”

"ไม่มี"

เซี่ยเหยียนจิบชา

ขันทีเฒ่าพยักหน้า ทำท่าครุ่นคิด “แต่นางคงพูดอะไรกับน้องสาวของท่านโหวน้อยแน่ๆ”

“เจ้าหมายถึง ฮวันฮวัน...”

เซี่ยเหยียนขมวดคิ้วมุ่น

ไม่น่าล่ะ จู่ๆ ไทเฮาก็มาวานให้เขาทำภารกิจ

ที่แท้หลิวไท่เฟยนั่นพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดนั่นเอง แถมยังลากเซี่ยเชียนฮวันเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

“พวกเจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าฮวันฮวันรู้เรื่องแล้ว” เซี่ยเหยียนถาม

มีบางเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเขา บิดาของเขาอันติ้งโหว หรือแม้แต่ไทเฮาเอง ล้วนไม่ต้องการให้เซี่ยเชียนฮวันรู้เรื่อง

ขันทีเฒ่าโค้งคำนับแล้วตอบด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “บางทีนางอาจจะได้ยินมาบ้างแล้ว แต่นางไม่รู้เรื่องทั้งหมด ไม่อย่างนั้นนางคงไม่จงใจไปทดสอบไทเฮาหรอก”

“ฮวันฮวันฉลาดกว่าที่เราคิดไว้มาก” เซี่ยเหยียนถอนหายใจเบาๆ “ถ้าเราปล่อยไว้ไม่จัดการ บางทีนางอาจจะตรวจสอบได้ด้วยตัวเองไม่ช้าก็เร็ว”

ขันทีเฒ่ายิ้ม

เซี่ยเหยียนส่ายหัว วางเหรียญทองแดงสองสามเหรียญบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นยืนอย่างเกียจคร้าน “ช่างเถอะ ตอนนี้คนที่แซ่เซียวอยากรับเรือนสอง ไม่แน่ว่าน้องสาวข้าคงโกรธจนไม่รู้มีสภาพเป็นเช่นไร ต่อให้นางรู้เรื่องราวแต่เก่าก่อน นางเองก็คงไม่มีกะจิตกะใจจะไปตรวจสอบหรอก”

“ที่ท่านพูดก็ถูก”

ขันทีเฒ่าสวมหมวกไม้ไผ่เดินตามเซี่ยเหยียน ออกจากโรงน้ำชาทีละคน

การสนทนาในมุมลับของย่านใจกลางเมืองที่วุ่นวายนี้ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของผู้ใดเลย