บทที่ 379

"หากข้ากล่าวว่า ข้าไม่เคยให้ใครไปทำร้ายจวิ้นเออร์ เจ้าจะเชื่อข้าหรือไม่"

เซี่ยเชียนฮวันหันกลับมามองไปทางเซียวเย่หลัน

เซียวเย่หลันนิ่งเงียบไม่พูดสิ่งใดออกมา

เขาไม่ได้ให้คำตอบอันแน่ชัดอย่างทันควัน

แม้เมื่อคืนนี้เขาจะเห็นเซี่ยเชียนฮวันอยู่ในจวนอ๋องก็จริง แต่เซวี่ยจวิ้นก็หายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้เช่นกัน

จู่ ๆ น้ำเสียงของซูอวี้เออร์ก็ดังขึ้นในห้องโถง "ข้าได้ยินว่า คุณหนูรองเซวี่ยเคยไปหาพระชายาอ๋องที่โรงหมอ พระชายาอ๋องได้ให้ใบสั่งยาแก่นาง ในยานั้นอาจมีสิ่งผิดปกติก็ได้ ด้วยเหตุนี้คุณหนูรองเซวี่ยจึงถูกคนอื่นหลอกล่อไปง่าย ๆ ..."

เมื่อครู่นางแอบฟังอยู่ข้างหลังฉากกั้น จึงได้ยินเรื่องราวทั้งหมด

เซี่ยเชียนฮวันหันไปมองดูซูอวี้เออร์ด้วยแววตาเยือกเย็น เสื้อผ้าของนางไม่เป็นระเบียบ ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย ดูเหมือนคืนนี้นางกับเซียวเย่หลันได้เกิดความสัมพันธ์กันแล้ว

"ใบสั่งยาที่ข้าให้เซวี่ยจวิ้นนั้นเป็นเพียงยานอนหลับทั่วไป หมอทุกคนในโรงหมอล้วนเป็นพยานได้ พระชายารองซูเพิ่งจะขึ้นนั่งตำแหน่ง ก็รอไม่ไหวอยากจะใส่ร้ายข้าพร้อมกับคนนอกงั้นหรือ"

"พระชายาอ๋องเข้าใจผิดไปแล้ว ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นเลย"

ซูอวี้เออร์ทำท่าทีน้อยเนื้อต่ำใจแล้วเดินไปอยู่ข้างกายเซียวเย่หลัน

นางเหลือบมองดูเซี่ยเชียนฮวัน น้ำเสียงอ่อนโยนแต่แววตาแฝงไปด้วยความสะใจ

"ข้าเพียงรู้สึกว่าความสามารถของพระชายาอ๋องช่างสูงส่ง สามารถทำให้ยาพิษทั้งหลายกลายเป็นยาธรรมดาได้ ต่อให้ข้าและท่านอ๋องเชื่อว่าพระชายาอ๋องเป็นผู้บริสุทธิ์ คนอื่นอาจไม่คิดเช่นนั้น"

แม้ปากจะกล่าวว่านางเชื่อพระชายาอ๋อง แต่ทุกคำพูดของนางกำลังเพิ่มความน่าสงสัยให้แก่เซี่ยเชียนฮวัน

เซี่ยเชียนฮวันรู้ว่าซูอวี้เออร์ไม่ได้จริงใจและพูดแทนนาง แต่ตอนนี้นางไม่มีเวลามาสนใจสตรีแสนไร้สาระผู้นี้

นางหันไปพูดกับเซียวเย่หลันด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง "มีคนวางแผนนี้ เป้าหมายไม่ใช่ข้า อาจต้องการสร้างความขัดแย้งระหว่างมหาดเล็ก เซวี่ยและเจ้า พวกเขาไม่อยากเห็นจวนจ้านอ๋องและมหาดเล็กเซวี่ยได้แต่งงานปรองดองกัน ต้องการให้พวกเจ้าเป็นปรปักษ์ต่อกัน ทั้งนี้จะได้ลดอำนาจของเจ้าลง"

“พระชายาอ๋องคิดมากไปเอง ในราชสำนักมีแต่ผู้คนยกย่องท่านอ๋อง ใครเล่าจะกล้ามาท้าทายสร้างความไม่สงบ”

ซูอวี้เออร์จงใจพูดขึ้นขัด